வியாழன், 29 ஜூலை, 2010

மருத்துவக் கட்டுரைகள் பாகம் 2. தொகுப்பு: தேவராஜன்

©¸zxÁU PmkøµPÒ £õP®& 2. öuõS¨¦: ÷uÁµõáß

18 . ^µn® u¸® öPõzx ©À¼

öPõzx©À¼. Cx GÀ»õ¸US® |ßS AÔ•P©õÚ EnĨö£õ¸Ò. BÚõÀ, Cuß ©¸zxÁ Snzøu |õ® AÔ¯õuuõÀ, EnÂÀ AvP® ÷\ºzxUöPõÒÁvÀø»! |® •ß÷ÚõºPÒ \ø©¯¼À Tmk, \õ®£õº, ö£õ›¯À BQ¯øÁ ©nUP ÷Ásk® GߣuØPõP ©mk® EnÂÀ ÷\ºUP ÷Ásk® GÚ uÁÓõP P¸v, Esq® ÷£õx Cø»°À Kµ©õP JxUQÂkQ÷Óõ®. Cuß £¯øÚ Â›ÁõP AÔ¯»õ®:
E¸Ò A›], uÛ¯õ GÚ AøÇUP¨£k® öPõzx©À¼ ]Ö ö\i ÁøPø¯a \õº¢ux. Cx ÷©ØS B]¯õÂøÚa ÷\º¢ux. £søh¯ Põ»® öuõm÷h ÁͺUP¨£mk Á¸® •UQ¯ ©¸zxÁ uõÁµ[PÎÀ JßÖ öPõzx©À¼!
B]¯õ, Áh B¨¤›UPõ ©ØÖ® I÷µõ¨£õ BQ¯ Ch[PÎÀ 2 B°µ® BskPÍõP÷Á £¯ß£kzu¨£mk Á¸QÓx.
100 Q öPõzx©À¼ Cø»°À EÒÍ \zx ö£õ¸mPÒ:
Âmhªß ]& 160 ª.Q.
Âmhªß H & 12 ª.Q.
Âmhªß ¤12 & 60 ª.Q.
|õºa\zx & 3 ª.Q.
¦µu \zx & 2 ª.Q.
Põº÷£õøím÷µm& 1 ª.Q
öPõʨ¦a \zx & 0.5 ª.Q.
PõÀ]¯® & 0.172%
ö£õmhõ]¯®, ö©UÜ]¯®, £õ죵ì, ÷\õi¯® ÷£õßÓ uõx E¨¦PÒ öPõzx ©À¼ Cø»°¾®, Âøu°¾® Põn¨£kQÓx. ÷©¾® ©õ[PÛ_, PõÀ]¯® Âøu ©ØÖ® Cø»°À EÒÍx.
öPõzx©À¼ ö\´øP:
£]zxõsi, APmkÁõ¯PØÔ, öÁ¨£•shõUQ, EhÀ ÷uØÔ, ]Ö}º¨ö£¸UQ.
£]zxõsi: A^µn®, Á°ØÖ E¨¦\® ÷£õUQ, £]ø¯ AvP¨£kzx®.
APmk Áõ¯PØÔ: APk GßÓøÇUP¨£k® Á°ØÔÀ EÒÍ Áõ²øÁ APØÔ Á°ØÖ ö£õ¸©ø» Sn¨£kzx®.
]Ö}º¨ ö£¸UQ: ]Ö}øµ¨ ö£¸UQ Eh¼À EÒÍ ¤zuzøu uoUS®.

ö£õx Sn®:
_øÁ°ßø© wºUS®, ¤zu`møh SøÓUS®, EhÀ Áßø©, £õ¾nºøÁ AvP›US®.
©¸zxÁ £¯ß£õk:
^µn ÷PõÍõÖUS öPõzx©À¼ \õÖ 1&2 ÷uUPµsi ÷©õ›À P»¢x A¸¢u A^µn®, S©mhÀ, PÈa\À, Á°ØÖ Á¼ Sn©õS®.
uø»Á¼ wµ öPõzx ©À¼ \õØøÓ ö|ØÔ°À £ØÔh uø»Á¼, uø»£õµ® Sn©õS®.
•P¨£¸, P¸Áøͯ® }[P, öPõzx ©À¼ \õÖhß ©g\Ò ÷\ºzx •PzvÀ §\ £¸, uÊ®¦ ©õÖ®.
÷|õ´ Gvº¨¦ \UvUS 100Qµõ® öPõzx ©À¼ \õØøÓ A¸¢u Eh¾USz ÷uøÁ¯õÚ AøÚzx E°ºa\zxPøÍ ö£¸UQ, ÷|õ´ Gvº¨¦ \Uvø¯ AvP›US®.
öPõzx ©À¼ Âøu:
öPõzx ©À¼ Âøu EhÀ `møh uoUS®. SκUPõ´a\À ÷£õUS®. Áõ¢vø¯¨ ÷£õUS®. ÂUPÀ, uõP® wºUS®. ]Ö}›À ¢x ÷£õuÀ Sn¨£kzx®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
Áõ²øÁ APØÖ®. _µzøu uoUS®. JØøÓ uø»Á¼ Sn©õS®. ‰øÍUS ¦zxnºa] u¸®. £umh® SøÓUS®. uø\ CÖUP®, Áõu Á¼ Sn©õS®. ©õº¦ \Îø¯ APØÖ®.
£¯ß£kzx® •øÓ:
uÛ¯õøÁ ÁÖzx ö£õizx J¸ ì§ß ÷©õ›À P»¢x £¸P»õ®.
uÛ¯õ ö£õi,C¢x¨¦, ^µPzxõÒ \© AÍÂÀ P»¢x 3 |õmPÒ öÁ¢}›À A¸¢u Áõ²U÷PõÍõÖ, A^µn® }[S®.
uÛ¯õ ö£õiø¯, \õu® Áizu Pg]°À P»¢x A¸¢u ©õuÂhõ´ Evµ¨÷£õUøP Pmk¨£kzx®.
125 Qµõ® uÛ¯õ ö£õiø¯ 125 Qµõ® \ºUPøµU P»¢x 500ªÀ¼ usp›À öPõvUP øÁzx, £õPõP Põ´a] A¸¢u öhßåß, SǨ£® }[S®.
øí¤µ\º, öPõ»ìiµõÀ }[P, ÁÖzu uÛ¯õ ö£õi²hß, ÁÖzu ^µP® P»¢x usp›À ÷£õmk öPõvUP øÁzu J¸ ©õuPõ»® A¸¢v Áµ ÷©÷» ö\õßÚ SøÓ£õmøh Pmk£õmiÀ øÁzxUöPõÒÍ»õ®.
öPõzx©À¼ Âøu Gsøn´:
C¢u Gsøn Áõu Á¼ø¯¨ ÷£õUS®. PÀ½µø» £õxPõUS®. ¦ØÖ÷|õ´ ö\ÀPøÍ AÈUS®. öPõʨø£UPøµUS®. µzuUSÇõ´ Aøh¨ø£ PøµUS®. ShÀ ¦s, uø\¨¤i¨¦, Á°ØÖÁ¼ ÷£õUS®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

19 . \ºUPøµUS EP¢ux öÁ¢u¯®

Cx Røµ ÁøPø¯a ÷\º¢ux. Põ諺, £g\õ¨, ÷©À P[øP \©öÁÎPÎÀ AvP©õP £°›h¨£kQÓx. ö\ßøÚ°À Ãmk E£÷¯õPzvØPõP Ãmøha\õº¢u Põ¼ ©øÚPÎÀ £°›h¨£kQÓx.
öÁ¢u¯®& ö©¢v¯®, ÷©v, öÁ¢øu GßÓ ö£¯ºPÍõ¾® AøÇUP¨£kQÓx.
öÁ¢u¯zvß Cø», Âøu ©¸zxÁUSn® Eøh¯øÁ. Cx P\¨¦ _øÁ Eøh¯x.
ö\´øP:
Røµ: Sκa] EshõUQ, ©»ªÍUQ
Âøu: Eµ©õUQ, ]Ö}º ö£¸UQ, EÒÍÇ»õØÔ, xÁº¨¤, ÁÓm]¯PØÔ, Põ©® ö£¸UQ, APmkÁõ¯PØÔ.
öÁ¢u¯zv¾ÒÍ Fmha\zxUPÒ:
Aª÷Úõ Aª»[PÒ, öPõʨ¦ Aª»[PÒ
PõÀ]¯®, C¸®¦ \zx, ö©UÜ]¯®, ©õ[PÜ_, £õ죵ì, ö£õmhõ]¯®, ö\¼Û¯®, Âmhªß ¤1,¤2,¤3 ©ØÖ® Âmhªß ], xzu|õP® CøÁ²hß ¥m£õ P÷µõmjß, \¨÷£õÛß, PÝ©õ›ß, ö»]vß, «zøuÀAø©ß, h¯õìöáÛß,¤&ø\m÷hõ쥵õÀ, ¾õmi÷¯õ¼ß GÚ öÁ¢u¯zvÀ E°º ÁõÇ CßÔ¯ø©¯õu uõx E¨¦UPÒ, E¯º\zxUPÒ AvP AÍÂÀ Põn¨£kQÓx.

©¸zxÁ Sn®:
Røµ: Á°ØÖ¨ ö£õ¸©À, ©¢u®, ÁõuªSv, P£®, C¸©À, _øÁ°ßø© CøÁPøÍ Sn¨£kzx®.
Âøu: SÇ¢øuPÐUS HØ£k® PnUPõ´a\À,÷£v,^u÷£v Sn©õS®. ÷©P® GßÓøÇUP¨£k® öÁÒøÍ ÷|õø¯ Sn¨£kzx®.
÷©¾®, S¸v¯ÇÀ,Pn®,Azv_µ®,Av÷ÁmøP,÷ÁP C¸©À,P¯®,Bsø©°ßø© Sn¨£kzx®.
öÁ¢u¯Røµ £¯ß£kzx® •øÓ:
* öÁ¢u¯zxhß £¸¨¦ ÷\ºzx ªÍS,^µP®,SÇ®£õP Esn A^µn®, Á°ØÖ ö£õ¸©À Sn©õS®.
*öÁ¢u¯zøu ö£õ›¯À,Tmk, xøÁ¯À GÚ Esn ¤zu® }[Q, EhÀ Sκa] Aøh²®.
* ö£sPÐUS ©õuõ¢vµ §¨¦_ÇØ]&©õuÂhõ´ Põ»zvÀ HØ£k® Á°ØÖÁ¼ SøÓ¯ J¸ ÷uUPµsi öÁ¢u¯zøu 100 ªÀ¼ ÷©õ¸hß P»¢x EmöPõÒÍ Á°ØÖ Á¼ SøÓ²®.
* öÁ¢u¯®, PÔ÷Á¨¤ø» \© AÍÄ Gkzx E»ºzv ö£õizx öPõsk vÚ•® Põø»°À öÁÖ® Á°ØÔÀ J¸ ÷uUPµsi Ãu® EmöPõÒÍ \ºUPøµ ÷|õ´ ©mk£k®.
*vÚ•® J¸ ¼mhº }›À J¸ ÷uUPµsi öPõzx©À¼,Aøµ ÷uUPµsi öÁ¢u¯®,Aøµ ÷uUPµsi ^µP® ÷\ºzx öPõvUP øÁzx ÁiPmi £¸P S¸v AÊzu® Pmk¨£õmiÀ C¸US®.
* JÊ[PØÓ ©õuÂhõ´, ©õuÂhõ°À AvPAÍÄ S¸v÷£õUS Eøh¯ ©Pκ öÁ¢uPÎ(öÁ¢u¯®+EТx+µõQ) ÷\ºzx \ø©zx Esn ©õuÂhõ´ ÷PõÍõÖ }[S®. Cx Pº¨£¨ø£ø¯ £»¨£kzx®. öÁ¢u¯zvÀ Dìm÷µõáß C¸¨£uõÀ Cx ö£sPÐUS ]Ó¢u EnÄ.
* öÁ¢u¯URøµø¯ £¸¨¦hß ÷\ºzx \ø©zx ö|´²hß ÷\ºzx Esn EhÀ`k uo²®. EhÀ GøhTk®. ÷uõø\°À öÁ¢u¯® AvPAÍÂÀ ÷\ºzx Esn EhÀ £¸©ß AvP›US®.
* öÁ¢u¯®, öPõÒÐ Cµsøh²® \©AÍÄ Gkzx ÷ÁP øÁzx vÚ•® Esn Eh¼À EÒÍ AvP©õÚ öPõʨ¦\zx SøÓ¢x EhÀ Gøh SøÓ²®.
*öÁ¢u¯URøµ²hß ÷PõÈ •møh, ÷u[Põ´ ÷\ºzx ö|´°À \ø©zx Esn Ck¨¦Á¼ w¸®.
* öÁ¢u¯URøµø¯ ÷ÁPøÁzx ÷ußÂmk Pøh¢x Esn C¸©À, ©õº¦Á¼, ‰»® Sn©õS®.
*öÁ¢u¯URøµ²hß ^ø©¨¦Î, Azv£Ç®, vµõmø\ ÷\ºzx Si}›mk ÷uß ]Ôx P»¢x \õ¨¤h ‰a\øh¨¦, ©õº¦Á¼ w¸®.
*Røµ²hß Áõxø©* £¸¨¦,P\P\õ, ÷Põxø©£õÀ, ö|´,£õÀ, \ºUPøµ ÷\ºzx Qsi EmöPõÒÍ EhÀ Áßø© AvP›US®. Bsø© ö£¸S®.
* öÁ¢u¯® 15 Qµõ® £a\›] 300Qµõ® ÷\ºzx ö£õ[Q \õ¨¤h S¸v ö£¸S®.
* öÁ¢u¯®, EТx, A›]÷\ºzx Pg]¯õP Põ´a] Esn £õÀ_µ¨¦ AvP›US®.
*öÁ¢u¯zøu £õ¼À ÷\ºzx Aøµzx uø»°À uhÂ, SÎzx Á¢uõÀ,ö£õkS }[S®, •i EvºÁx SøÓ²®,•i ªÝªÝUS®.
* öÁ¢u¯®, ©g\Ò,PkS, Põ¯® ÷\ºzx ö£õizx ö|´Âmk P»¢x ÷»Q¯©õUQ *vÚ•® öÁ¢u¯zøu J¸ ÷uUPµsi EnÂÀ ÷\ºzxUöPõshõÀ, |õm£mh Á°ØÖÁ¼ Sn©õS®.
* öÁ¢u¯zøu EÍÓøÁzx, vµõmø\²hß ÷\ºzx Esn ©»a]UPÀ w¸®,
*öÁ¢u¯® ÁÖzx ö£õizx PÔ÷Á¨¤ø» ÷\ºzx ÷©õ›À £¸P |õm£mh ÷£v, PÈa\À Sn©õS®.
* öÁ¢u¯URøµ Aøµzx _mh¨¦soÀ Pmh ¦s BÖ®.
CÆÁÍÄ ©¸zxÁUSn® EÒÍ öÁ¢u¯zøu |õ® ÃmiÀ vÚ•® \õ®£õº,µ\®,Tmk, ö£õ›¯À, GÚ GÀ»õÁØÔ¾® ÷\ºzxUöPõshõÀ B÷µõUQ¯©õP ÁõÇ»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
20 .÷uõÀ ÷|õ´US PÁ\® ©g\Ò

©[PÍPµ©õÚ ö£õ¸mPÎÀ JßÖ ©g\Ò. ©UPÒ ©g\ÐUS u¸® ©v¨¦ ö£›¯x. AuÝøh¯ ©PzxÁ® AÔ¢÷u •ß÷ÚõºPÒ Aøu ©v¨£õÚ ChzvÀ øÁzv¸UQÓõºPÒ. ©g\Ðøh¯ ©¸zx £¯ß£õmøh ›ÁõPz öu›¢x öPõÒÍ»õ®.
Cx QÇ[S ÁøPø¯a ÷\º¢u uõÁµ®. C¢v¯õ, ^Úõ, C»[øP, øuÁõß, Bìv÷µ¼¯õ •u¼¯ |õkPÎÀ £°›h¨£kQÓx. C¢v¯õÂÀ öÁ¨£©õÚ £SvPÎÀ £°›h¨£kQÓx. ©g\Ò uøµ¯i usk ‰»® ÁͺUP¨£kQÓx.
©g\ÐUS A›\Ú®, Põß\Û, {], ¥u®, íõÀi, ©ßÚõÀ, {åõ, í›iµõ GÚ £»ÁõÖ JÆöÁõ¸ ö©õÈ°¾® AøÇUP¨£kQÓx.
©g\ÐUS J¸Âu ©n•sk. ©g\Ò P¨¦ ©g\Ò, PÔ ©g\Ò GÚ C¸ÁøP¨£k®.
P¨¦ ©g\Ò QÇ[Qß ö£¸®£õP[PøÍ Gkzx E»ºzv, |Àö»søn°À £USÁ® ö\´¯¨£kQÓx. PÔ ©g\Ò QÇ[Qß £UP[PÎÀ QøÍUS®.
©g\Ò Põº¨¦, øP¨¦ _øÁ Eøh¯x. ußø©& öÁ¨£®.
ö\´øP: APmk Áõ²ÁPØÔ, öÁ¨£ •shõUQ, DµÀ ÷uØÔ, ©n‰mi.
©g\Îß ö£õxSn®:
©g\øÍ Eh¼À §] SÎUP Eh¾US ö£õßÛÓ® u¸®. ¦»õÀ |õØÓzøu }US®. BsPÎß ©Úzøu PÁµa ö\´²®. £]ø¯ EshõUS®. Áõ¢vø¯ ÷£õUS®. ¤zu®, Áõu®, P£zøu ÷£õUS®.
uø»Á¼, ÃUP®, ÁskPi, ö£¸®¦s Sn©õS®. ¯ºøÁ }[S®. PØÓõøÇ |õØÓ•®, •Pzv¾shõQÓ ÷|õ´PЮ w¸®.
©g\ÎÀ EÒÍ ÷Áv¨ö£õ¸ÒPÒ:
¦µu®& 6.3%, öPõʨ¦ \zx& 5%, PÛ©[PÒ& 3.5%, Põº÷£õøím÷µm& 69.4%, Dµ¨£u®& 13.1%, B¯õS® Gsøn& 5.8%, ¤Íõßi›ß&1%, ]Û÷¯õÀ&1%, ÷£õºÛÚõÀ& 0.5%.
©¸zxÁ¨ £¯ßPÒ:
Eh¼À EÒÍ PÈĨö£õ¸mPøÍ öÁÎ÷¯ØÖQÓx.
Á°ØÖ Á¼ø¯ ÷£õUSQÓx.
÷uõÀ ÷|õ´PÍõÚ •P¨£¸, JÆÁõø©, Pµ¨£õß, £øhø¯¨ ÷£õUS®.
Áõu ÷|õ´PÍõÚ µzuÁõu®, RÀÁõu®, uø\¤i¨¦PøÍ Sn©õUS®.
£]°ßø©ø¯ Sn©õUS®.
¦ØÖ÷|õø¯ JÈUS®
PÀ½µø»¨ £õxPõzx £»¨£kzx®.
ÃUP[Pøͨ ÷£õUS®.
©g\ξÒÍ PºSªß GÝ® ö£õ¸Ò £õUi›¯ Gv›¯õP ö\¯À£kQÓx.
¤zu }º _µ¨¤øÚ E»ºUSÂUPUTi¯x.
Áõ¢v, ©¯UPzvøÚ ukUS®.
B²º÷Áu® ©ØÖ® ^Ú ©¸zxÁzvÀ ©g\Ò Põ©õø», ãµn ÷PõÍõÖPÒ, Á°ØÔß Aª»® BQ¯ÁØøÓ ÷£õUP¨ £¯ß£kQÓx.
‰» ÷|õ°À ©»UShÀ öÁÎÁ¸ÁuõÀ HØ£k® ÷|õ°øÚ¨ ÷£õUP Pή¦ u¯õ›UP £¯ß£kQÓx.
öPõ»õìiµõÀ AÍÂøÚU SøÓUS® vÓß öPõsi¸UQÓx.
¦ØÖ ÷|õ´ ö\ÀPøÍ ukUS® AµnõP EÒÍx.
ShÀ ¦ÊUPøÍ JÈUS®.
©»a]UPø» Sn¨£kzx®.
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
©g\Ò ö£õi°À 520 ªQ & 650 ªQ AÍÄ Em¦Pmh Á°ØÖ¨ö£õ¸©À, Á°ØÖ Á¼, _µ® ÷£õUS®. Shø» £kzx®.
©g\Ò }øµ A¸¢u Põ©õø» Sn©õS®.
©g\Ò Aøµ¨¦hß _snõ®¦, ö£õmi¾¨¦ Tmi _høÁzx _ÐUS, Ai¨£mh ¦s CøÁPÐUS¨ §\»õ®.
£aø\ ©g\Ò µ\zøu §\ AmøhUPi, |g_, Põ¯¨¦s, ¦sÃUP® CøÁ ÷£õS®.
÷Á¨¤ø»²hß ©g\øÍ ÷\ºzuøµzx A®ø© öPõ¨¦Ízvß «x §\, AøÁPÒ £ÊzxøhÁxhß GÎvÀ BÔ¨÷£õS®.
©g\øÍ ö£õizx ¦sPÒ «x xõÁ AøÁPÒ BÖ®.
©g\Ðhß Bhõöuõøh°ø» ÷\ºzx, £_Âß }øµÂmhøµzx §\ ö\õÔ, ]µ[S, |ø©a\À £øhPÒ w¸®.
©g\Ò £ø\²hß G¾ªaø\ \õÖ ÷\ºzx _ÐUS ©ØÖ® ]µõ´¨¦ Põ¯[PÐUS §\¨£kQÓx.
©g\øÍ Aøµzx J¸ öÁÒøÍzxo°À §] {ǼÀ E»ºzv, A¢uzxo°À Psxøhzx Á¢uõÀ Ps]P¨¦, PsÁ¼, PsoÀ }ºU÷PõºzuÀ, PsÁ¼ ÷£õßÓøÁ uo²®.
& ©g\Ò ©Qø© Akzu Áõµ•® Á¸®.

©g\Ю •UQ¯ ÷|õ´PЮ:

^µn ÷PõÍõÖPÒ:
C¢v¯ºPÒ ©g\mö£õi J¸ ]miøP GÀ»õÁøP PÔÁøPPÎÀ £¯ß£kzxQßÓÚº. CuØS •UQ¯ Põµn® ©g\Ò ]Ó¢u Q¸ª|õ]Û ÷©¾® Cx APmkÁõ´Ä APØÔ¯õP ö\¯À£k®. GÚ÷Á EnÄ ö£õ¸mPÎÀ EÒÍ ©¢u ußø©ø¯ ÷£õUS®. Áõ²øÁ ukUS®. Á°ØÖ ö£õ¸©ø» Sn©õUS®.
EnÄ EshÄhß J¸ ]»¸US HØ£k® EhØ÷\õºøÁ ©g\Ò ÷£õUS®.
_Áõ\ ÷|õ´PÒ:
©g\Ò ö£õiø¯ ªÍS xõÒ, £øÚ öÁÀ»® ÷\ºzx £õ¼À vÚ® J¸ ÷ÁøÍ A¸¢u C¸©À, \Î, Bìx©õ w¸®.
J¸ jì§ß ©g\Ò ö£õi²hß PõÀ jì§ß ^µPzxõÒ, ÷uß ÷\ºzx _k}›À £¸P |õm£mh C¸©À, ‰a_ vnÓÀ, ÁÓmk C¸©À Sn©õS®.
}›ÈÄ:
J¸ jì§ß ©g\Ò ö£õiø¯ ö|À¼UPõ´ \õØÔÀ P»¢x vÚ•® £¸P ÷Ásk®. Cx µzuzvÀ EÒÍ \ºUPøµ AÍøÁ Pmk¨£õmiÀ øÁzv¸US®.
öPõ»ìjµõÀ SøÓ¯:
©g\Ò PÀ½µ¼ß ö\ÀPÐhß ö\¯À£mk öPmh öPõʨø£ Eh¼¼¸¢x APØÖ®. ÷©¾® ©g\ÎÀ SºSªß C¸¨£uõÀ AvÀ EÒÍ Âmhªß ¤6 öPõ»ìjµõÀ BUêPµnzøu ukzx Cu¯zvÀ öPõʨ¦ £iÁøu ukUQÓx. CuÚõÀ ©õµøh¨¦, £UPÁõu® Áµõ©À uØPõzxUöPõÒÍ»õ®.
Áõu ÷|õ´PÒ:
µzu Áõu® Sn¨£kzx®. Eh¼À ÃUP®, Á¼ø¯ HØ£kzx® ¦µuzøu ©g\Ò ukUQÓx. vÚ•® EnÂÀ ©g\øÍ uÁÓõ©À ÷\ºzxUöPõshõÀ ‰mkUPÎß ÃUP® Sn©õS®.
EhÀ £¸©ß SøÓ¯:
©g\Ò ¤zu }º _µ¨ø£ AvP›US®. Cx PÀ½µ¼À ¤zu }º _µ¨ø£ AvP›zx ¤zu¨ø£°À ¤zu}øµ Aݨ¦QÓx. CuÚõÀ EnÂÀ EÒÍ öPõʨ¦ •ÊÁx® EøhUP¨£mk ^µoUP¨£kQÓx. CuÚõÀ,AvP EhÀ £¸©ß SøÓQÓx.
•P¨£¸ }[P:
÷uõ¼À Gsøn¨ £ø\ HØ£k® ì÷£® AvPÍÄ _µ¨£øu ©g\Ò ukUQÓx. ©g\Ò ö£õiø¯ EmöPõsk, öÁΤµ÷¯õP©õP £¯ß£kzu ©g\Îß Q¸ª|õ]Û SnzuõÀ •P¨£¸ Sn©õS®.
J¸ ]miøP ©g\Ò ö£õiø¯ ÷u[Põ´ Gsøn AÀ»x £õ¾hß P»¢x £ØÔh •P¨£¸ Sn©õS®. ÷©¾®, •P¨£¸ÁõÀ HØ£k® uÊ®¦PЮ Sn©õS®. C¢v¯ºPÒ u[PÒ ÷uõø» £õxPõUPÄ®, ÷uøÁ°À»õu ÷µõ©[PøÍ APØÓÄ®, Eh¼À ¯ºøÁ |õØÓ® }[PÄ®, |Ö©n® P©ÇÄ®, ÷uõÀ ÷|õ´PÒ Áµõ©À ukUPÄ® |® |õmk ö£sPÒ vÚ•® ©g\Ò §] }µõkQßÓÚº.
öÁs£øh:
©g\Ò ö£õiø¯ PkS Gsøn²hß P»¢x £¯ß£kzu öÁs£øh Sn©õS®.
500 Qµõ® E»º¢u ©g\Ò ÷Áøµ ö£õizx 8 ¼mhº }›À J¸ CµÄ •ÊÁx® FµøÁUPÄ®. ¤ß ©Ö|õÒ Aøu öPõvUP øÁzx 8À 1 £[PõP ÁØÔ¯Ähß Aøu ÁiPmi 500 ªÀ¼ PkS Gsøn²hß ÷\ºzx ÁiPmi A¢u Gsønø¯ vÚ•® 2 ÷ÁøÍ öÁs£øh EÒÍ Ch[PÎÀ uhÂÁµÄ®. 3 ©õu® öuõhº¢x E£÷¯õQUP |À» £»øÚ¨ ö£Ó»õ®.
Á¯x •vº¢÷uõº vÚ•® EnÂÀ uÁÓõ©À ©g\øÍ £¯ß£kzvÚõÀ |µ®¦ ÷PõÍõÖ, ‰øÍ £õv¨¦, {øÚÄ uk©õÓÀ, bõ£P©Óv £õv¨¦ CÁØÔ¼¸¢x Âk£h»õ®.
Põ¯[PÒ:
C¢v¯õÂÀ AvPAÍÄ Ai¨£mh Põ¯[PÐUS® µzu P]Ä Põ¯[PÐUS® ©g\Ò ö£õi uhÁ¨£kQÓx.
Á°ØÖ ¦ÊUPÒ }[P:
©g\Ò ö£õiø¯ PÔ÷Á¨¤ø» Cø»²hß ÷\ºzx vÚ•® Esn ShÀ Q¸ªPÒ AȲ®.
÷uõÀ A›¨¦ }[P:
©g\Ò ö£õi²hß ÷Á¨¤ø», xÍ] ÷\ºzx vÚ•® Esn ÷uõÀ A›¨¦ }[S®.
¦ØÖ ÷|õ´PÒ:
£» ©¸zxÁ B´Ä Pmkøµ°ß •iÄPÎߣi ©g\Ò, ©õº£P, ~øµ±µÀ, ¦µìu÷PõÍ ¦ØÖ ÷|õ´PøÍ Sn¨£kzxÁuõP TÓ¨£mkÒÍx. ©g\Ò ¦ØÖ ÷|õ´ HØ£kÁøu ukUQÓx. ÷©¾® ¦ØÖ ¤Ó Ch[PÎÀ £µÄÁøu ©g\Ò ukUQÓx. ö£¸S® ¦ØÖ ÷|õ´ Q¸ªPøÍ AÈzx, ¤Ó EÖ¨¦PÎÀ £µÁõ©À PõUQÓx. GÚ÷Á. ¦ØÖ ÷|õ´ £õvzuÁºPÒ AvP AÍÄ ©g\øÍ EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒÍ ÷Ásk®.
©g\Ò ]» _Áµõì¯ uPÁÀPÒ:

C¢v¯õÂÀ D÷µõmiÀ uõß E»Q÷»÷¯ AvP AÍÄ ©g\Ò EØ£zv ö\´¯¨£kQÓx. AuÚõÀ uõß D÷µõmiØS ©g\Ò |Pº GßÓ ]Ó¨¦ ö£¯¸® Esk.
J¸ |õøÍUS ©g\Ò 100 Qµõ® Áøµ EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒÍ»õ®. C¢v¯ºPÒ J¸ |õøÍUS 80&200 Qµõ® ©g\øÍ £¯ß£kzx QßÓÚº.
C¢v¯õÂÀ J¸ BsiØS 480,000 hß ©g\Ò £¯ß£kzu¨£kQÓx. C¢v¯õÂÀ Bsk JßÔØS 600,000 hß ©g\Ò EØ£zv ö\´¯¨£kQÓx. Cx E»PzvÀ ö\´¯¨£k® ©g\Ò EØ£zv°À 75 \uÃu®.
©g\Ò SÔzx 1730 B´Ä PmkøµPÒ öÁίõQ EÒÍÚ. AÁØÔÀ 599 PmkøµPÒ ¦ØÖ ÷|õ´ SÔzx®, 23 PmkøµPÒ Bºv›mjì £ØÔ²®, 16 PmkøµPÒAÀß«º ÷|õ´£ØÔ²®, 78 PmkøµPÒ }›ÈÄ £ØÔ¯x©õS®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
21 . Põ¯® PõUS® öÁ[Põ¯®!

©ÛuºPÒ B÷µõUQ¯©õP, {®©v¯õP C¸UP"h¯m, öPõ¯m, ö©º]' C¢u ‰ßøÓ²® ¤ß£ØÓ ÷Ásk® Gߣx J¸ B[Q» £Çö©õÈ. h¯m Cß öíÀz GߣõºPÒ |À En÷Á |À©¸¢uõS®.
BP÷Á, |® B÷µõUQ¯zøuU PõUP, AßÓõh ÁõÌUøP •øÓ°À GkzxUöPõÒÍ ÷Ási¯ EnÄ •øÓ ©ØÖ® EnÄ ÁøPPÒ GøÁ GøÁ Gߣøu Áº©õ S¸S»® ^¨hõUhº ÷ÁÀÂÈ "En÷Á ©¸¢x' GßÓ Czöuõh›À ö£sPÒ ©»º Áõ\QPÐUS ›ÁõP ö\õÀ» C¸UQÓõº.



öÁ[Põ¯zøu uªÈÀ D¸ÒÎ Gߣº. B[Q»zvÀ BÛ¯ß GßQÓõºPÒ. Cx ³Û÷¯õ GßÓ »zwß Áõºzøu°¼¸¢x Á¢uuõS®. CuØS ö£›¯ •zx GßÖ Aºzu®. öÁ[Põ¯zvÀ ¦µua\zxUPÒ, uõx E¨¦PÒ, ÂmhªßPÒ EÒÍÚ. GÚ÷Á, öÁ[Põ¯® |® Eh®¦USz ÷uøÁ¯õÚ Fmha\zøuz u¸QÓx. £» |õkPÎÀ öÁ[Põ¯zøu ©¸¢x¨ö£õ¸ÍõP¨ £¯ß£kzxQÓõºPÒ. C¢v¯õÂÀ £õmi øÁzv¯zv¾®, öÁ[Põ¯® •UQ¯ Ch®¤izv¸UQÓx.
öÁ[Põ¯zvß Põµzußø©USU Põµn® AvÀ Aø»À ¦÷µõ¨ø£À øh \Àø£k GßÓ Gsøn Põµn©õS®. Cx÷Á öÁ[Põ¯zvß ö|iUS®, PsPÎÀ Pspº ÁµÄ® Põµn©õP C¸UQÓx.
]Ô¯ öÁ[Põ¯®, ö£À»õ› öÁ[Põ¯® Cµsk® J÷µ ußø©ø¯ Eøh¯Ú. J÷µ £»øÚzuõß u¸QßÓÚ. \›, CÛ öÁ[Põ¯zøu G¨£i £¯ß£kzvÚõÀ, GßÚ £»ß QøhUS® Gߣøu¨ £õºUP»õ®.
öÁ[Põ¯zvÀ P¢uP\zx, }º \zx, A¾ª÷ÚõUøék, íõº÷£õøím÷µm BQ¯Ú Ah[Q EÒÍÚ.
öÁ[Põ¯zvß £Sv EÖ¨¦PÍõP C¸¨£øÁ §, uõÒ, QÇ[S, Âøu BS®.
öÁ[Põ¯zvß Ai¨£øh ©¸zxÁ Sn[PÍõP C¸¨£øÁ öÁ¨£•shõUQ, ]Ö}º¨ö£¸UQ, `uP•shõUQ, Põ©® ö£¸UQ, ÷PõøͯPØÔ BS®.
öÁ[Põ¯zøu ÂÛP¸hß ÷\ºzx \ø©zxsn Põ©õø», DµÀ Áͺa] SøÓ²®.
öÁ[Põ¯zxhß 2&3 ªÍS ÷\ºzxsn Á°ØÖ Á¼, öhßåß SøÓ²®.
|õø»¢x öÁ[Põ¯zøu ÷uõø» E›zx A÷uõk ]Ôx öÁÀ»zøua ÷\ºzx Aøµzx \õ¨¤h ¤zu® SøÓ²®. ¤zu H¨£® ©øÓ²®.
öÁ[Põ¯a \õØøÓ²®, öÁ¢}øµ²® P»¢x Áõ´ öPõ¨£Îzx, öÁÖ® \õøÓ £g]À |øÚzx £À DÖPÎÀ uhÂÁµ £ÀÁ¼, DÖÁ¼ SøÓ²®.
öÁ[Põ¯zøu ÁuUQa \õ¨¤h EènzuõÀ HØ£k® B\ÚU Pk¨¦ }[S®.
öÁ[Põ¯a \õÖ ]» Á°ØÖU ÷PõÍõÖPøÍ }US®. Cøu ÷©õ›À ÂmkU SiUP C¸©À SøÓ²®. öÁ[Põ¯zøu AÂzx, ÷uß,PØPsk ÷\ºzx \õ¨¤h EhÀ £»©õS®.
öÁ[Põ¯zøu ÁuUQ öÁÖ® Á°ØÔÀ \õ¨¤mkÁµ |µ®¦ uͺa] Sn©õS®.
öÁ[Põ¯ µ\zøu }º P»¢x SiUP |ßS xõUP® Á¸®.
öÁ[Põ¯a \õØ÷Óõk ]Ôx E¨¦ P»¢x AiUPi \õ¨¤mkÁµ, ©õø»UPs ÷|õ´ \›¯õS®.
öÁ[Põ¯a \õØÖhß, PkS Gsøn P»¢x RÀ Áõ² Põµn©õP ‰mkPÎÀ HØ£k® ÷|µzvÀ uh Áµ Á¼ }[S®.
öÁ[Põ¯zøu Ahµzx öuõsøh°À ¦ØÖ¨÷£õh HØ£k® öuõsøh Á¼ SøÓ²®.
BÖ öÁ[Põ¯zøu Aøµ ¼mhº }›¼mk £¸QÚõÀ ]Ö}º Pk¨¦, G›a\À }[S®.
öÁ[Põ¯a \õ÷Óõk \ºUPøµ ÷\ºzxUSiUP ‰»÷|õ´ Sn©õS®. Áõu ÷|õ´ Sn©õS®.
öÁ[Põ¯z÷uõk, öÁØÔø» Aøµzx |P_zvUS ÷£õmk Á¢uõÀ |P_zv Sn©õS®.
]Ô¯ öÁ[Põ¯zvÀ Cß_¼ß EÒÍx. }›ÈÄ ÷|õ¯õÎPÒ Cøu AvP©õP £¯ß£kzu ÷Ásk®.
öÁ[Põ¯zøu ÂÍUöPsøn°À ÁuUQa \õ¨¤h ©»a]UPÀ }[S®.

ö£sPÐUS EØÓ ÷uõÈ öÁ[Põ¯®:

öÁ[Põ¯zvÀ öPõʨø£USøÓUS® Sn® C¸¨£uõÀ SshõP C¸¨£ÁºPÒ öuõhº¢x EnÂÀ öÁ[Põ¯zøu¨ £¯ß£kzvÚõÀ ö©¼¯»õ®.
|ÖUQ¯ öÁ[Põ¯zøu •P¨£¸ EÒÍ ChzvÀ ÷u´zuõÀ •P¨£¸ }[Q, •PzvÀ AÇS®, ö£õ¼Ä® EshõS®.
uø»°À EÒÍ ö£õk }[P, •i EvºÁøu ukUP, •i Á͵, •i ÷£õ_UShß £Îa]h öÁ[Põ¯zøu Aøµzx uø»US §] Áµ÷Ásk®.
vÚ•® ‰ßÖ öÁ[Põ¯® \õ¨¤mk Áµ ö£sPÐUS HØ£k® Evµa]UPÀ }[S®.
öÁ[Põ¯zvÀ `uP•shõUQ ö\´øP C¸¨£uõÀ CuøÚ Á¯uõQ²® ¸xÁõPõu ö£sPÒ, ©õuÂhõ´ ÷PõÍõÖ Eøh¯ ö£sPÒ öÁ[Põ¯zøu £aø\¯õP \õ¨¤h ©õuÂhõø¯ xõsk®.
SÇ¢øu°À»õu ö£sPÐUS öÁ[Põ¯zvÀ EÒÍ P¢uP \zx Pº¨£¨ø£ ¦ÊøÁ }US®, ©»mkußø©ø¯ }US®.
öÁÎ E£÷¯õP®:
Põ¯®, ¦s, ^Ì CøÁPÐUS öÁ[Põ¯zøu ©g\Ò, ÷Á¨¤ø»²hßAøµzx uh Áµ ÂøµÂÀ Põ¯® }[S®.
öÁ[Põ¯ \õÖ PõxPÎÀ ÂmhõÀ Põx Á¼ }[S®.
÷u©À, £øh, ö\õ› CøÁPÐUS öÁ[Põ¯ \õÖ §]Á¢uõÀ Sn©õS®.
ö£õxÁõP öÁ[Põ¯® Áõu ÷|õ´, ‰» ÷|õ´, Sß© ÷|õ´, Cu¯÷|õ´,AÀ\º ©»mk ußø©, ©õuÂhõ´ •u¼¯ ÷|õ´PÐUS öÁ[Põ¯® ES¢u ©¸¢x ö£õ¸ÍõS®.
GÚ÷Á, vÚ\› EnÂÀ öÁ[Põ¯zøu µ\®, SÇ®¦, \õ®£õº, ö£õ›¯À, ÁzuÀ,\mÛ CøÁPξ® ÷uõø\, Aøh,Áøh GÚ £» ÁøPÎÀ EnÂÀ öÁ[Põ¯zøua ÷\ºzx Á¢uõÀ En÷Á ©¸¢uõS®!
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
22 . ©õuÂhõ´ Á¼ }US® ¦vÚõ!

"A¸] ö¯õkÁõ¢v ¯UQÛ ©¢u[
S¸v ¯ÊUS©»U öPõmh& ›²¢
xv¯ußÖ ÷\õÔÓ[S¢ öuõÀ¾»QÀ |õЮ
¦v¯ÚÀ ‰¼ ¦PÀ'& APzv¯º SnÁõPh®
¦vÚõÂß ö£¸ø© £ØÔ TÖ® £õhÀ Cx. C¢u¨ £õh¼ß ö£õ¸Ò ¦vÚõ, £]°ßø©, Áõ¢v, Á°ØÖ©¢u®, ö\›¯õø©, S¸v¯ÊUS •u¼¯ ÷|õ´PÒ wºUS® GߣuõS®.

¦vÚõ ]Öö\i ÁøPø¯a ÷\º¢ux. Cx C©õ»¯zøua ÷\º¢u ÷©ØS \õµÀ |õkPξ®, öußÛ¢v¯õ, Á[PõÍ® •u¼¯ Ch[Pξ® £°›h¨£kQÓx. ¦vÚõÂß Røµ, Cø» GÚ •Êø©²® ©¸zxÁ® Sn® öPõshøÁ. ¦vÚõÂß _øÁ Põº¨¦, xÁº¨¦.
¦vÚõÂÀ EÒÍ ÷Áv¨ö£õ¸mPÒ:
AìPõº¤U Aª»®
›÷£õ¤ÍÂß
øu¯ªß
Aª÷Úõ Aª»[PÒ ©ØÖ®
ö©ßuõÀ
I÷\õö©ß÷uõß
ö©ßøuÀ A]m÷hm
ö©ß÷uõ ¤²µõß •u¼¯Ú ¦vÚõÂÀ C¸UQÓx.
ö\´øP:
£]zxõsi& Á°ØÔÀ A^µnzøu ÷£õUQ £]ø¯ AvP¨£kzx®. ]Ö}º¨ö£¸UQ& }º¨ö£¸UQ ö\´øP C¸¨£uõÀ PÀ»øh¨¦ ÷|õ°Úº £¯ß£kzu»õ®.
öÁ¨£•shõUQ& Eh¼À µzu Kmhzøu AvP›zx öÁ¨£zøu EshõUS®.
APmkÁõ¯PØÔ& Á°ØÖ ö£õ¸©ø» }UQ Áõ²øÁ APØÖ®.
C]ÁPØÔ& Á°ØÖÁ¼ø¯ ÷£õUS®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
Põ©õø» ÷|õ´US:
CuøÚ E»ºzv Si}›mk 30 ªÀ¼ •uÀ 60 ªÀ¼ Ãu® öPõkUP Põ©õø» Sn©õS®.
Áõ¢vUS:
¦vÚõ Cø», ^µP®, K©® CÁØøÓ J¸ ÷uUPµsi AÍÄ Gkzx Aøµzx, ÷©õ›À A¸¢vÁµ Áõ¢v Sn©õS®.
`uPUPmk }[P:
¦vÚõ Cø»²hß ö£¸[Põ¯zøu ÷\ºzx Aøµzx ÂÊuõUQ J¸ ©õu® öuõhº¢x Esn `uPPmk GßÖ ö\õÀ»¨£kQßÓ ©õuÂhõ´ ÷PõÍõÖ Sn©õS®.
xõUPzxUS:
¦vÚõ Cø», Pاµ¨¦À Cµsk® \© AÍÄ Gkzx Si }›mk A¸¢u |À» xõUP® HØ£k®.
Áõ´xº|õØÓ®:
¦vÚõ Cø», xÍ] Cø», H»®, Qµõ®¦ CøÁ \©AÍÄ Gkzx ö£õizx }›À P»¢x J¸ Áõµ® A¸¢u Áõ´xº|õØÓ® }[S®.
÷uõÀ ÷|õ´ }[P:
A¸P®¦À, ¦vÚõ, Cø», ÷Á®¦ Cø», xÍ] CøÁ 5 Qµõ® Ãu® Gkzx 5 ªÍS CÁØÖhß 100ªÀ¼ }¸hß ÷\ºzx, 10 {ªh® öPõvUP øÁzx ÁiPmi J¸ ©õu® öÁÖ® Á°ØÔÀ A¸¢v Áµ µzuzvÀ AÇUS C¸¨£uõÀ HØ£k® ÷uõÀ A›¨¦, £øh •u¼¯Ú }[S®. µzu _zvUS Cx ]Ó¢ux.
C¸©À, \Î Sn©õP:
¦vÚõ Cø», Bhõ÷uõøh Cø» Cµsk® P\õ¯©õUQ J¸ ]miøP ©g\Ò ÷\ºzx 3 |õmPÒ A¸¢u C¸©À \Î Sn©õS®.
Á°ØÖ Á¼ }[P:
¦vÚõ Cø», K©®, ^µP® ÷\ºzx P\õ¯©õUQ Sizx Áµ 30 {ªhzvÀ Á°Ö Á¼ }[S®. Cx ©õuÂhõ´ Põ»zvÀ Á¸® Á°ØÖ Á¼US® ªPa]Ó¢ux. HöÚÛÀ, CvÀ EÒÍ ¦vÚõ, K©® Cµsk÷© ]Ó¢u C]ÁPØÔ.
•P¨£¸ }[P:
P¸Áøͯ®, £¸ }[P ¦vÚõ Cø»ø¯ £õ¼À P\P\õÄhß ÷\ºzx Aøµzx öuõhº¢x £ØÔmk Aøµ©o÷|µ® PÈzx •Pzøu _zu©õÚ }›À PÊÁÄ®.
¦vÚõøÁ EnÂÀ £¯ß£kzx® •øÓ:
¦vÚõøÁ Røµ¯õP \ø©zx Esn»õ®. Cm¼, ÷uõø\ •u¼¯ÁØÖUS \mÛ¯õP £¯ß£kzu»õ®. ÷©¾® FÖPõ´, xøÁ¯À ö\´x EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒÍ»õ®. Cm¼ö£õi, £¸¨¦ö£õi,PÔ÷Á¨¤ø» ö£õi²hß ¦vÚõøÁ ö£õizx CÁØÖhß ÷\ºUP»õ®. SÇ¢øu¨ £¸ÁzvÀ C¸¢÷u ¦vÚõøÁ öPõkzx Á¢uõÀ Á°Ö öuõhº£õÚ ÷|õ´PÒ Áµõ©À PõUP»õ®.
¦vÚõ ]Ó¢u Q¸ª |õ]Û GÚ÷Á, \ø©¯¼À \õ®£õº, µ\®, GÀ»õ ÁøP ö£õ›¯À, Tmk öPõzu©À¼²hß £¯ß£kzv ÷|õ°ßÔ |»©õP ÁõÇ»õ®.
Põ¤,j A¸¢xÁuØS £vÀ ªßm j A¸¢u ‰øÍ ¦zxnºa] ö£Ö®. bõ£P\Uv²® ö£¸S®.
¦vÚõ Gsøn:
¦vÚõ¼¸¢x ©nªUP øu»® GkUP¨£kQÓx. CvÀ ö©ßzuõÀ {øÓ¢v¸US®. C¢u Gsøn uø»Á¼ø¯ Sn©õUS®. |µ®¦ Á¼, Ck¨¦ Áõu ÷|õ´, RÀ Áõu ÷|õ´PøÍ Sn©õUS®.
¦vÚõ Gsøn uÛ¯õP÷Áõ AÀ»x ³P¼¨hì øu»® ©ØÖ® Pاµ®, £õµ¤ß •u¼¯ÁØ÷Óõk ÷\ºzx uø»Á¼, ‰mkÁ¼US uhÁ»õ®.
_µ®,x®©À }[P ¦vÚõ Gsønø¯ öÁ¢}›À ÷£õmk B ¤iUP»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
23 . C¸©À,\Î }US® G¾ªaø\

G¾ªaø\ GßÖ {øÚzuõ÷» |õÂÀ Ga]À FÖ®; EhÀ ¦Î¨¦nºÂÀ ]¼ºUS®. AÖ_øÁ°À JßÖ ¦Î¨¦. EnÂÀ \©a^º _øÁ C¸UP ÷Ásk®. ¦Î¨¦ _øÁø¯G¾ªaø\ u¸QÓx.G¾ªa\® FÖPõ´ Esn ¤iUPõ ©À C¸¢uõ¾® J¸¤iEnøÁ²® \õ¨¤h øÁUS®. GÚ÷Á,AßÓõh EnÂÀ ¦Î¨¦ _øÁ ÷\ºUP G¾ªaø\ ÷\ºzxUöPõÒÍ ÷Ásk®.
Áõ¢v,¤zu®,_µ® GßÓõ÷» J¸ xsk G¾ªaø\ø¯ \õ¨¤k. uõP©õ,Eh®¦ `kuoUP ÷Ásk©õ J¸ QÍõì ö»©ß áüì Si Gߣx £õmi øÁzv¯®.

G¾ªaø\ öÁ¨£©sh» £SvPÎÀ ÂøͯUTi¯ J¸ £°ºÁøP. Cx C¢v¯õÂÀ öÁ¨£©sh»¨£SvPÎÀ Põn¨£kQÓx. SÔ¨£õP, ÷©ØS Á[PõÍ®,Ezvµ¨¤µ÷u\®,£g\õ¨,©zv¯¤µ÷u\®,©Põµõèiµ®,Pº|õhP®,B¢vµõ ©ØÖ® uªÇPzvÀ AvP® £°›h¨£kQÓx.
G¾ªaø\ Cø»,Põ´,£Ç®,£Çµ\®,Gsøn ©¸zxÁ Sn® öPõshøÁ. Cø» ¦Î¨¦ _øÁ öPõshx. Cx Sκa] EshõUQ¯õP ö\¯À£kQÓx.
Põ´,£Ç® ¦Î¨¦ _øÁ öPõshøÁ. CxÄ® Sκa] EshõUQ.
÷uõÀ £Î¨¦ _øÁ Eøh¯x. Cx ui¨¦shõUQ,APmkÁõ¯PØÔ.
G¾ªaø\°À EÒÍ \zx¨ ö£õ¸mPÒ:
100Qµõ® £ÇzvÀ, 28 P÷»õ›,}º\zx& 90%,¦µu\zx&0.8Qµõ®,öPõʨ¦\zx&0.5 Qµõ®,Põº÷£õøím÷µm&8.2 Qµõ®,|õºa\zx&0.6 Qµõ®,\õ®£À \zx&5.4 Qµõ®.
uõx E¨¦UPÒ:
PõÀ]¯®&33ª.Q.,£õ죵ì&15ª.Q.,C¸®¦\zx&0.5ª.Q., ö©UÜ]¯®&0,÷\õi¯®&3ª.Q.,ö£õmhõ]¯®&137ª.Q.
E°º\zxUPÒ:
ÂmhªßG&12ª.Q.,Âmhªß¤1&0.5ª.Q.,Âmhªß¤2&0.02ª.Q.,Âmhªß]&52ª.Q.,{¯õ]ß&0.1ª.Q. ÷©¾®, CvÀ 30US® ÷©Ø£mh GÎvÀ B¯õS® GsønPЮ C¸UQÓx.
BÀPíõÀPÒ,BÀiøíkPÒ,AìhºPÒ,øím÷µõPõº£ß,Rm÷£õßPÒ,]m›U Aª»®,]mµõÀ,öhº¤ÚõÀPÒ EÒÍÚ. £Ça\õØÔÀ ]m›U Aª»® AvP® Põn¨£kQÓx.
ö£õx Sn®:
APzv¯º SnÁõPh® £õhÀ ‰»® G¾ªaø\°À Cx •USØÓzøu ÷£õUS®,`ø» GÚö\õÀ»¨£kQßÓ öPõi¯ Á¼ø¯²®,ÁõuP£ `ø»ø¯²® Sn©õUS®.
Áõ¢vø¯ ÷£õUS®. Sß©® GßQÓ Á°ØÖÁ¼, AÀ\øµ Sn©õUS®. ©¸¢wk GßÓøÇUP¨£k® Dk©¸¢øu ÷£õUS®.
AÇÀ&¤zuöÁ¨¦ uoUS®.
G¾ªa\® £ÇzvÚõÀ, uõP®,©¯UP®,Áõ¢v,Áõ´S©mhÀ,}º÷ÁmøP,öÁÔ÷|õ´,Ps÷|õ´,Põx Á¼,|Pa_ØøÓ BQ¯øÁ Sn©õS®.
G¾ªa\® £Çzøu µ\•®,FÖPõ²©õP EnÂÀ £¯ß£kzvÁµ,vøµ,¤i¨¦.ö£¸Á°Ö,£UP`ø»,•h®,öÁÔ÷|õ´,©¯UP®,©Ú÷\õºÄ }[S®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
1. Âmhªß ] SøÓÁõÀ Á¸® ìPºÂ ÷|õø¯ ÷£õUS®. ÷©¾® Áµõ©À ukUP Cx ]Ó¢u uk¨¦ ©¸¢x. PÛPÎß \õØÔ¾ÒÍ ]m›U Aª»® ìPºÂ ÷|õø¯ ÷£õUS®.
2.£]ø¯ xõsk®.
3.Á°ØÖ Á¼ø¯ ÷£õUS®.
4.Áõ¢vø¯,¤zuzøu {Özx®.
5.Áõ´¦søn }US®.
6.Pønø¯ ö£¸UP ÷|õ´PÐUS ]Ó¢ux.
7.~øµ±µÀ ÷|õ´PøÍ ÷£õUS®.
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
C¸©À,\Î Sn©õP: G¾ªa\ £Ça\õØÔÀ, ÷uß ÷\ºzx öÁ¢}›À A¸¢u C¸©À,\Îø¯ ÷£õUS®.
Áõ¢v }[P: G<¾ªa\® £Ça\õØÔÀ }º,E¨¦ ÷\ºzx £¸P Áõ¢v Sn©õS®.
Bìx©õøÁ ÷£õUP:
G¾ªaø\ £Ç\õÖ,Bhõ÷uõøh Cø»,xÍ] Cø»,Cg] ÷\ºzx j¯õP öPõvUP øÁzx £¸P Bìx©õ,‰UPøh¨¦ Sn©õS®.
|õm£mh PÈa\À wµ:
^µPzøu ÷ußÂmk ÁÖzx AuÝhß £Ç\õÖ ÷\ºzx }ºÂmk Põ´a] uµ PÈa\À ,Áõ¢v Sn©õS®.
£ØPÎß DÖ£»©øh¯:
G¾ªa\® £Ç\õØÔÀ }º,E¨¦ ÷\ºzx öPõ¨¦ÎUP £ØPÎß DÖ £»¨£kÁ÷uõk DÖPÎÀ S¸vP]uÀ {ØS®.
•P® ö£õ¼Ä ö£Ó:
G¾ªa\® £Ça\õØÔÀ ]Ôx ÷uß ÷\ºzx uhÂ,Aøµ ©o÷|µ® PÈzx Sκ¢u }›À PÊÁ •PzvÀ Gsøn ÁiuÀ,P¸®¦ÒÎPÒ ©øÓ²®. Áõµ® J¸ •øÓ ö\´uõÀTh ÷£õx®.
}º ÷ÁmøP uo¯:
}›ÈÄ ÷|õ¯õÎPÐUS HØ£k® uõPzøu ÷£õUP G¾ªa\® £Ça\õØÔÀ E¨¦ ÷\ºzx uµ»õ®.
Cu¯£h£h¨¦ }[P:
vÚ•® 10 ªÀ¼ G¾ªa\®£Ça\õÖ £¸P Cu¯ £h£h¨¦ }[S®.
Áõu ÷|õ´PÐUS:
G¾ªa\® \õÖ& Áõu÷|õ´,|µ®¦ Á¼PÐUS ]Ó¢ux.
ö£õkS }[P:
G¾ªa\ £Ç\õØøÓ uø»°À FÓøÁzx ¤ß uø»‰ÌP ö£õkS }[SÁxhß EhÀ öÁ¨£•® uo²®.
BP÷Á, Ãmkz÷uõmhzvÀ J¸ G¾ªaø\ ©µ® C¸¢uõ÷», A¢uUSk®£zvÀ B÷µõUQ¯® ö£¸S®.G¾ªaø\ ©µ® ÷uõmhzvÀ CÀ»õuÁºPÒ ©¼Ä Âø»°À QøhUS® ÷£õx G¾ªaø\ø¯ Áõ[Q FÖPõ´ ÷£õmk øÁzxUöPõÒÍ»õ®. G¨£i÷¯õ ÁõµzvÀ J¸ |õÍõÁx G¾ªa\® £Çzøu EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒЮ £ÇUPzøu HØ£kzvUöPõshõÀ ÷£õx® öuõmhxUöPÀ»õ® ©õzvøµ \õ¨¤kÁøu uºUP»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
-------------&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
24 . bõ£P \Uvø¯ AvP¨£kzx®
öÁsøhUPõ´!


"öÁsøhUPõ´ \õ¨¤mhõÀ ‰øÍ Á͸®' GßÖ J¸ ÷£a_US SÇ¢øuPÎh® ö\õÀ÷Áõ®. öÁsøhUPõø¯ £aø\¯õPU Th \õ¨¤h»õ®. Cx øP µÀ ÷£õ» }sk C¸¨£uõÀ B[Q»zvÀ ÷»iì ¤[Pº GßÓøÇUQßÓÚº. C¢v°À ¤si GßÖ®, \©ìQ¸uzvÀ ÷PõâÁõíõ GßÖ® TÓ¨£kQÓx.
öÁsøhUPõ°ß Cø», Põ´, Âøu GÀ»õ® ©¸zxÁSn® öPõshøÁ¯õS®.
"Psh Qµõo Ái¯ Av\õµ®
ÂshöÁs ^uµzu® ÷©Ä[Põs& Jsöhõi÷¯
ÁshØPõ® öÁ´¯P£ ÁõuªS® Áõ´USnÁõ®
öÁsøhUPõ´ Es£õºUS ÂÒ'
GßÓ C¢u ]zuº £õhÀ, |õm£mh PÈa\À, ö£¸[PÈa\À, S¸vPÈa\À, Áõu•®, P£•® Sn©õS® GßÖ TÖQÓx.
Fmha\zxUPÒ:
öÁsøhUPõ°À Âmhªß ]2, Âmhªß H, Âmhªß ¤ AvPÍÄ EÒÍx.
÷©¾® CvÀ C¸®¦a\zx, PõÀ]¯® EÒÍx. ©ØÖ® öÁsøhUPõ°À |õº \zx AvP©õP C¸UQÓx.
©¸zxÁ £¯ß:
}ºa_¸US Sn©õP:
öÁsøhUPõø¯ E»ºzv ÁØÓ¼mk, Påõ¯©õUQ SiUP }º G›a\À Sn©õS®.
öÁÒøÍ ÷|õ´US:
ö£sPÐUS AvP EhÀ `miÚõÀ HØ£k® öÁÒøÍ £kuø» Sn©õUP, öÁsøhUPõ°ß ÁÊÁʨ£õÚ \ÆÄhß ÷\õØÖPØÓõøÇ ÷\ºzx Cµsøh²® \©AÍÂÀ Aøµzx J¸ ÷uUPµsi ÷©õ¸hß ö£›¯ ö|À¼UPõ´ Ãu® J¸ ©õu® öuõhº¢x Esn EhÀ `k uo²®. öÁÒøÍ ÷|õ´ Sn©õS®.
EhÀ `k uo¯:
öÁsøhUPõ´ Âøuø¯ ö£õizx ^µPzxõÐhß ÷\ºzx Esn EhÀ `k uo²®. Ps G›a\À Sn©õS®.
|õm£mh PÈa\À Sn©õP:
öÁsøhUPõ°ß ÁÊÁʨ£õÚ \ÆøÁ ©õxÍ®£Ç® \õØÔÀ J¸ ÷uUPµsi öÁ¢u¯xõÒ ÷\ºzx A¸¢u HÊ |õÎÀ |õm£mh PÈa\À •ÊÁx©õP Sn©õQÂk®.
£õÀÂøÚ ÷|õ´US:
BsPÐUS HØ£k® £õÀÂøÚ ÷|õ´PÍõÚ ]¤Îì, ÷Põn›÷¯õÄUS ¤g_ öÁsøhUPõ´ ]Ó¢ux. öÁsøhUPõ´ ¤gø\ `¨£õP øÁzx £¸P }ºuõøµ G›a\À Sn©õS®.
÷uõÀ ÁÓm] }[P:
öÁsøhUPõø¯ Áõµ® 3 ÷ÁøÍ EnÂÀ \ø©zx Esn ÷uõÀ ÁÓm], ÷uõÀ öÁi¨¦ }[S®. ÷uõ¾US |À» {Ó•shõS®.
|µ®ø£ Á¾¨£kzu:
öÁsøhPõø¯ ÁØÓ¼mk FÖPõ¯õP £õP® ö\´x Esn |µ®ø£ Á¾¨£kzx®. bõ£P\Uvø¯ AvP¨£kzx®.
bõ£P \Uvø¯ AvP›UP:
öÁsøhPõ´, ]ÖRøµ, •Ö[øP Røµ CøÁ •øÓ÷¯ JÆöÁõ¸ |õÍõP \ø©zx Esn bõ£P\Uvø¯ AvP¨£kzx®. ‰øÍUS AvP S¸vø¯ £õ¯aö\´x ‰øÍø¯ ¦zxnºa]¯õP øÁzv¸US®.
£õ¾nºÄ AvP›UP:
öÁsøhPõø¯ Bs, ö£s C¸£õ»¸® ö£õ›¯À, \õ®£õµõP EnÂÀ AvP® ÷\ºzxUöPõÒÍ EhÀ`møh SøÓzx £õ¾nºøÁ AvP›US®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

25 . |g_ •ÔUS® xÍ]!

xÍ]ø¯ J¸ öu´ÃP ]ßÚ©õP Gso ÁÈ£k® ÁÇUP® |©US Esk. |® ‰uõøu¯ºPÒ xÍ]°À Gsn›¯ £¯ß£õkPÒ EÒÍøu AÔ¢uuõÀuõß Aøu ©øÓ•P©õP öu´ÃP ]ßÚ©õP E¸ÁP¨£kzv |©US ö\õÀ»õ©À ]» Aºzu[PøÍ ö\õÀ¼a ö\ßÔ¸UQÓõºPÒ. ÃmkUS J¸ xÍ] ö\i C¸¢uõ÷» Ax, J¸ ªÛ £õº©]US DhõQk®.
Cx |õk •ÊÁx® £°µõS® J¸ ©n•ÒÍ ö\i. CuØS Põµ•®, ©n•® Esk. A›, µõ©xÍ], Q¸ènxÍ], v¸¢xÍõ´, ÁÚ®, ¸¢u®, ©õ»»[PÀ, xÇõ´ GßÖ® xÍ] AøÇUP¨£kQÓx. xÍ]°À |ØÖÍ], P¸¢xÍ], ö\¢xÍ], {»zxÍ], PÀxÍ], |õ´zxÍ], •ÒxÍ] GÚ £»ÁøP²sk.
xÍ] Cø», Âøu öPõsh •ÊuõÁµ®. Cuß _øÁ Põº¨¦.
ö\´øP:
Cø»: öÁ¨£•shõUQ, ÷PõøǯPØÔ, ¯ºøÁ ö£¸UQ
Âøu: EÒøÇ»õØÔ
÷Áv¨ ö£õ¸mPÒ: Pاµ®, ¤.÷P›÷¯õ¤À½ß, ]Û÷¯õÀ, öh]À BÀiøík, ³âÚõÀ, £õÀªiU Aª»®, ìi¯õ›U Aª»®, AìPõº¤U Aª»®, Põ®¥ß, J›¯õßiÀ ©ØÖ® Cø»PÎÀ Eº÷\õ¼U Aª»® EÒÍx.
xÍ]°ß ö£õx ©¸zxÁ Sn®:
xÍ]ø¯ EmöPõÒÍ, AxöÁÔ÷|õø¯ ÷£õUS®. ‰UQ¼¸¢x }º£õ²®(¥Û\) ÷|õø¯ ukUS®. Eh¼ß öÁ¨£zøu APØÖ®. xÍ] Cø» µ\zuõÀ _µ÷|õ´ ÷£õS®. Áõu® öuõhº£õÚ ÷|õ´PøÍ APØÖ®.
|ØxÍ]:
P£zøu ÷£õUS®. Á°ØÖ Á¼ Sn©õS®. Azv_µ® SøÓ²®. uõPzøu }US®. ©¢uzøu }US®. _øÁ°ßø©ø¯ ÷£õUS®. Eh¾US öÁ¨£zøu u¢x P£zøu ÷£õUS®.
{»zxÍ]:
uõ´¨£õ»õÀ SÇ¢øuPÐUS Á¸® ©õ¢uzøu ÷£õUS®. Pna`k }US®. P£_µ®, ¤zu _µ®, Sκ _µzøu ÷£õUS®.
|õ´ xÍ]:
P£zøu }US®. Szv¸©À, \ßÛ ÷|õ´ ÷£õUS®. xÍ]°ß µ\®, PØ£® CøÁPøÍ EmöPõshõ¾®, ÷Á›ß µ\zøu |Àö»søn²hß Tmi øu»©õ´ E£÷¯õQzuõ¾® £°zv¯®, Áõu¨¤o, P£¨¤Î, \ßÛ •u¼¯Ú }[S®.
PÀ xÍ]:
Cx wa_µ®, Pmi, ÁskPi, PõnõUPi, ÷PõøÇø¯z uÒÐQßÓ I¯_µzøu ÷£õUS®.
•Ò xÍ]:
G¼ |g_, öÁmk¨¦s, P£® CøÁPÐUS •ÒxÎ] ©¸¢uõS®.
ö\¢xÍ]:
Âåzøu wºUS®. P£zøu ÷£õUS®. ø\Úø\ ÷£õUS®.
P¸¢xÍ]:
C¸©À, Cøµ¨¦ Sn©õS®. ö\¸©À }[S®. Á°ØÖ¦Ê }[S®. ©õº¦\Î, `ø» Sn©õS®.
xÍ]°ß ©¸zxÁ £¯ßPÒ:
xÍ]°ß Cø» _Áõ\¨ £õøu°À EÒÍ öuõØÖ ÷|õ´ Q¸ªPøÍ AÈUQÓx.
A»ºâ°ÚõÀ Á¸® JÆÁõø©ø¯ }USQÓx.
~øµ±µø»¨ £»¨£kzxQÓx.
µzuzvÀ EÒÍ \ºUPøµ AÍøÁ Pmk¨£õmiÀ øÁUP EuÄQÓx.
Á°ØÖ Á¼ø¯ ÷£õUSQÓx. AvS¸v AÊzu® SøÓ¯ EuÄQÓx. C¸©À, Bìx©õ E£õøuUS wºÁõP C¸UQÓx. ©ÚAÊzu®, AÀ\º, ÷uõÀ ÷|õ´PÒ, •P® ö£õ¼ÂǨ¦ CøÁPÒ }[P EuÄQÓx.
_µzøu ÷£õUS® Aئu ‰¼øP xÍ].
£¯ß£kzx® •øÓ:
xÍ] \õÖ, Cg] \õÖ \© AÍÄ Gkzx, AuÝhß ªÍS xõÒ J¸ ]miøP ÷\ºzx ÷uÛÀ A¸¢u ‰UPøh¨¦, x®©À, ö|g_ \Î Sn©õS®.
Bìx©õ Sn©øh¯ vÚ•® xÍ] \õÖ 15 ªÀ¼, J¸ ÷uUPµsi ÷uÝhß A¸¢u _Áõ\¨ £õøu°À EÒÍ Aøh¨¦PøÍ }UQ _Áõ\® |ßS HØ£h EuÄ®. xÍ] Âøuø¯ £ÄhµõUQ £õ¼À A¸¢u EhÀ Eµ©øh²®. £õ®¦ Pi, ÷uÒ PiUS xÍ] \õÖhß ÷Á¨£® Cø» \õÖ, ªÍS ÷\ºzx A¸¢v, PiÁõ°À §\ |g_ •ÔÄ HØ£k®.
xÍ], _US, £øÚ öÁÀ»®, £õÀ ÷\ºzx u¯õ›UP¨£k® jø¯ A¸¢u ÷\õºÄ }[S®, ‰øÍø¯ _Ö_Ö¨£õUS®. xÍ] ÷Áøµ ö£õizx ö|´÷¯õk P»¢x A¸¢u Bsø© AvP›US®.
©Ú÷\õºÄ }[P vÚ•® Põø»°À 15 xÍ] Cø», 3 £õuõ® £¸¨¦hß ÷\ºzx A¸¢u ©Ú÷\õºÄ }[Q EhÀ,EÒÍ® £»©øh²®. B Ì¢u EÓUP® HØ£k®. xÍ]ø¯ £õ¼mk Põ´a] Esn P£® }[S®.
xÍ] Cø»ø¯ }º ÷\ºzx Põ´a] B ¤iUP _µ® }[S®. Âøuø¯ }›À Aøµzx Esn Szv¸©À, ö£sPÐUS HØ£k® öÁÒøÍ ÷|õø¯ ÷£õUS®. öPõ_UPÒ JÈUP xÍ] ¦øP ]Ó¢ux
xÍ] Cø» Påõ¯® ©÷»›¯õÄUS ]Ó¢ux.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
26 . ¤zuzøu ÷£õUS® ö|À¼UPõ´!

ö|À¼UPÛ GßÓx÷© ©ßÚº Av¯©õß, AÆøÁ¯õº |m¤ß ö£¸ø© |® {øÚÄUS Á¢xÂk®. AÆøÁ¯õº }kÈ ÁõÇ ÷Ásk® ößÖ Bø\¨£mh ©ßÚº Av¯©õß AÆøÁ¯õ¸US £›\õP ö|À¼UPÛø¯U öPõkzuõº. Cuß ‰»÷© B÷µõUQ¯zxhß }sh Põ»® ÁõÇ ö|À¼UPÛ EuÄ® Gߣx®,ö|À¼UPÛ EÒÍzxUS ©mk©À»; Eh¾US® B÷µõUQ¯©õÚx GßÖ® ¦›²®. J¸ B¨¤ÎÀ C¸US® \zx J¸ ö|À¼UPÛ°À C¸UQÓx GßÖ TÖÁõºPÒ ©¸zxÁºPÒ.
ö|À¼UPÛ°ß uõ¯P® C¢v¯õ GßÓ÷£õv¾®, Cx ^Úõ ©ØÖ® öußQÇUS B]¯ |õkPÎÀ ÁͺUP¨£kQÓx.
ö|À¼UPÛUS B©»P®, B®£À, ªÖx£»õ, uõzuõ›, A©»õ GßÓ ]Ó¨¦ ö£¯ºPЮ Esk.
©¸zxÁ £¯ß£õkøh¯ £õP[PÒ:
Cø», §, £møh, ÷Áº, Põ´, Âøu GÀ»õ® JÆöÁõ¸ ©¸zxÁ Sn® öPõshøÁ¯õS®.
Cuß ¦Î¨¦, xÁº¨¦, CÛ¨¦ _øÁ £» Âu[PÎÀ Eh¾US B÷µõUQ¯zøuU öPõkUQÓx.
Cø», £møh, £Ç® xÁº¨¦ _øÁU öPõshøÁ.
§: Sκa] EshõUQ, ©»ªÍUQ.
ö|À¼UPÛ°À EÒÍ ÷Áv¨ö£õ¸mPÒ:
£õ¼¨¤ÚõÀ, ÷hÛßPÒ, ¤÷ÍÁÚõ´kPÒ, B¯õS® ©ØÖ® B¯õPõu Gsøn \zxUPÒ, P÷µõiß, {÷PõiÛU Aª»®, ›÷£õ¤÷ÍÂß, i& SÐU÷Põì, ö£Uiß BQ¯øÁ Ah[Q°¸UQßÓÚ.
ö|À¼UPÛ¯õÀ Sn©õS® ÷|õ´PÒ:
¤zu®, ¥Û\®, Áõ´}ºPµ¨¦, Áõ¢v, ©¯UP® •u¼¯Ú w¸®. ÷©¾® ö|À¼UPÛ°À EÒÍ CÛ¨¦ _øÁ¯õÀ ¤zu® }[S®. ¦Î¨¦ _øÁ¯õÀ Áõu® }[S®, xÁº¨¦ _øÁ¯õÀ P£® Sn©õS®. Cx©mk©À»õ©À ÷©P ÷|õ´PÍõÚ ©x÷©P®, \ºUPøµ ÷|õ´ Sn©õS®.
ö|À¼UPÛ ÷Áº: ö|À¼©µ ÷Áº Áõ¢v, _øÁ°ßø©ø¯ }US®.
ö|À¼ •ÒÎ: E»º¢u ö|À¼UPõ´US ö|À¼ •ÒÎ GßÖ ö£¯º. CuÚõÀ EhÀ `k, ¤zu Áõ¢v Sn©õS®.
Gߦ¸UQ, Cøͨ¦ ÷|õ´, ¢x |èh® Sn©õS®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
* µzuzvÀ EÒÍ AvP \ºUPøµ AÍøÁU SøÓUS®.
*öPõʨø£ SøÓUS®
*PÀ½µø» FUSÂzx £»¨£kzx®.
* ö\›©õÚ \Uvø¯ AvP¨£kzv £]ø¯ xõsk®
*µzuzvÀ EÒÍ ]Á¨£qUPÒ, öÁÒøͯqUPÒ GsoUøPø¯ AvP¨£kzx®
*©»a]UPø» ÷£õUS®
*Sκa]ø¯z u¸®
*‰øÍø¯ £»¨£kzv AÔøÁ ö£¸US®
*C¸©À, \Î, Bìx©õøÁ Sn¨£kzx®
*Cu¯zxUS Cu©õÚx
*uø»•i Áͺa]ø¯ AvP›US®
*÷uõÀ ÁÓm]ø¯ }US®
*¦ØÖ÷|õ´ Áµõ©À ukUS®
* £ØPÒ, G¾®¦PøÍ £»¨£kzx®
*_µzøu ÷£õUS®
£¯ß£kzx® •øÓ:
Ps£õºøÁ AvP›UP: vÚ•® Põø»°À J¸ ö|À¼UPÛø¯ Esk, CµÄ ö|À¼UPõ´ £Ähº J¸ ÷uUPµsi Esn Ps£õºøÁ AvP›US®.
Ps G›a\À }[P: ö|À¼UPÛø¯ £aø\¯õP Aøµzx uø»°À ÷u´zx, FÓøÁzx ¤ß uø» SÎUP Ps G›a\À, uø»£õµ® }[S®.
Aãµn® }[P: 2 ì§ß ö|À¼a \õØÔÀ 30 ªÀ¼ ^µP uspº ÷\ºzx 10 |õmPÒ £¸P Aãµn® }[Q, £] AvP©õS®.
C¸©À, \Î }[P: ö|À¼a\õØÔÀ ÷uß ÷\ºzx 2 ÷ÁøÍ A¸¢u P£® w¸®.
EhÀÁÓm] }[P: j°À ö|À¼UPÛ J¸ xsk Cg] ÷\ºzx öPõvUP øÁzx \ºUPøµ, £õÀ ÷\ºzx vÚ•® J¸ ÷ÁøÍ A¸¢u EhÀÁÓm] }[S®.
‰»® }[P: ö|À¼ ÁØÓÀ, _søh ÁØÓÀ E»ºzv ö£õi ö\´x vÚ•® EÓ[S •ß 2 ì§ß öÁ¢}›À A¸¢u ‰»®, ©»a]UPÀ Sn©õS®.
µzu _zvUS: vÚ•® £aø\ ö|À¼UPõ´ \õØøÓ 15 ªÀ¼ 100 ªÀ¼ £õ¼À J¸ ©õu® £¸P µzu® _zv¯õS®.
©õuÂhõ´ Á°ØÖ Á¼ Sn©õP: ö|À¼UPõø¯ ÷ÁPøÁzx Aøµzx AuÝhß ÷uß ÷\ºzx £¸P Á°ØÖ Á¼ }[S®.
\ºUPøµ ÷|õ´ Sn©õP: ö|À¼UPõ´ ÁØÓø» öÁ¢u¯® ÷\ºzx vÚ•® 2 ì§ß öÁÖ® Á°ØÔÀ Esn Pøn¯® £»¨£k®. \ºUPøµ AÍÄ SøÓ²®.
÷©¾®, ö|À¼UPõø¯ xøÁ¯»õP Esn ©¯UP® w¸®. ö|À¼ Cø»öPõÊ¢øu Aøµzx ÷©õ›À £¸P, PÈa\À }[S®. ö|À¼ ÁØÓø» Si}º ö\´x, \ºUPøµ, £õÀ ÷\ºzx \õ¨¤h Áõ¢v,¤Ó¨¦Ö¨¦ s, `k w¸®.
ö|À¼a\õØøÓ £õ¾hÝ® ÷uÝhÝ® P»¢x £¸P EhÀ Gøh AvP›US®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

27 . öuõÊ÷|õø¯ Sn¨£kzx® ÁÀ»õøµ!

ÁÀ»õøµ RøµUS "÷¯õ\øÚ ÁÀ¼' GßÓ ]Ó¨¦ ö£¯¸® Esk. Cx |®|õmiÀ }º{ø»Pξ®, ÷uõmh[Pξ® AvP® Põn¨£k®. Cx §sk ÁøPø¯ ÷\º¢ux.
Cuß Cø» ÁiÁ©õÚx ‰øÍ, Cu¯®, ]Ö}µPzvß ÁiøÁ Jzx Põn¨£k®. Cuß Aø©¨¤¼¸¢÷u Cuß ©¸zxÁ¨£¯øÚ AÔ¯»õ®. ‰øÍ ÁiÂÀ C¸¨£uõÀ {øÚÁõØÓÀ, AÔøÁ ö£¸US®. Cu¯ ÁiÂÀ C¸¨£uõÀ Cu¯zøu £»¨£kzv µzu AÊzuzøuU SøÓUS®. ]Ö}µP ÁiÂÀ C¸¨£uõÀ AvP ³›¯õ, £õì÷£m E¨¦PøÍ öÁÎ÷¯ØÔ ]Ö}µP £õv¨ø£ ukUS®.

ö£õxÁõÚ ©¸zxÁ Sn®:
Áõ´¨¦s, PÈa\À, µzuPÈa\À, Á°ØÖUPk¨¦ •u¼¯ÚÁØøÓ Sn©õUS® \Uvø¯U öPõsi¸¨£x ÁÀ»õøµ°ß A®\©õS®.

©¸zxÁ £¯ß Eøh¯ £SvPÒ:
Cø», usk, ÂøuPÒ AøÚzx® ©¸zxÁ £¯ß Eøh¯x.

ö\´øP:
EhÀ÷uØÔ, EhÀ Eµ©õUQ, ]Ö}º ö£¸UQ, öÁ¨£•shõUQ, |µ®¦µ©õUQ

©¸zxÁ £¯ßPÒ:
‰øÍ ©ØÖ® |µ®¦ ©sh»®:
‰øÍ°ß ö\¯ÀvÓøÚ AvP›zx, |µ®¦PøÍ xõsi {øÚÁõØÓÀ, BÐø©zvÓøÚ AvP›UQÓx. ÷©¾® öhßåß, ©Ú EøÍa\À, xõUPªßø© BQ¯ÁØøÓ ukzx ¦zxnºa]ø¯ u¸QÓx.
Cu¯® ©ØÖ® µzu Kmh®:
µzu AqUPÎß EØ£zvø¯ AvP›zx Cu¯zøu £»¨£kzx®. Cu¯ £h¨£k¨¦, AvP µzu AÊzu® ©ØÖ® öPõ»ìiµõø» ÷£õUS®.
Á°Ö ©ØÖ® PÀ½µÀ:
£]ø¯zxõsi PÀ½µø» x›u¨£kzv ^µnzøu AvP›US®.
÷uõÀ, |P® •i:
Cx ÷uõÀPÎÀ EÒÍ PÈøÁ APØÔ, ÷uõø» £»¨£kzxQÓx. Cøu öuõhº¢x Esn Pµ¨£õß, PõÍõg\P¨£øh Áµõ©À ukUP»õ®. Á¯x •vºa] Aøh¯õuÁõÖ ukUQÓx. |P® ©ØÖ® •i Áͺa]ø¯ AvP¨£kzx®.
Põ¯PØ£®:
Cx J¸ Põ¯PØ£®. Cx Ehø» B÷µõUQ¯©õP øÁzx, |øµ,vøµ,¤o,‰¨¦ CßÔ }shPõ»® ÁõÇaö\´QÓx.

£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
*_µ® }[P ÁÀ»õøµ Cø», xÎ] Cø», ªÍS \©AÍÄ Gkzx Aøµzx, ªÍS AÍÄ E¸mi Põø»,©õø» Esn GÀ»õ ÁøP¯õÚ _µ®, Bìx©õ Sn©õS®.
* Á°ØÖ ÷|õ´, |µ®¦ ÷|õ´ }[P ÁÀ»õøµ Cø»a \õÖ, £_ÂߣõÀ, Av©xµzxõÒ ÷\ºzx öPõkUP £»ßQøhUS®.
*÷PõøhUPõ»zvÀ EshõS® ¯ºUS¸,öPõ¨¦Í® wµ ÁÀ»õøµ Cø»²hß, P¸g^µP®, ÷u[Põ´ Gsøn ÷\ºzx §\ öPõ¨¦Í® ©øÓ²®.
* bõ£P \Uvø¯ AvP›UP ÁÀ»õøµ Cø»ø¯ {ǼÀ E»ºzv, ö£õizx 300 ªÀ¼ £_®£õ¼À P»¢x öPõkUP ©Ú SǨ£®, öhßåß SøÓ¢x |À» EÓUP® QøhUS®. |À» {øÚÁõØÓÀ Á¸®.
* Pµ¨£õß, PõÍõg\P£øh, ©x÷©P ¦s, £kUøP ¦s, Ai¨£mh ¦s Sn©õP ÁÀ»õøµ Cø»ø¯ Aøµzx, AuÝhß ©g\Ò ÷\ºzx, |Àö»søn²hß uhÁ»õ®. Cx öuõÊ÷|õ´US |À ©¸¢x.
*¦ØÖ÷|õ´ Áµõ©À ukUP ÁÀ»õøµ Røµø¯ Áõµ® 3 •øÓ EnÂÀ ö£õ›¯»õP, SÇ®£õP ÷\ºzx öPõÒÍ»õ®.
*BÓõu ¦sPÐUS ÁÀ»õøµ Cø» 5&6, ªÍS 5, §sk 1v› Gkzx GÀ»õ® ÷\ºzx Aøµzx Põø» ÷ÁøÍ ©mk® \õ¨¤mk, ÷©õ¸® ÷\õÖ©õP 20&40 |õmPÒEsk Áµ ¦sPÒ BÖ®.
*¯õøÚUPõÀ ÷|õ´US ÁÀ»õøµø¯ Aøµzx Pmi Áµ ¯õøÚUPõÀ, ÂøµÃUP®, Áõ²ÃUP®, Pmi ÃUP® Sn©õS®.
* SÇ¢øuPÐUS HØ£k® PÈa\¾US ÁÀ»õøµ Cø» 3&4 Gkzx, ^µP®, \ºUPøµ Tmi Aøµzx uµ ^uUPÈa\À, S¸v PÈa\À, Á°ØÖPk¨¦ w¸®.
* ÁÀ»õøµ Cø»²hß öÁ¢u¯® ÷\ºzx Si}›mk 1&2 \[S Áøµ SÇ¢øuPÐUS¨ ¦Pmh _µ®, Á°ØÖ ÷PõÍõÖPÒ ÷£õS®.
*ÁÀ»õøµ Cø»²hß ÷Á¨£ Cø», ©g\Ò, xÍ] ÷\ºzx ö£õizx 1•uÀ 2 ì§ß ÷uÛÀ P»¢x 2 ÷ÁøÍ 1 ©õu® \õ¨¤mk Áµ öuõÊ ÷|õ´, ÷uõÀ ÷|õ´PÒ Sn©õS®.
* SÇ¢øuPÐUS EshõS® £øhUS ÁÀ»õøµa \õÖ, £_ÂߣõÀ, Av©xµzxõÒ ÷\ºzx P»¢x öPõkzx Áµ £øhPÒ, S¸vU÷Pk, |µ®¦ ÷|õ´PÒ Sn©õS®. ÷©¾® Cx •vº¢u Á¯xøh÷¯õ¸US EshõS® ÷©P®, _µzøu²® Sn¨£kzx®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
=&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&



28 . ÷Pß\º, íõºm AmhõUøP uºUP
§sk \õ¨¤k[P!

CßÖ ÷©ØPzv¯ |õPŸP® uø»Â›zuõk® {ø»°À |õ® AÁºPÒ EnÄ ÁøPPøÍa \õ¨¤mk Á¸Q÷Óõ®. x›u EnÄ, A¯À EnÄ, öµi÷©k EnÄPøÍ \õ¨¤kÁx Gߣx ö£¸®£õ÷»õºUS £ÇUP©õQÂmhx. CzuøP¯ EnøÁ \õ¨¤kÁuõÀ GvºPõ»zvÀ ÷Pß\º, ©õµøh¨¦ HØ£h Áõ´¨¦ÒÍx. Bu»õÀ, Sk®£zuø»ÂPÒ vÚ•® ÃmiÀ \ø©¯¼À §søh ÷\ºzx E[PÒ Sk®£zøu PõzxU öPõÒÐ[PÒ.
öÁ[Põ¯zøuU Põmi¾® öPõg\® Põµzußø© AvP® öPõshx §sk. uªÌ |õmiÀ }»Q› §skUS ö£¯º ö£ØÓ Ch®. B[Q»zvÀ Põº¼U GßÖ®, \©ìQ¸uzvÀ ö»_Úõ, î¢v°À »åß GßÖ® uªÈÀ EÒÎ, §sk, öÁÒøͨ§sk, öÁÒÍ öÁ[Põ¯®, Põ¯® GÚ CuØS £» ö£¯ºPÒ Esk.
Bµ®£ Põ»zvÀ §sk ©zv¯ B]¯õÂÀ £°›h¨ £mhx. CßÖ E»öP[S® £°›h¨£kQÓx. C¢v¯õ ©mk©À»; E»öP[S® §sk \ø©¯¾US®, ©¸zxÁzvØS® E£÷¯õP¨£mk Á¸QÓx.
§sk QÇ[S ÁøP CÚzøua ÷\º¢u uõÁµ ÁøP. Cx £» £¸Á SÖgö\i¯õS®. Cuß uøµURÌ usk ]ªÌ J¸ «mhº }Í® Á͵UTi¯x. C¢u £_ø©¯õÚz usk E¸øÍ ÁiÂÀ C¸US®. ©»ºPÒ öÁÒøͯõP Søh÷£õ» C¸US®.
uøµ¯iz ushõÚ ]ªÊ®, §Ä® ©¸zxÁ¨ £s¦PÒ öPõsi¸UQßÓÚ.
§siß E»º¢u ÷Áº¨£Sv°À(100 Qµõ®) 360 P÷»õ›, ¦÷µõmjß 13.5, öPõʨ¦ 0.7, íõº÷£õøím÷µm 82 Qµõ®, ø££º 3 Qµõ®, Bì 3.5 Qµõ® Ah[Q EÒÍÚ.
÷©¾® uõx E¨¦UPÍõÚ PõÀ]¯® 65 ª.Q., £õ죵ì 400ª.Q., A¯ß 4.3 ª.Q., ö©UÛ毮 0 ª.Q., ÷\õi¯® 53 ª.Q., ö£õmhõ]¯® 1250ª.Q. Ah[Q EÒÍÚ.
E°º\zxUPÒ (ÂmhªßPÒ) øu¯õªß(¤1) 0.7 ª.Q., ›÷£õ¤øÍÂß (¤2) 0.2 Q., {¯õ]ß 1.25ª. Q., Âmhªß ] 35 ª.Q. EÒÍÚ. ÷©¾® §siÀ P¢uP \zx, Âmhªß6, ©[PÜ_, ö\¼Û¯® BQ¯ \zxPÒ AvP AÍÄ C¸UQÓx.

§siß ©¸zxÁ ö\¯À:
APmkÁõ¯PØÔ: AuõÁx APk GßÓøÇUP¨£k® Á°ØÔÀ EÒÍ Áõ²øÁ APØÔ, Á°ØÖ E¨¤\®, Áõ²÷PõÍõÖPøÍ }US®.
÷PõøǯPØÔ: ~øµ±µ¼À EÒÍ \Îø¯ öÁΨ£kzx®. µzuzvÀ C¸US® öPõʨø£ SøÓUS®. ¦ØÖ÷|õø¯ GvºUS® £s¦® Esk. ¦ÊUöPõÀ¼. ÷|õ´ ~sq°ºPøÍ AÈUS® BØÓÀ Esk.

©¸zxÁ £¯ßPÒ:

§siÀ EÒÍ P¢uP \zx §siØS ©nzøuU öPõkUQÓx. C¢u \zxuõß ÷|õ´ Gvº¨¦ \Uvø¯ öPõkUQÓx. Bu»õÀ uõß ~sq°º Gvº¨¦ ©¸¢xPÒ u¯õ›UP §sk £¯ß£kQÓx. øh£õ´k, i.¤.÷|õ´ BQ¯ÁØøÓ Sn¨£kzuÄ®, •uÀ E»P¨ ÷£õºUPõ»zvÀ Põ¯[PÐUS Pmk¨÷£õhÄ® £¯ß£mhx.

Cu¯ ÷|õ´PÒ:

§søh AvP AÍÂÀ EnÂÀ ÷\ºzxU öPõÒ£ÁºPÐUS AvP µzu AÊzu®, µzuzvÀ AvP AÍÂÀ öPõʨ¦ ÷\¸ÁvÀø»! öuõhº¢x §søh \õ¨¤mk Áµ, ø|m›U BUø\k EØ£zvø¯z xõskÁuõÀ µzuUSÇõ´PÒ _¸[SÁvÀø». CußPõµn©õP µzuUSÇõ´ Aøh¨¦ uºUP¨£kQÓx. \ºUPøµ ÷|õ¯õÎPÐUS HØ£k® Cu¯÷|õ´, £UPÁõu® uºUP¨£kQÓx. §siÀ EÒÍ P¢uPUTmk¨ö£õ¸Ðhß Âmhªß ], Âmhªß 6, ö\¼Û¯®, ©[PÛ]¯® C¸¨£uõÀ öPõ»ìmµõÀ Pmk¨£kzu¨£kQÓx. Cu¯ ÷|õ´, ¦ØÖ ÷|õ´US GvµõPÄ® ö\¯À£kQÓx.
¦Â°¯À ÁÀ¾|ºPÒ B´Ä¨£i Czuõ¼ ©ØÖ® ìö£°ß |õmiÚº EnÂÀ §søh AvP® £¯ß£kzxÁuõÀ µzuUSÇõ´ _¸[SuÀ ÷£õßÓ ÷|õ´PÍõÀ AÁv¨£kÁvÀø» GßÖ öu›¯Á¸QÓx. ìi÷µõU Á¸ÁuØS •uÀPõµn® µzuzvÀ öPõʨ¦ \zx AvP©õQ µzuUSÇõ°À £iÁuõÀ µzuUSÇõ´ _Áº ui©ÚõQ ÂkÁxuõß. Aøu §sk \›ö\´QÓx.

\ºUPøµ ÷|õ¯õÎUS |s£ß §sk:
§sk \ºUPøµ ÷|õ¯õÎPÐUS Áµ¨¤µ\õu©õS®. CÁºPÒ §søh AvP® ÷\ºzxUöPõshõÀ, µzu \ºUPøµ AÍÄ SøÓÁxhß íõºm AmhõUQ¼¸¢x u[PøÍ £õxPõzxUöPõÒÍ»õ®. §sk µzu Kmhzøu AvP›UPa ö\´x \ºUPøµ ÷|õ¯õÎPÐUS HØ£k® EÒÍ[PõÀ, EÒÍ[ øP G›a\À, ©µzx ÷£õuÀ ÷£õßÓ E£õøuPøÍ Sn©õUSQÓx.

£¯ß£kzx® •øÓPÒ:

*µzuzvÀ EÒÍ AvP öPõʨ¦a\zx SøÓ¯, µzuUSÇõ´ Aøh¨¦ SøÓ¯ vÚ•® 20ª. £õ¼À + 30ª.}º+10 §sk £ØPÒ ÷\ºzx ÷ÁPøÁzx vÚ•® öÁÖ® Á°ØÔÀ SizxÁµ»õ®.
*Aãµn®, Áõ²öuõ¢uµÄ }[P öÁÒøͨ§skv›, ªÍS, ^µP®, PÔ÷Á¨¤ø», ]Ôx E¨¦ ÷\ºzx xøÁ¯»õP Áõµ® C¸ •øÓ Esn»õ®.
* §sk\õØøÓ öuõhº¢x 3 ©õu® Áõµ® C¸ •øÓ Ãu® SÇ¢øu •uÀ ö£›÷¯õº Áøµ Esn øÁµì ÷£õßÓ Q¸ªPÍõÀ HØ£k® ~øÓ±µÀ ÷|õ´PÍõÚ Bìx©õ, Põ\÷|õ´US Ax ]Ó¢u uk¨¦ ©¸¢uõP Aø©²®.
* Á°ØÖ Á¼, AÀ\º ÷|õ´PÐUS §sk µ\®, §sk \mÛ, §sk SÇ®ø£ vÚ•® JßÖ Ãu® \õ¨¤h»õ®.
* ‰mkPÎÀ HØ£k® Á¼, |µ®¦ Á¼, •PÁõu®, £UPÁõu®, SÇ¢øuPÐUS HØ£h® Á¼¨¦, uø»Á¼ •u¼¯ E£õøuPÐUS §sk ]Ó¢u ©¸¢x. ‰mk Á¼US Põµn©õÚ Gßø\®PøÍ AÈUQÓx. GÚ÷Á Áõu ÷|õ´PÐUS §søh vÚ•® EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒÍ ÷Ásk®. ÷©¾® Á¼PÐUS §sk Aøµzx A¢u Ch[PÎÀ £ØÓõP ÷£õh»õ®.
* §sk \õØøÓ 1&2 xÎ PõvÀ¤È¯ ö\Âk SøÓ }[S®.
*öuõsøh°À Á͸® \øuUS §sk \õØøÓ xÍ]\õØÖhß ÷\ºzx J¸ ©õu® öuõhº¢x §\ EÒ|õUS ÁͺÁx }[S®.
*§sk\õØøÓ 20&30 xÎ Ãu® vÚ® C¸•øÓ Esn C¸©À, Cøµ¨¦ Sn©õS®.
* PkS AÀ»x ÷u[Põ´ Gsøn²hß §sk ÷\ºzx Põ´a] §]ÚõÀ Søha\À, EhÀÁ¼, |µ®¦ Á¼, Áõu ÷|õ´PÒ w¸®.
* |õÒ£mh ¥Û\® ÷|õ°ÚõÀ uø»Á¼, x®©À C¸¨÷£õº §søh Aøµzx ö|ØÔ°À £ØÔh J¸ÁõµzvÀ uø»£õµ® }[Q Sn©õS®.
*§sk Aøµzx E¨¦hß ÷\ºzu uhÁ _ÐUS Sn©õS®.
*§skhß ªÍS, ^µP® ÷\ºzx xøÁ¯»õP Aøµzx Põø» EnÂØS SÇ¢øuPÐUS öPõkzuõÀ, Á°ØÔÀ EÒÍ ¦ÊUPÒ JȲ®.
*§søh Aøµzx AuÝhß £øÚöÁÀ»® ÷\ºzx Põø» EnÂÀ ÷\ºzxUöPõÒÍ Eh¼À µzu AqUPÒ ö£¸Q µzu ÷\õøP Sn©õS®.
* |õÒ£mh ¦s Sn©õP §skhß ©g\Ò, ÷Á¨¤ø» Aøµzx ÷£õmk Á¢uõÀ J¸ÁõµzvÀ ¦s BÖ®.
*EnÂÀ §søh G¢u ÁÈ°»õÁx vÚ•® 25Qµõ® \õ¨¤h ÷Ásk®. AÆÁõÖ Kµõsk Põ»® EshõÀ ¦ØÖ÷|õ´, ©õµøh¨¦ ÷|õ°¼¸¢x |®ø© PõzxUöPõÒÍ»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

29 . £õÀ _µ¨¦ AvP›US® P¼¯õn •¸[øP!

Qµõ©[PÎÀ CßÖ® ©¸zxÁ £¯ß£õmiØS £¯ß£k® ©µ® P¼¯õn •¸[øP. Cuß Cø» EnĨö£õ¸ÍõP¨ £¯ß£kQÓx.
P¼¯õn •¸[øP Á[PõÍzv¾®, C¢v¯õÂß £» Ch[PÎÀ ÷Á¼¯õPÄ®, ÷uõmh[PÎÀ £°›h¨£kQÓx. C¢v¯õÂß Cø»²vº PõkPξ®, A¢u©õß, Ph÷»õµ wÄPÎÀ C¯À£õP ÁͺQÓx. ö£õxÁõP A»[Põµ ©µ©õP ÁͺUP¨£kQÓx. ÷uõmh[PÎÀ öÁØÔø» öPõi, ªÍS öPõi, vµõmø\UöPõi £hº¢x ÁͺÁuØS £°›h¨£kQÓx.
P¼¯õn •¸[øPUS •Ò •¸US, Qg_P® GÚ ÷ÁÖ ö£¯ºPЮ Esk.
P¼¯õn •¸[øP°ß Cø», §, Âøu, £møh ©¸zxÁ¨£¯ß£õmiØS £¯ß£kzu¨£kQßÓÚ.
Cuß _øÁ: øP¨¦, Põº¨¦. ußø©: öÁ¨£®.
ö£õx Sn®: ¤zu©PØÔ, ÷PõøǯPØÔ, öÁ¨£©PØÔ, ¦ÊUöPõÀ¼
]Ó¨¦ Sn®:
Cø»: ]Ö}º¨ö£¸UQ, ©»ªÍUQ, ¸xEshõUQ, £õÀ ö£¸UQ.

P¼¯õn•¸[øP°À EÒÍ µ\õ¯Ú[PÒ: Cø» ©ØÖ® ÂøuPÎÀ G›zµ¼ß, G›z›øÚß, G›÷\õ¨¤ß, G›¤iß, ö£¸¼U Aª»®, P¤°U Aª»®.
©¸zxÁ Sn®:
Cø»: P¼¯õn •¸[øP Cø» Áõ¢v, Á°ØÖ Á¼, ¤zu_µ®, AUPµ®, AÚÀ, Áõ´÷ÁUPõk CøÁPøÍ }UQ Eh¼ØS Áßø©ø¯ u¸®.
§: ö£sPÐUS P¸¨ø£°À Pmi¯ µzu Sß©zøu »US®.
£møh: Cx xÁº¨¦ _øÁ öPõsi¸US®. _µzøu ÷£õUS®, §a]PøÍ APØÖ®, £õ®¦PiUS ©¸¢uõS®, DµÀ ÷|õ´PÐUS®, Ps ÷|õ´PÐUS® ©¸¢uõP £¯ß£k®.
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
Á°ØÖ ¦ÊÄUS:
Cø»\õÖ 1 jì§ß Gkzx J¸ ÷©ø\Pµsi ÂÍUöPsøn´ ÷\ºzx Põø» ©mk® 3 |õÒ \õ¨¤h ÷£v¯õS®. Á°ØÖ ¦ÊUPÒ öÁΨ£k®. Áõuzøu SøÓUS®.
£õÀ _µUP:
Cø»ø¯ ÷u[Põ´ Gsøn°À \ø©zx ¦]zuõÀ ¤Òøͨ ö£ØÓ uõ´©õºPÐUS £õÀ _µ¨¦ AvP©õS®.
}º G›a\À wµ:
Cø» \õÖ 1&2 jì§ß Áøµ Põø» ©õø» 2 ÷ÁøÍ A¸¢u ]Ö}º G›a\À, ]Ö}º öÁίõS® uøh »S®.
EhÀ £¸©ß SøÓ¯:
P¼¯õn •¸[øP Cø»ø¯ öuõhº¢x 2&3 ©õu® Põø», ©õø» EmöPõÒÍ ©õuõ¢vµ `uPzv¾shõS® Á°ØÖÁ¼ø¯ ÷£õUQ, ªP £¸zu Ehø» CøÍUPa ö\´x, ©»mk ÷|õø¯²® }US®.
Sß© ÷|õ´US :
P¼¯õn •¸[øP¨ §øÁ Si}¸mk Sizuõ¾® AÀ»x P¸¨ø£US ÷|µõP AiÁ°ØÔÀ øÁzx PmiÚõÀ µzu Sß©zøu ÷£õUS®. Si }›mk öPõkUP Sß© ÷|õ´ ( Á°ØÖ Á¼) w¸®.
|õhõ¨ ¦ÊUS :
Âøu°ß ÷©À ÷uõÀ ÷|õUQ Põ¯ øÁzx, ö£õizx 65 ªÀ¼ Qµõ® & 130 ªÀ¼ Qµõ® CµÄ £kUS •ß \ºUPøµ ÷\ºzx \õ¨¤mk ©Ö|õÒ Põø» ÂÍUöPsøn´ \õ¨¤h ©»UQ¸ª, |õhõ¨¦Ê AȲ®.
}›ÈÄUS:
÷Áº £møhø¯ Si}›mk A¸¢u \ºUPøµ ÷|õ´ w¸®.
‰mk Á¼US:
Cø»ø¯ Aøh¯õP AÀ»x Røµ¯õP Esn»õ®. Cø»ø¯ ÂÍUöPsøn°À ÁuUQ JØÓhªh ‰mk Á¼ w¸®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

31 . ©õºUPs÷h ©¸¢x PØÓõøÇ
S©›, PßÛ GßÖ ]zuºPÍõÀ AøÇUP¨£k® PØÓõøÇ C¢uU ÷PõøhUS EP¢u Ps Psh ©¸¢x.
C¢u PØÓõøÇ QÇUS ©ØÖ® ÷©ØS B¨¤›UPõÂøÚa \õº¢ux. ö£õxÁõP öÁ¨£ ©sh»¨ £SvPÎÀ ÁͺQÓx. C¢v¯õÂÀ öußÛ¢v¯ PhØPøµ Kµ[PÎÀ C¯ØøP¯õP Põn¨£k®. ÷©¾®, BØÓ[Pøµ°¾®, \x¨¦ {»[Pξ®, ÷uõmh[Pξ® £°µõS®. Cx ]ÖPØÓõøÇ, ö£¸[PØÓõøÇ, ÷£´UPØÓõøÇ, P¸[PØÓõøÇ, ö\[PØÓõøÇ GÚ £»ÁøP¯õP C¸¢uõ¾® Cuß ö\´øP •u¼¯Ú \Ø÷ÓÓUSøÓ¯ Jz÷u°¸US®.
£¯ß£k® EÖ¨¦PÒ: £õÀ, ©hØ÷\õÖ, \õÖ, ÷Áº
_øÁ: P\¨¦, ußø© um£®.
ö\´øP: Eµ©õUQ, EhØ÷ÓØÔ, }º©»® ÷£õUQ, ¸x EshõUQ
PØÓõøÇ°À EÒÍ ÷Áv¨ö£õ¸mPÒ:
B¢z÷µõ S°÷ÚõßPÒ& B÷»õ¯ß, B÷»õ& G÷©õiß, öµ]ßPÒ, ÷hÛßPÒ, £õ¼\õUPøµkPÒ, B÷»õUiß ¤.
ö£õxSn®:
Cx J¸ Põ¯PØ£ ‰¼øP¯õS®. GßÖ® CÍø© ÷uõØÓzøu AuõÁx •xø©ø¯ ukzx Ehø» £»¨£kzx® ]Ó¨¦ Sn® PØÓõøÇUS C¸¨£uõÀuõß Cøu "PßÛ' "S©›' GßÖ AøÇUQßÓÚº.
PØÓõøÇø¯ E»ºzv •øÓ¨£i ö£õi ö\´x Esq® ö£õÊx |øµ, vøµ, ‰¨¦ CßÔ CÍø©¯õP Á¾Ähß ~õÓõsk ÁõÇ»õ®.
PØÓõøǯõÀ Áõu÷©P® w¸®, Q¸ª SzuÀ ÷£õS®, P¸÷©P® w¸®, ö£¸Â¯õv, ‰»® w¸®, Sß©® w¸®, ¤zuUQ›a\µ® ÷£õS®.
÷£´UPØÓõøÇ: ªS}øµ ÷£õUS®, EhÀ G›a\ø» Sn¨£kzx®, _µzøu ÷£õUS®.
ö\[PØÓõøÇ: EÒ `møh uoUS®, uõ´US {PµõP Ehø» £õxPõUS®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
* Cø»°À Põn¨£k® ÷\õÖ(öáÀ) Põ¯[PøÍ Sn¨£kzx®
* ¤zu }º _µ¨¤øÚ FUSÂUS®
* ©»zøu CÍUS®
*ÃUP[PøÍ PøµUS®
*Á°ØÖ¨¦søn BØÖ®
*ö£sPÐUS Põq® öÁÒøÍ£kuø» Sn©õUS®
* EhÀ`møh uoUS®
* w¨¦sPÒ, |õm£mh Põ¯[PÒ BQ¯ÁØÔß «x J¸ £h»®÷£õ» £i¢v¸¢x £õxPõUQÓx. ¦s BÖÁøu x›u¨£kzx®.
*öáÀ¼À Põn¨£k® B÷»õUiß ¤ GÝ® ö£õ¸Ò ÷|õ´ Gvº¨¦ \Uv°øÚz xõsi ö\¯À£kÁuõP B´ÄPÒ öu›ÂUQßÓÚ.
*÷uõ¼øÚ £õxPõzx SÔ¨£õP •PzvøÚ AÇS¨£kzx®.
*÷©ø» |õkPÎÀ 1950US¨ ¤Ó÷P AvP® £¯ß£kzu¨£mkÁ¸QÓx. £õv¨ø£ Esk £sq® Pvº Ãa_¨ ¦sPøÍ BØÖ® \Uv PØÓõøÇUS Esk.
* w¨¦s, ]µõ´¨¦ ¦sPÒ `›¯ J롧 uõUP® BQ¯ÁØÖUS •u¾u¯õP £¯ß£kQÓx. Cø»°øÚ EøhzuõÀ öÁÎ÷¯Ö® öáÀ¼øÚ ¦sPÎß «x uhÁ ÷Ásk®. ÷uõÀ CÖUPzvØS _P©ÎUS® ©¸¢uõS®.
* Cø»°ß Ai¨£Sv°¼¸¢x QøhUS® ©g\Ò Ásna\õÖ ÷\P›UP¨£mk E»ºzu¨£kQÓx. CuøÚ "B÷»õ P\¨¦' GÚ ©¸¢uõP £¯ß£kzxÁº. CvÀ B¢z÷µõS°÷ÚõßPÒ C¸¨£uõÀ ©»ªÍUQ¯õP ö\¯À£kQÓx. ö£¸[Shø» _¸[P øÁzx ©»® öÁÎ÷¯Ó EuÄQÓx.
* C¢v¯ ©¸zxÁzvÀ ÷£v ©¸¢uõPÄ®, ©õuÂhõ´ _ÇØ]ø¯ JÊ[S £kzx® ©¸¢uõPÄ® £¯ß£kzu¨£kQÓx.
* Cø»°ß ÷\õÖ uø»•iUS P¸¨¤hÄ® (øh) uø»•i Áͺa]US £¯ß£kQÓx.
* Cø»²hß öÁÀ»¨£õS P»¢x ‰»÷|õ´US £¯ß£kzu¨£kQÓx.
*}›À Pʯ ÷\õÖ ]Ôx _h¨£mh £iPõµzxhß ÷\ºzx Á¼¨¦ ÷|õ¯õÎUS ©¸¢uõPU öPõkUP¨£kQÓx.
* PØÓõø» \õÖhß £ßܺ P»¢x Ps÷|õ´US uhÁ»õ®.
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
*CÍ©h¾hß ^µP®, PØPsk ÷\ºzx Aøµzx Esn S¸v PÈa\À, ^uUPÈa\À Sn©õS®.
*CÍ©h¾hß ©g\Ò ÷\ºzx Aøµzx uµ Bµ®£ ¤½P Áͺa] Sn©õS®.
*PØÓõøÇ ÷\õØøÓ öÁÖ® Á°ØÔÀ Esn EhÀ `k uo²®
*PØÓõøÇ ÷\õØÖhß öÁ¢u¯® ÷\ºzx A¸¢u ö£sPÐUS Põq® öÁÒøÍ ÷|õ´, ©õuÂhõ´ JÊ[Qßø©ø¯ Sn©õUS®
*÷\õØøÓ |Àö»søn°À Põ´a] uø»°À uhÁ Ps G›a\À }[S®. |À» xõUP® EshõS®. uø»•i |ßS Á͸®.
* ÷uõÀ ÁÓm] }[P, •P® £Í£ÍUP, ÷uõÀ _¸UP® }[P Cuß ÷\õØøÓ Áõµ® 2 •øÓ •PzvÀ uh Sκ¢u }›À PÊÁ •P® ö£õ¼Áøh²®.
Eh¾US B÷µõUQ¯zøu²®, GßÖ® CÍø©ø¯ u¸® PØÓõøÇø¯ ©õºUPs÷h¯ ©¸¢x Gß÷Ó ö\õÀ»»õ®. C¢u ÷Põøh°À PØÓõøÇø¯ AvP® £¯ß£kzvÚõÀ ÷uõÀ, •P® £õxPõUP»õ®. EhÀ `møh uoUP»õ®!
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
32 .]Ö}µP® PõUS® |õÁÀ

|õÁÀ £Çzøu "PhÄÎß £Ç®' Gß÷Ó ö\õÀ»»õ®!
uªÌ C»UQ¯[Pξ®, ¦µõn[Pξ®, öu´Á ÁÈ£õmi¾® Ch® ö£Ö® £Ç® Cx!
ÁÚÁõ\® ö\ßÓ µõ©ß PõmiÀ |õÁÀ £Ç[PøÍ Â¸®¤ \õ¨¤mhuõP Põ¨¤¯zvÀ TÓ¨£kQÓx. Q¸ènÝUS® ¤izu £Ç® Cx! |õÁÀ £Çzøu ¸®¤ \õ¨¤mhuõÀuõß Q¸ènß }» {ÓÁsnÚõP C¸UQÓõß GßÖ TÖÁõ¸® Esk.
AÆøÁ°h® •¸Pß, "_mh¨£Ç® ÷Áq©õ? _hõu £Ç® ÷Áq©õ?' GßÖ ÷Pmhx®,
v¸ÁõøÚUPõÁÀ \º÷ÁìÁµß |õÁÀ ©µzui°À ÃØÔ¸¢x |®ø© GÀ»õ® CøÓ¯õm] ö\´x ÁÈ|hzxQÓõß GßÖ ¦µõn[PÒö\õÀQßÓÚ.
÷©¾®, Â|õ¯Pº \xºv, Q¸èn öᯢv CøÁPÎÀ CßÖ® |õÁÀ £Ç® •UQ¯ Ch® ö£ÖQÓx.

öuß B]¯õ ©ØÖ® Bìv÷µ¼¯õÂøÚa \õº¢ux |õÁÀ ©µ®. C¢v¯õ, B¨¤›UPõ ©ØÖ® C¢÷uõ÷Ú]¯õÂß öÁ¨£ ©sh»¨ £SvPÎÀ ÁͺQßÓÚ. CuÝøh¯ PÛPÐUS Áõo£ Ÿv¯õP ÁͺUP¨£kQÓx.
öÁÒøÍ |õÁÀ, öPõi |õÁÀ, SÈ |õÁÀ, P¸ |õÁÀ, \®£ |õÁÀ GÚ £»ÁøP EÒÍÚ.
|õÁ¼ß GÀ»õ EÖ¨¦PЮ E£÷¯õP¨£kQÓx.

ö£õx Sn®:
_øÁ & xÁº¨¦
ußø© & Sκa]
£Ç®: £]zxõsi, ]Ö}º¨ ö£¸UQ, Eh¾µ©õUQ, S¸v¨ ö£¸UQ
µ\õ¯Ú¨ ö£õ¸mPÒ: ¤ÚõÀPÒ, ÷hÛßPÒ, áõ®÷£õø\ß GßÝ® BÀP»õ´k, ³âÛ¯õ iøµöhº¤Úõ´kPÒ, ©õ¼U Aª¾®, ¤Ó B¯õS® Gsøn´PÒ.
©¸zxÁ Sn® :
£møh : Áõ°À ÷uõßÖ® ÷|õ´PÒ, C¸©À, DøÍ, SÇ¢øuPÐUS HØ£k® ÷|õ´PøÍz wºUS®.
÷Áº: Áõu ÷|õ´PÒ, Pµ¨£õß, ¦s, }›ÈÄ, S¸vUPÈa\À, _µ® CøÁ Sn©õUS®.
£Ç®: |õÁÀ £møh ö£õi²hß £iPõµ® C¢x¨¦ ÷\ºzx Esn ö£¸®£õk w¸®.
©¸zxÁ £¯ßPÒ:
*Cø»PÒ : Á°ØÖ ÷£õUQøÚ Pmk¨£kzx®
* PÛPÎß \õÖ ]µn \Uvø¯ xõsk®
* Á°ØÖ Á¼ w¸®
* ]Ö}º¨÷£õUQøÚ xõsk®
* Pøn¯® Ã[Q ÷|õ´ Á¸uø» ukUS®
* ÂøuPÒ }›ÈÄ ÷|õ°øÚ Sn¨£kzx®. µzuzvß \ºUPøµ AÍøÁ SøÓUS®.
* B²º÷ÁuzvÀ ©õ[Põ´ Âøu²hß ÷\ºzx ö£õi¯õUQ ^u ÷£v, Á°ØÖ ÷£õUS Sn¨£kzu £¯ß£kQÓx.
* ö£õiUP¨£mh Âøu vÚ•® öÁÖ® Á°ØÔÀ J¸ ÷uUPµsi Ãu® }›À Esn }›ÈÄ ÷|õ´, AvÀ HØ£k® AvP ]Ö}º ÷£õUøP ukUS®.
* |ÃÚ B´ÄPÒ |õÁÀ ÂøuPÒ S¸v°ß SÐ÷Põì AÍÂøÚ SøÓ¨£øu EÖv£kzv²ÒÍÚ.
*£møh P\õ¯® H»®, C»Á[P £møh²® ÷\ºzx Esn |õÒ£mh Á°ØÖ ÷£õUøP Pmk¨£kzx®
* öußQÇUS B]¯|õkPÎÀ |õÁÀ ÷Áº øP,PõÀ Á¼¨¦ ÷|õø¯ Sn¨£kzu £¯ß£kQÓx.
* ‰»zöuõ¢uµÄ EÒÍÁºPÒ ÁõÌ|õÒ •ÊÁx® A¢u öuõ¢uµÂÀ C¸¢x Âk£h |õÁÀ £Ç® EuÄQÓx.
* |õÁÀ £Ç® £» ÷|õ´PÐUS ©¸¢uõP EÒÍx. ¤zuzøuz uoUS®, ©»a]UPø»U Sn¨£kzx®, Cu¯zøu ^µõP C¯[Pa ö\´²®. µzu ÷\õøP ÷|õø¯U Sn¨£kzx®. ]Ö}µPzvÀ HØ£k® Á»øø¯²® {Áºzv ö\´²®. ]Ö}µP PÀ Pøµ¯ EuÄ®. öuõÊ÷|õ´, ©spµÀ ÷PõÍõÖPøÍ \› ö\´²®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
33 . \Πµmk®Bhõ÷uõøh
Bhõ öuõøh ö\iÁøP uõÁµ®. Caö\i C¢v¯õ •ÊÁx® ö£õxÁõP Põn¨£k®. SÔ¨£õP öÁ¨£©sh» £SvPÎÀ AvP® EÒÍx.
Bhõ÷uõøh, Bhõöuõøh, Áõø\, Áõ\Põ, A¸\õ GÚ £» ö£¯ºPÎÀ AøÇUP¨£k® Cuß Cø» ©õ Cø», ~nõ°ø»PøÍ ÷£õ» ÷uõØÓzvÀ C¸US®. CßÖ® Qµõ©¨¦Ó[PÎÀ øPøÁzv¯zvÀ Bhõöuõøh £¯ß£õmiÀ EÒÍx.
£¯ß£k® EÖ¨¦: Cø», §, £møh, ÷Áº
_øÁ: øP¨¦
ußø©: öÁ¨£®
ö\´øP: C]ÁPØÔ
÷PõøǯPØÔ
~m¦ÊöPõÀ¼
]Ö}ºö£¸UQ
ö\¯ÀvÓß ÷Áv¨ö£õ¸mPÒ:
Bhõ öuõøh°ß GÀ»õ £õP[Pξ® Áõ]]ß Esk. ÷©¾®, AµõUQiUQU, ö£îÛU, ¼U÷Úõ ö\›U, ¼÷Úõ¼U ©ØÖ® J¼°U Aª»[PÒ ÂøuPÎÀ EÒÍÚ.
Áõ]]÷Úõß, ¤. ø\m÷hõìjµõÀ, ö£µõÀ, Bhõ÷uõøhß, AhõÁõ]÷Úõß, Áõ]U÷Põ¼÷Úõß •u¼¯Ú EÒÍÚ.
ö£õxSn®:
\Î, \Îöuõhº£õÚ ¤µaøÚPøÍ ÷£õUP®.
Áõuöuõhº£õÚ ÷|õ´PÒ, £Ø£» _µ®, •¨¤o w¸®
Á°ØÖ ÷|õ´, S¸v¯ÇÀ w¸®
C¸©À, ÷©¼øͨ¦ Sn©õS®
Áõ¢v, ÂUPÀ,`ø», Ash Áõ²øÁ ÷£õUS®
£õhUTi¯ |À» Sµö»õ¼ø¯z u¸®
÷Á›ß ©¸zxÁ Sn®:
C¸©ø» ÷£õUS®
©¢u®, ¤zu® w¸®
PiÚ‰a_, PÊzx Á¼ w¸®
©¸zxÁ £¯ß:
©õº¦a\Îø¯ ÷£õUSÁvÀ Cx ªPÄ® £¯ÝÒÍ ©¸¢uõS®.
PÛ, ©»º, Cø» :
§a]PøÍ APØÖ®
~sQ¸ªPøÍ APØÖ®
Á¼ APØÖ®
P£® öÁÎ÷¯ØÖ®
©¯UP ©¸¢uõP £¯ß£k®
wµõu ©õº¦\Î, C¸©À, ‰a_vnÓÀ, á»÷uõå®, PUSÁõß C¸©À BQ¯ÁØÔØS |À» ©¸¢x
©»º :
Ps]Qaø\, µzu Kmhzøu ^º ö\´uÀ BQ¯ÁØÔÀ £¯ÝÒÍuõP EÒÍx.
Cø»PÒ:
¦s, Põ¯®, ÃUP®, |µ®¦Á¼, PmiPÒ CøÁPÐUS Cø»PÎß ö£õi£ØÓõP £¯ß£kQÓx.
Ahº¢u Påõ¯® ]µ[SPÐUS uhÄ® ©¸¢uõP £¯ß£k®.
Cø»\õÖ Á°ØÖ ÷£õUS, ^u÷£v, ©õuÂhõ´ FUQ¯õP £¯ß£kQÓx.
÷Áº:
Pº¨£ø£US |À» ©¸¢x
Påõ¯® ‰a_ vnÓø» ÷£õUS®
wµõu ©õº¦ \Î, C¸©À, PÖ÷|õ´ ÷£õUS®
÷Áº£møh°¼¸¢x QøhUS® Áõ]]ß GßÓ BÀPÍõ´k BUê÷£õ]ß ©¸¢x ¤ÒøÍ ÷£ØÔß ÷£õx®, P¸a]øuÄ HØ£kÁøu²® ukUS®.
£¯ß£kzx® •øÓ:
Cø»ø¯ E»ºzv _¸mhõP _¸mi ¦øP¤iUP Cøµ¨¦ ÷|õ´ w¸®
Cø», ÷Áº \© AÍÄ Gkzx ªÍS ÷\ºzx FÓÀ Si}º ö\´x öPõkUP Cøµ¨¦, C¸©À, _µ®, E¨¤\® w¸®
§øÁ ÁuUQ PsPÎÀ Pmh Ps G›a\À w¸®
£møhø¯ Si}µõUQ AÀ»x ö£õizx Esn Cøµ¨¦, C¸©À w¸®
Bhõ÷uõøh ÷Áº, Psh[Pzv› ÷Áøµ²® Si}›mk v¨¤¼ ö£õi ÷\ºzx öPõkUP C¸©À }[S®
Bhõ÷uõøh ÷Áº, Psh[Pzv› ÷Áº , _US, öPõÒÐ ÷\ºzu Si}º Cøµ¨¤¸©ø» ÷£õUS®
Bhõ÷uõøh, ªÍS, PاµÁÀ¼, xÍ] ÷\ºzx Påõ¯©õUQ A¸¢u C¸©À, Bìx©õ w¸®.
Bhõ÷uõøh ö£õi ÷uÛÀ ÷\ºzx Esn öÁÒøÍ£kuÀ, PÊzx Á¼, Ck¨¦ Á¼ w¸®.
PUSÁõß C¸©À, Cøͨ¦ ÷|õ²Ò÷Íõº Bhõ÷uõøhø¯ vÚ•® 3 Cø» EskÁ¢uõÀ |À» £»øÚ ö£Ó»õ®
x®©À, ‰UPøh¨¦, uø»Á¼ wµ Bhõ÷uõøh, xÍ] \õÖ ÷uß Tmi A¸¢u Sn©õS®.
|® ÃkPÎÀ, ÷uõmh[PÎÀ, Á¯ÀPõkPÎÀ uõß÷uõßÔ¯õP Á͸® Bhõöuõøhø¯ £¯ß£kzvÚõÀ EhÀ B÷µõUQ¯zøu ö£Ó»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&


34 . Eh¾US Á¼ø© ÷\ºUS® ¤µsøh!

Qµõ©¨¦Ó[PÎÀ CßÖ® £õmi øÁzv¯zvÀ Ch® ö£ØÔ¸US® EnĨö£õ¸ÎÀ ¤µsøh²® Esk. ""ö\›©õÚ® BPø»¯õ ¤µsøh xøÁ¯À \õ¨¤k. Põx Á¼¯õ ¤µsøhø¯ `k ö\´x \õÖ ¤È¢x PõvÀ FØÖ. \›¯õQk®'' GßÖ øPøÁzv¯® ö\´²® uõ´©õºPÒ C¸UQÓõºPÒ.
öPõÐzx® ÷Põøh°À AvP EènzuõÀ ]»º Áõ´¨¦s, Á°ØÖÁ¼, AÀ\º, ‰»® ÷£õßÓ ÷|õ´PÍõÀ AÁv£kÁxsk. AÁºPÐUS ¤µsøh J¸ Áµ¨¤µ\õu ©¸¢x Gß÷Ó ö\õÀ»»õ®.
C¢v¯õÂÀ öÁ¨£©sh» £SvPÎÀ Põn¨£k® ÷uõmh[PÎÀ, ÷Á¼PÎÀ ¤µsøh ÁͺUP¨£kQÓx.
¤µsøh°À Kø»¨¤µsøh, E¸søh¨ ¤µsøh, •¨¤µsøh, \xµ¨¤µsøh, PΨ¤µsøh, w®¤µsøh, ¦Î¨¤µsøh GÚ ÁøPPÐsk. ö©¼¢u, CøÍzu Ehø» ÷uØÖ® Sn® AuõÁx Áäµõ²u® ÷£õßÓ Á¼ø©ø¯ u¸ÁuõÀ ¤µsøhø¯ Áa]µÁÀ¼ GßÖ® AøǨ£usk.

£¯ß£k® £SvPÒ: usk, ÷Áº.
_øÁ: Põº¨¦
ußø©: öÁ¨£®
©¸zxÁ Sn®: Ehø»z ÷uØÖ®. ¸x EshõUS®. £]ø¯z xõsk®.
¤µsøh°À EÒÍ µ\õ¯Ú¨ ö£õ¸ÒPÒ: i& Aø©›ß, i& Aª÷µõß, ¤ ]m÷hõ]µì, Âmhªß &].
ö£õx Sn®: B\ÚÁõ´ G›a\À, µzu ‰»®, Sß©®, S¸vUPÈa\À BQ¯ÁØøÓU Sn©õUS®. ^uUPÈa\À, P£®, PõÀ Søha\À BQ¯ÁØøÓ }US®. £]ø¯z xõsk®. ãµn¨ ¤µaøÚ, ©õ¢u®, Á°ØÖÁ¼ ¤µaøÚPøÍz wºUS®.
Áa]µÁÀ¼ ¤µsøhø¯ EnÂÀ ÷\ºzuõÀ P£ ÷|õ´PЮ, ö\›¯õø©²® }[S®.
PΨ¤µsøhø¯a \õ¨¤h P£®, Pµ¨£õß, PõnõUPi }[S®. ]»¢v Âå® }[S®. Bsø© EshõS®. Eh¾US Á¼ø© u¸®.
CÛ¨¦ ¤µsøh¯õÀ ö\›¯õ ©õ¢u®, ^uUPÈa\À, Cøµ¨¦, öPõmhõÂ, ÂUPÀ }[S®.
¦Î¨¤µsøh¯õÀ EhÀöÁШ¦, ©õº¦ ÷|õ´, Á°ØÖÁ¼, C¸©À »S®.

©¸zxÁ £¯ßPÒ

Cø»PЮ, CÍ® usk £Sv²® EhÀ |»zøu ÷uØÖ®. Á°ØÖ Á¼ }US®.
Cuß ö£õi ^µn ÷PõÍõÖPÐUS ]Ó¢u ©¸¢uõS®.
usiß \õÖ G¾®¦ •ÔÄPÎÀ ©¸¢uõQÓx.
•øÓ¯ØÓ ©õu»UøP •øÓ¨£kzx®.
Bìx©õøÁ Sn¨£kx®. ÷Á›ß ö£õi G¾®¦ •ÔÂÀ Pmk¨÷£õh EuÄQÓx.

£¯ß£kzx® •øÓPÒ

Cuß CÍ® usøh ö|´Âmk ÁuUQ, Aøµzx xøÁ¯À ö\´x Es£x |õmk ÁÇUS. CuÚõÀ _øÁ°ßø©, Á°ØÖ¨ö£õ¸©À •u¼¯Ú ÷£õS®.
¤µsøhø¯ ö|´Âmk ÁÖzx, Aøµzx öPõmøh¨£õUS AÍÄ 3 |õÒ Põø», ©õø» \õ¨¤mk Áµ B\ÚÁõ´ |ø©a\À, S¸v÷£õUS Sn©õS®.
CÍ® usøh Cø»²hß E»ºzv¨ ö£õizx, _UShß, ªÍSxõÒ ]Ôx ÷\ºzx \õ¨¤h Á°ØÖ ÷|õ´, ö\›¯õø© }[S®. Cøu÷¯ £õ¼À P»¢x ]Ôx PØPsk ÷\ºzx A¸¢u Ehø» ÷uØÔ Á¼ø©ø¯UöPõkUS®.
¤µsøhø¯ ]Ôx w°¼mk ÁuUQ, \õÖ ¤È¢x PõvÀ 2 xÎ Âh Põx ^Ì }[S®. ‰UQÀ Âh ‰UQÀ Ái²® S¸v ©õÖ®. C¢ua \õØøÓ uS¢u AÍÂÀ A¸¢u ©õuÂhõ´ ÷PõÍõøµ \›¯õUS®.
÷Áøµ E»ºzv ö£õizx 2 Qµõ® öPõkzx Áµ •Ô¢u G¾®¦PÒ ^UQµ® Tk®. Cøu öÁ¢}›À SøÇzx ÷©¾US £ØÔh»õ®.
PΨ¤µsøhø¯ Pq }UQ EnÄ ö£õ¸ÍõÚ ªÍS, E¨¦ ÷\ºzx \õ¨¤mk Á¢uõÀ ÷|õ´PÍõÀ CøÍzu EhÀ Á¼ø© ö£Ö®.
Cuß Cø»¨ö£õiø¯ ÷©õ›À 45 |õmPÒ A¸¢u Á°ØÖ ¦s, AÀ\º Sn©õS®.
¤µsøh, ^µP®, PÔ÷Á¨¤ø», E¨¦ ÷\ºzx Aøµzx ÁhP©õUQ vÚ•® 2 Ãu® Esn Aãµn®, ¤zu©¯UP®, £]°ßø© Sn©õS®.
öÁÒøÍ£kuÀ, Á°ØÖÁ¼, Cøͨ¦÷|õ´ •u¼¯ ÷|õ´PÍõÀ EhÀ ö©¼¢uÁºPÒ ¤µsøh xøÁ¯À, ¤µsøh ÁhP®, ¤µsøh ÁØÓÀ, ¤µsøh ö£õi CvÀ GuõÁx JßøÓ öuõhº¢x 3 ©õu® £¯ß£kzvÚõÀ EhÀ £»©øh¢x B÷µõUQ¯zxhß ÁõÇ»õ®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
35 . Eh¾US Sκa] u¸® \¢uÚ®!

C¢v¯õÂÀ \¢uÚ® \©¯a\h[SPξ®, ©¸zxÁzv¾® •UQ¯ £[S ÁQUQÓx. SÔ¨£õP uªÇPzvÀ ]Ööu´Á[PÒ, A®©ßPÐUS \¢uÚUPõ¨¦®, ©ØÓ öu´Á[PÐUS A¤÷åP¨ö£õ¸ÍõPÄ® £¯ß£kQÓx. CÓ¢uÁºPÎf Ehø» uPÚ® ö\´¯ \¢uÚ® £¯ß£kQÓx.

\¢uÚ® ©µ® C¢v¯õÂÀ QÇUS¨£Sv¯õÚ Pº|õhP, uªÇP Põmk¨£Sv°¾® Cuµ £SvPξ® Põn¨£kQÓx.
CvÀ ö\®ø©, ©g\Ò, öÁsø© GÚ ‰ßÖ ÁøP Esk.
£¯ß£k® EÖ¨¦: ©µ®, Gsøn´
_øÁ: øP¨¦, ]Ö xÁº¨¦, ußø©: um£®, öÁ¨£®
Sn®:
EhØ÷ÓØÔ, ]Ö}º¨ö£¸UQ, ¯ºøÁ¨ ö£¸UQ, öÁ¨£•shõUQ, AÇPÀ©n©PØÔ, xÁº¨¤, Sκa] EshõUQ.
÷Áv¨ö£õ¸mPÒ:
\¢uÚUPmøh°À 3&6 \uÃu® GÎvÀ B¯õS® Gsøn´, öµ]ß ©ØÖ® ÷£ÛßPÒ EÒÍÚ.
Gsøn°À AÀ£õ, ¤ ÷\ßh»õÀ, ö\éU³ öhº¤ÚõÀPÒ EÒÍÚ.
ÁøP £¯ß£õk:
]Á¨¦& |À»x
©g\Ò& |kzuµ©õÚx
öÁÒøÍ& £¯ÚØÓx
©µ®:
\¢uÚ©µUPmøhø¯ |ß•øÓ°À ÁÇ[Qß AÔÄ®, ©Ú©QÌa]²®, Eh»ÇS®, Jβ®, ©õu›hzx Caø\²® EshõS®. öÁÒøÍ ÷|õ´ }[S®.
\¢uÚ®:
•USØÓ®, ©ÚUP»UP®, Em`k, öÁÒøÍ }[S®. |õÁÓm], |ø©a\À }[S®. EhÀ Á¼ø© ö£Ö®.
©¸zxÁ¨ £¯ßPÒ:
* \¢uÚUPmøh²®, ösøn²® Sκa] u¸£øÁ
* ¯ºøÁ xõsi, EhÀ A\kPøÍ APØÖ®.
*]Ö}º¨ ÷£õUøP AvP¨£kzx®.
*w¨¦s, uø»Á¼, ÷uõÀ ¯õvPÒ, öÁ¨£® ©ØÖ® ¯ºøÁ°ÚõÀ HØ£h® ÷uõÀ ©õØÓ[PøÍ Pmøh°øÚ Aøµzx u¯õ›zu £ø\ ÷£õUSQÓx.
* ‰» ¯õvUS Pmøh°ß P\õ¯zxhß _US ÷\ºzx öPõkUP¨£kQÓx.
*\¢uÚ Gsøn´ £õÀÂøÚ ÷|õ´US |À» ©¸¢x.
* ]Ö}ºUPÈzu¼À HØ£h® öuõÀø»°øÚ²® ÷£õUS®.
* \¢uÚ Gsøn²hß \©AÍÄ PkS Gsøn´ P»¢x ÷©Ø§a\õP ‰UQÀ HØ£k® £¸UPÐUS uhÂÚõÀ ©øÓ²®.
* ^ÚõÂÀ ©õº¦ ©ØÖ® AiÁ°ØÖ Á¼°øÚ ÷£õUP £¯ß£kzu¨£kQÓx.
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
* \¢uÚ Pmøhø¯ ö£õi ö\´x Põ´a]¯ Si}º ©õ¢u®, _µ[P®, ©õº¦xi¨¦ CøÁPøÍ ÷£õUS®.
* \¢uÚ Aøµ¨ø£ P»UQz öu΢u }º 24 Qµõ® ÷uß, \ºUPøµ P»¢x EmöPõÒÍ Á°ØÖ¨ö£õ¸©À, ^uUPÈa\À, öÁ¨£®, }º÷ÁmøP uo²®.
* Pmøhø¯ G¾ªa\® £Ça\õÖ Âmhøµzx |ø©a\À, ö\õÔ, ]Ó[S, AUQ, £hºuõ©øµ, ÷u©À ÃUP® CøÁPÐUS ÷©À §\»õ®.
* _µzvÀ Põq® uø»Á¼, ¦¸Ázvß Á¼ CøÁPÐUS ÷uÛÀ Aøµzu ö|ØÔ°À ÷£õh»õ®.
*\¢uÚzxõøÍ ø©÷£õ»øµzx £õ¼À P»¢x ^Ì öÁÒøÍUS uµ Sn©õS®.
* }º÷ÁmøP }[P CÍ}›À \¢uÚxõøÍ FÓ¨÷£õmk Áizx öPõkUP»õ®.
* \¢uÚ øu»® öÁÒøÍ ÷|õø¯ ÷£õUS®.
*\¢uÚ FÓÀ Si}º ¤zu®, Ps G›a\À }[S®
*\¢uÚ ©n¨£õS SiUP ‰»®, öÁÒøÍ w¸®.
*¯ºøÁ, xº|õØÓ® }[P \¢uÚzxõÒ, Pìxõ› ©g\Ò, öÁmi÷Áº, §»õß QÇ[S ö£õiø¯ SίÀ ö£õi¯õP £¯ß£kzu»õ®.
*£_®£õ¼À Eøµzx¨ ¦Î¯[öPõmøh¯ÍÄ Põø», ©õø» \õ¨¤mkÁµ öÁmøha `k, ÷©P AÚÀ, ]Ö}º¨£õøu, µn®, AÇØ] BQ¯øÁ }[S®.
*Pmøhø¯ G¾ªa\® £Ça\õØÔÀ Eøµzxz uhÁ •P¨£¸, uÁøÍa ö\õÔ, ö\õÔ £hº, uõ©øµ, öÁsSmh®, P¸÷©P®, öÁ¨£UPmiPÒ, wº¢x Á^Pµ® AÇS® EshõS®.

•P¨§a_, |Ö©nz øu»®, ÷\õ¨¦PÒ, FxÁzvPÒ, A»[Põµ ö£õ¸mPÒ, ©õø»PÒ GÚ ©¸zxÁ® \õµõu £SvPÎÀ £¯ß£kzu £mhõ¾®, Q¸ª |õ]Û ö\´øP, EhÀ AÇØ]ø¯ SøÓUS® ußø©ø¯ \¢uÚ® öPõsi¸UQÓx.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

36 . PÀ½µÀ PõUS® £õPØPõ´!
J¸öPõiø¯ xõUPz xõUP Kµõ°µ® £õÁUPõ´ Gߣx £Çö©õÈ. öPõzxU öPõzuõPU Põ´UPUTi¯x £õPØPõ´.
Cx öÁ¨£¨¤µ÷u\ Põ´.
öußQÇUS B]¯õ Cuß ¤Ó¨¤h®. B]¯ºPÒ ªP AvP©õP \õ¨¤k® EnÄ ö£õ¸ÒCx.
^ÚºPÒ £Ç[Põ»zv¼¸¢÷u £õPØPõ´ \õ¨¤mk Á¢uÚº. •u¼À Cx ußÛaø\¯õP Áͺ¢x Qh¢ux. ÁÓm]UPõ»zvÀ ÷ÁÖ EnÄ QøhUPõu¨÷£õx Cøu EshÚº.
£¯ß£k® EÖ¨¦: Cø», £Ç®, Âøu
©¸zxÁU Sn®:
Cø»: ¦ÊUöPõÀ¼, £õÀ ö£¸UQ
£Ç®: EhÀ £»©õUQ, £]zxõsi, öÁ¨£® EshõUQ, ¤zuzøu \©ß£kzx®, ©»ªÍUS®, Ehø»ö©¸÷PØÖ®.
Âøu: ¦ÊUöPõÀ¼
100Qµõ® £õPØPõ°À C¸US® EnÄa\zx:
P÷»õ› 25, PõÀ]¯® 20 Qµõ®, £õ죵ì 70 ª.Qµõ®, ¦÷µõmiß 1.6 \uÃu®,öPõʨ¦ 0.2 \uÃu®, C¸®¦a\zx 1.8 ª.Qµõ®, ªÚµÀì 0.8 \uÃu®, ¤. Põ®öÍUì 88 ª.Qµõ®, |õºa\zx 0.8 \uÃu®, Põº÷£õøím÷µm 4.2 \uÃu® ]ÔuÍÄ Âmhªß ].
Cø»: AvP›zu Áõu, ¤zu, P£zøu |k{ø»¨£kzx®. PÈa\À EshõUS®. ¦ÊUPøÍ öÁίõUS®.
£Ç®: £ÇzvÚõÀ _µ® }[S®. öÁÒøÍ Sn©õS®. C¸©À, Cøµ¨¦ w¸®. ‰»®, Sèh®, Á°ØÖ¨ ¦Ê }[S®.
öPõ®¦ £õPØPõ´:
Cx |À» ©¸¢xPøÍ •ÔUS®. ¤zu®, Áõu® AvP›US®. ÷uõÀ ÷|õø¯ EshõUS®.
|õ´ £õPØPõ´:
Cx ¥ø\zøu (ø\Üì) }US®.
ªv¨ £õPØPõ´:
Áõu®, ¤zu® AvP›US®.
£õPØPõ°ß £¯ßPÒ:
Cx Á°ØÖ¨ ¦ÊøÁ }US®
µzuzvÀ \ºUPøµ AÍøÁ SøÓUS®
£]ø¯ AvP›US®
Ehø» £»¨£kzx®
C¸©À, Cøµ¨ø£ }US®
÷uõÀ ÷|õ´Pøͨ ÷£õUS®
PÀ½µÀ, ©spµÀ ÃUPzøu SøÓUS®
Áõ²¨ ¤i¨ø£ }US®
µzu Kmhzøu AvP›US®
£¯ß£kzx® •øÓPÒ:
ªÍøP Cuß Cø» \õØÖhß Aøµzx Psøn _ØÔ £ØÔ ÷£õh ©õø»UPs }[S®
øP,PõÀ G›a\¾US Cø»\õØøÓ EÒÍ[PõÀ, EÒÍ[øP°À §\ G›a\À SøÓ²®
Cuß Põø¯ ÁØÓ¼mk Esn ShØ Q¸ª }[S®
Cuß £Çzøu \õÖ ¤È¢x Põ©õø» USz uµ»õ®
£Ça\õØøÓ \ºUPøµ P»¢x SiUP `uPÁ¼ }[S®
Cø»ø¯ E»ºzv ö£õizx öuõÊ÷|õ´ ¦sPÐUS uhÁ»õ®
\ºUPøµ ÷|õ¯õÎPÒ Áõµ® 2 •øÓ ÷\ºzxU öPõÒÍ }›ÈøÁ Pmk¨£kzx®

£õPÀ Cø»a \õØøÓ {øÓ¯USizx Áõ¢v GkzuõÀ Azxhß £õ®¦ Pizu Âå® }[S®.
£õPÀ Cø»a \õÖ Kº AÄßì Aøµ AÄßì |Àö»sønU P»¢x EmöPõshõÀ Põ»µõ }[S®.

÷©ØQ¢v¯ wÄPÎÀ ]Ö}µPU PØPÐUS®,áüµzxUS®, ShÀ ¦s,Áõ²z öuõÀø»PÐUS ©¸¢uõQÓx.
£õPØPõ°ß Âøu°¼¸¢x Gkzu Gsøn Põ¯[PøÍ BØÖ® ©¸¢uõP £¯ß£kQÓx.
ö£¸|õmiÀ £õPØPõø¯ A®ø©US®, ©÷»›¯õÄUS® ©¸¢uõP £¯ß£kzxQÓõºPÒ.

2 jì§ß £õPØPõ´ áü_hß uspº ÷\ºzxU SizuõÀ ©g\Ò Põ©ø» Sn©õS®. Cøua \õ¨¤k® ÷£õx PsoÀ öu›²® ©g\Ò {Ó•® Eh÷Ú ©øÓ²®.
3¼¸¢x 8 Á¯xÒÍ SÇ¢øuPÐUS Aøµ jì§ß £õPØPõ´ áüì öPõkzx Á¢uõÀ ¤ØPõ»zvÀ G¢u PÀ½µÀ £õv¨¦® Áµõx.
vÚ® 2 ÷ÁøÍ 1 jì§ß £õPØPõ´ áü_hß \ºUPøµ P»¢x \õ¨¤mk Á¢uõÀ ‰»÷|õ°ÚõÀ HØ£k® µzu ÷£õUS {ßÖÂk®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
37 . ©õº£P ¦ØÖ ÷|õ´ ukUS® uUPõÎ

G¨£i¨£mh ö£sPÎß •Pzøu²® AÇPõP öáõ¼UP øÁUS® Âzøu uUPõÎ Á\® Esk. ö£õ¼ÂÇ¢u, •µmkzuÚ©õÚ, P¸Áøͯ® öPõsh •PzvØS uUPõÎ §]Á¢uõ÷»õ, \õ¨¤mk Á¢uõ÷»õ ÷£õx®. uUPõÎ E[PÒ •Pzøu u[Pö©Ú uPuPöÁÚ öáõ¼UPøÁzxÂk®.
B[Q»zvÀ CuØS ÁÇ[S® ö£¯º öhõ÷©m÷hõ. C¢u¨ ö£¯º |õLSÁõmiÀ ö©õÈa ö\õÀ»õÚ öhõ©õmÀ GߣvÀ C¸¢x Á¢u ÷Áºa ö\õÀ»õS®.
|®‰º Pzv›UPõ´, öÁsøhUPõ´, öPõøh ªÍPõ´ ÷£õßÖ ö\i CÚzøua ÷\º¢ux uUPõÎ. Cøu §sk CÚ® GßÖ P¸x÷Áõ¸® Esk.
uUPõ롧 uõ¯P® öußAö©›UPõ, |k Aö©›UPõ ©ØÖ® Áh Aö©›UPõøÁa ÷\º¢ux. SÔ¨£õP ö£¸, ö©a]U÷PõÂÀ C¸¢x AºöásøhÚõ Áøµ¯õÚ £Sv°À ªSv¯õPUPõn¨£kQÓx. Cx Kµõsk uõÁµ©õS®. 1& 3 «mhº E¯µ® Á͵UTi¯x.
uUPõ롧 _øÁ: CÛ¨¦.
©¸zxÁ Sn®: Ehø» £»¨£kzx®, ]Ö}øµ AvP›US®, ©»zøu Pȯa ö\´²®.
^ø©zuUPõÎ:
Cx Aö©›UPõøÁ ¤Ó¨¤h©õPU öPõshx. Cx Eh¾US Sκa]ø¯z u¸®. Ehø» £»¨£kzx®.
uUPõΰÀ Ah[Q²ÒÍ Fmha\zxUPÒ:
|ßS £Êzu 100 Qµõ® uUPõΰÀ 18 ÷P P÷»õ›, Põº÷£õøím÷µm 4 Qµõ®, \ºUPøµ 2.6 Qµõ®, |õº\zx 1 Qµõ®, öPõʨ¦a\zx 0.2 Qµõ®, ¦µu\zx 1 Qµõ®, }ºa\zx 95 Qµõ®, Âmhªß&] 13 Qµõ®.
ªÚµÀ \zx: PõÀ]¯® 10 ª. Qµõ®, C¸®¦ \zx 0.27 ª.Qµõ®, ö©UÜ]¯® 11 ª.Qµõ®, £õ죵ì 24 ª.Qµõ®, ö£õmhõ]¯®237 ª.Qµõ®, ÷\õi¯® 5 ª.Qµõ®, ©õ[PÜ_ 0.114 ª.Qµõ®.
E°º \zxUPÒ: Âmhªß&] 12.7 ª.Qµõ®, øu¯õªß 0.037 ª.Qµõ®, ›÷£õ÷ÍÂß 0.019 ª.Qµõ®, {¯õ]ß 0.594 ª.Qµõ®, Âmhªß ¤6& 0.080 ª.Qµõ®, ÂmhªßH 42 ª.Qµõ®, P÷µõmjß 449 ª.Qµõ®, ø»÷Põ¥ß 2573 ª.Qµõ®,Âmhªß C 0.54 ª.Qµõ®.
Aª÷Úõ Aª»[PÒ: ¾õ]ß 0.025 Qµõ®, ø»]ß 0.027 Qµõ®, ]ìiß 0.009 Qµõ®, Aì£õºiU Aª»® 0.135 Qµõ®, SÐhõªU Aª»® 0.431 Qµõ®.
ö£õx Sn®:
uUPõΰÀ AvPÍÄ }ºa\zx C¸¨£uõÀ Ehø» Sκa]¯øh¯ ö\´²®.
µzuzøu _zvP›US®.
^µnzøu AvP›US®.
PÀ½µø» _zvP›zx £]ø¯z xõsk®.
Âmhªß ] AvPÍÄ C¸¨£uõÀ ìPºÂ ÷|õø¯ Sn¨£kzx®.
uUPõ롧 £¯ßPÒ:
¦ØÖ÷|õø¯ }US®:
CvÀ ø»÷Põ÷£ß AvPÍÄ C¸¨£uõÀ ¦ØÖ ÷|õø¯ µmk®.
uUPõ롧 ]Á¢u {ÓzvØS Põµn® ø»÷Põ÷£ß BS®.
C¢u ]Á¨¦ {Óª ]Ó¢u Gvº¨¦ \Uv öPõshx. GÚ÷Á, ö£sPÐUS ©õº£P ¦ØÖ, ¦µìu÷PõÍ ¦ØÖ Áµõ©À ukUS®.
¦ØÖ ÷|õ´ Q¸ªPÐUS GvµõP ÷£õµõk® uUPõÎø¯ vÚ•® 100 Qµõ® •uÀ 200 Qµõ® Áøµ EnÂÀ £¯ß£kzvÚõÀ ¦ØÖ ÷|õ´ Áµõ©À ukUP»õ®.
Cx PÊzx, uø» ¦ØÖ ÷|õ´PøÍz ukUS®.
Cu¯ ÷|õ´PÒ }[P:
uUPõΰÀ {¯õ]ß, C¸®¦ \zx, Âmhªß ¤6 C¸¨£uõÀ Cu¯ ÷|õ´ HØ£hõ©À ukUQÓx.
{¯õ]ß µzuzvÀ EÒÍ öPõʨø£ SøÓUQÓx. ö£õmhõ]¯® AvP µzu AÊzu® Áµõ©À ukUQÓx.
£UPÁõu® ukUP:
íº÷Úõø\ìjß C¸¨£uõÀ íõºm AmhõU, ìm÷µõU Áµõ©À ukUQÓx.
•P¨£¸øÁ }US®.
|µ®¦PøÍ £»¨£kzx®.
B\ÚÁõ´ ¦ØøÓ ukUS®.
uUPõβ® Sn©õS® ÷|õ´PЮ:
•P¨£¸ Sn©õS®.
µzu ÷\õøPUS ]Ó¢ux.
‰mk Á¼ø¯ ÷£õUS®.
EhÀ xº|õØÓzøu }US®.
C¸©ø» ÷£õUS®.
öPõʨ¦ \zøu SøÓUS®.
©»a]UPø» }US®.
P¸Áøͯzøu ÷£õUS®.
PÈa\ø» Sn©õUS®.
EhÀ ÷\õºøÁ }US®.
‰»zøu Sn©õUS®.
xõUPªßø©ø¯ ÷£õUS®.
EhÀ £¸©øÚ SøÓUS®.
Á°ØÖ¨ ¦søn BØÖ®.
BP÷Á, ö£sPÒ vÚ•® EnÂÀ uUPõÎ ÷\ºzxUöPõshõÀ AÇS®, B÷µõUQ¯•® Tk®.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
38 .

µzu ¸zv u¸® Azv!
Azv PΩs {»® ©ØÖ® BØÖ¨£køPPÎÀ |ßS Á͸®. öu´Á A¸Ò £õÂUS® ©µö©ßÖ ©UPÎß |®¤UøP. Cuß §[öPõzx öÁΨ£øh¯õPz öu›¯õx. Cøu, Põnõ©À §¨ §US® Psk Põ´US® GߣuõÀ " Azv¨§zuõØ÷£õ»' GßÖ £Çö©õÈ Azv £ØÔ ö\õÀ»¨£kQÓx.
©µ CÚzøua ÷\º¢ux Azv. Cx C¢v¯õÂÀ G[S® £°µõQÓx. CuØS Au®, AuÄ, Ex®£µ®, ÷PõÎ, _¨¤µuèh® GßÖ ÷ÁÖ ö£¯ºPЮ Esk. ©µzvß ÷©Ø£møh öÁÐzx®, ¤ÍÄ£mk®, _µ_µ¨£õP C¸US®. Ai ©µ® •uÀ Ea]UQøÍPÒ ©mk® ©µzøuö¯õmiU Põ´Põ´US®.
Cuß Põ´ E¸søh¯õ´, £aø\ {Ó©õP, ÁÇÁǨ£õP C¸US®. Põ°ß Ai¨¦Ó® S¢x ©zv°À J¸ ]Ö xøͲ®, Aøu _ØÔ ö\¢{ÓU÷Põk C¸US®. £ÊzuÄhß Ax ö\[PÀ {Ó©õP ©õÖ®. AuÝÒ ]Ö ÂøuPЮ §a]PЮ Ah[Q°¸US®.
öußÛ¢v¯õÂÀ Cuß ¤gø\²® Põø¯²® \ø©zx Es£x ÁÇUP®. ©¸¢x Esq® Põ»[PÎÀ Cøu¨ £zv¯¨ ö£õ¸ÍõP ÁÇ[SÁxsk.
Azv°À ¦÷µõmjß, \ºUPøµ \zx, PõÀ]¯®, £õ죵ì, C¸®¦ \zx,Âmhªß H,Âmhªß ] BQ¯ \zxUPÒ ©ØÓ £Ç[PøÍ Âh Azv¨£ÇzvÀ |õßS ©h[S EÒÍuõP Bµõ´a] ö\´u ÂgbõÛPÒ TÖQßÓÚº.
£¯ß£k® EÖ¨¦:
¤g_, Põ´, £Ç®, £õÀ, £møh
¤g_; xÁº¨¦ _øÁ öPõshx.
¤g]ÚõÀ ‰»Áõ² w¸®. µzu ‰»® Sn©õS®. Á°ØÖUPk¨ø£ ÷£õUS®.
Põ´: xÁº¨¦ _øÁöPõshx.
Põ°ÚõÀ Áõu ÷|õ´ w¸®. `ø»& EhÀ Á¼ w¸®. EhÀ öÁ¨¦, ¦s Sn©õS®. ©»® PȲ®.
£Ç®: CÛ¨¦ _øÁ Eøh¯x.
ö\´øP: S¸v ö£¸UQ, ©»ªÍUQ. CuÚõÀ µzu® ö£¸S®. Pȯa ö\´²®.
Azv¨£õÀ:
_øÁ: xÁº¨¦
Azv¨ £õ»õÀ }›ÈÄ w¸®. öÁÒøÍ Sn©õS®.
Azv¨£møh:
_øÁ: xÁº¨¦.
µzu¨ ÷£õUøP Pmk¨£kzx®. ^uUPÈa\À w¸®.
AzvUPÒ:
Ehø» £»¨£kzx®. Cøͨ¦ ÷|õ´ w¸®. ¤zu ©¯UP® w¸®. EhÀ £¸US®.
Azv°À EÒÍ ÷Áv¨ ö£õ¸mPÒ:
uõÁµìjµõÀ, øíi÷µõ Põº£ß, ìjµõÀ, ¨øµöh¼ß EÒÍx.
©¸zxÁ¨£¯ßPÒ:
Cø»PÒ ö£õi ö\´¯¨£mk ÷uÝhß P»¢x ¤zuzøu SøÓUP £¯ß£kQÓx.
÷»hUì £õÀ Á°ØÖ¨ ÷£õUS ©ØÖ® ‰» ÷|õ´ ÷£õUP £¯ß£kQÓx.
÷Áº ©ØÖ® PÛ }›ÈÄ ÷|õ°À S¸v \UPøµ AÍøÁ SøÓUP £¯ß£kQÓx.
÷Á›ß \õÖ Á°ØÖ¨ ÷£õUQøÚ Pmk¨£kzxÁvÀ ]Ó¢ux.
PÛPÒ uø\PøÍ CÖUS® vÓß £øhzuøÁ.
A^µn®, Á°ØÖ Á¼, ©õuÂhõ´ Põ»zvÀ AvP µzu¨÷£õUøP Pmk¨£kzu £møh Si }º £¯ß£k®.
AzvUPõø¯ £¸¨¦ ÷\ºzx \ø©zx Esn µzu® ö£¸S®.
µzu ‰»® }[P AzvUPõø¯ ö£õizx ÷©õ›À 10 |õÒ öuõhº¢x A¸¢u»õ®.
\ºUPøµ ÷|õ¯õÎPÒ Azv¨£møh, |õÁÀ öPõmøh, ©õxøÍ Kk, PÔ÷Á¨¤ø», öÁ¢u¯® ÁÖzx ö£õizx J¸ ÷uUPµsi Esn \ºUPøµ ÷|õø¯ Pmk¨£kzu»õ®.
öÁÒøÍ wµ AzvUPõø¯ ö£õizx ©õx®£Ça\õØÔÀ A¸¢u öÁÒøÍ Sn©õS®.
µzu ÷\õøP }[P vÚ•® AzvPõø¯ ÁØÓÀ ÷£õmk 2 xsk ÷uÛÀ FÓøÁzx \õ¨¤h»õ®.
Azv¨ £Çzøu E»ºzv ö£õizx J¸ ÷uUPµsi Põø», ©õø» £õ¼À EmöPõÒÍ Cu¯® Á¾ÁõS®. µzu® ö£¸S®.
Azv¨ £Çzøu A¨£i÷¯ vÚ•® 10&20 GßÓ AÍÂÀ \õ¨¤h»õ®. Põø» , ©õø» \õ¨¤mh¨ ¤ß £õÀ A¸¢u ÷Ásk®. £u¨£kzv 5 |õmPÒ {ǼÀ Põ¯øÁzx ÷uÛÀ ÷£õmk® \õ¨¤h»õ®. E»ºzv ö£õizx `µn©õP 10& 15 Qµõ® \õ¨¤h»õ®. CuÚõÀ uõx¸zv, Bsø© BØÓÀ ö£¸S®. Bs©»k AP¾®.
ö£õxÁõP Azv EhÀ£»ÃÚ©õP C¸US® ÷£õx®, ÷|õ´Áõ´¨£mk C¸US® ÷£õx® £µÁ»õP¨ £¯ß£kzu¨£kQÓx.
& öuõS¨¦: ÷uÁµõáß
-&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&





18 . சீரணம் தரும் கொத்து மல்லி

கொத்துமல்லி. இது எல்லாருக்கும் நன்கு அறிமுகமான உணவுப்பொருள். ஆனால், இதன் மருத்துவ குணத்தை நாம் அறியாததால், உணவில் அதிகம் சேர்த்துக்கொள்வதில்லை! நம் முன்னோர்கள் சமையலில் கூட்டு, சாம்பார், பொரியல் ஆகியவை மணக்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டும் உணவில் சேர்க்க வேண்டும் என தவறாக கருதி, உண்ணும் போது இலையில் ஓரமாக ஒதுக்கிவிடுகிறோம். இதன் பயனை விரிவாக அறியலாம்:
உருள் அரிசி, தனியா என அழைக்கப்படும் கொத்துமல்லி சிறு செடி வகையைச் சார்ந்தது. இது மேற்கு ஆசியாவினைச் சேர்ந்தது. பண்டைய காலம் தொட்டே வளர்க்கப்பட்டு வரும் முக்கிய மருத்துவ தாவரங்களில் ஒன்று கொத்துமல்லி!
ஆசியா, வட ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா ஆகிய இடங்களில் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளாகவே பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
100 கி கொத்துமல்லி இலையில் உள்ள சத்து பொருட்கள்:
விட்டமின் சி 160 மி.கி.
விட்டமின் ஏ 12 மி.கி.
விட்டமின் பி12 60 மி.கி.
நார்ச்சத்து 3 மி.கி.
புரத சத்து 2 மி.கி.
கார்போஹைட்ரேட் 1 மி.கி
கொழுப்புச் சத்து 0.5 மி.கி.
கால்சியம் 0.172%
பொட்டாசியம், மெக்னீசியம், பாஸ்பரஸ், சோடியம் போன்ற தாது உப்புகள் கொத்து மல்லி இலையிலும், விதையிலும் காணப்படுகிறது. மேலும் மாங்கனிசு, கால்சியம் விதை மற்றும் இலையில் உள்ளது.
கொத்துமல்லி செய்கை:
பசித்துõண்டி, அகட்டுவாயகற்றி, வெப்பமுண்டாக்கி, உடல் தேற்றி, சிறுநீர்ப்பெருக்கி.
பசித்துõண்டி: அசீரணம், வயிற்று உப்புசம் போக்கி, பசியை அதிகப்படுத்தும்.
அகட்டு வாயகற்றி: அகடு என்றழைக்கப்படும் வயிற்றில் உள்ள வாயுவை அகற்றி வயிற்று பொருமலை குணப்படுத்தும்.
சிறுநீர்ப் பெருக்கி: சிறுநீரைப் பெருக்கி உடலில் உள்ள பித்தத்தை தணிக்கும்.

பொது குணம்:
சுவையின்மை தீர்க்கும், பித்தசூட்டை குறைக்கும், உடல் வன்மை, பாலுணர்வை அதிகரிக்கும்.
மருத்துவ பயன்பாடு:
சீரண கோளாறுக்கு கொத்துமல்லி சாறு 12 தேக்கரண்டி மோரில் கலந்து அருந்த அசீரணம், குமட்டல், கழிச்சல், வயிற்று வலி குணமாகும்.
தலைவலி தீர கொத்து மல்லி சாற்றை நெற்றியில் பற்றிட தலைவலி, தலைபாரம் குணமாகும்.
முகப்பரு, கருவளையம் நீங்க, கொத்து மல்லி சாறுடன் மஞ்சள் சேர்த்து முகத்தில் பூச பரு, தழும்பு மாறும்.
நோய் எதிர்ப்பு சக்திக்கு 100கிராம் கொத்து மல்லி சாற்றை அருந்த உடலுக்குத் தேவையான அனைத்து உயிர்ச்சத்துகளை பெருக்கி, நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை அதிகரிக்கும்.
கொத்து மல்லி விதை:
கொத்து மல்லி விதை உடல் சூட்டை தணிக்கும். குளிர்க்காய்ச்சல் போக்கும். வாந்தியைப் போக்கும். விக்கல், தாகம் தீர்க்கும். சிறுநீரில் விந்து போதல் குணப்படுத்தும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
வாயுவை அகற்றும். சுரத்தை தணிக்கும். ஒற்றை தலைவலி குணமாகும். மூளைக்கு புத்துணர்ச்சி தரும். பதட்டம் குறைக்கும். தசை இறுக்கம், வாத வலி குணமாகும். மார்பு சளியை அகற்றும்.
பயன்படுத்தும் முறை:
தனியாவை வறுத்து பொடித்து ஒரு ஸ்பூன் மோரில் கலந்து பருகலாம்.
தனியா பொடி,இந்துப்பு, சீரகத்துõள் சம அளவில் கலந்து 3 நாட்கள் வெந்நீரில் அருந்த வாயுக்கோளாறு, அசீரணம் நீங்கும்.
தனியா பொடியை, சாதம் வடித்த கஞ்சியில் கலந்து அருந்த மாதவிடாய் உதிரப்போக்கை கட்டுப்படுத்தும்.
125 கிராம் தனியா பொடியை 125 கிராம் சர்க்கரைக் கலந்து 500மில்லி தண்ணீரில் கொதிக்க வைத்து, பாகாக காய்ச்சி அருந்த டென்ஷன், குழப்பம் நீங்கும்.
ஹைபிரசர், கொலஸ்டிரால் நீங்க, வறுத்த தனியா பொடியுடன், வறுத்த சீரகம் கலந்து தண்ணீரில் போட்டு கொதிக்க வைத்த ஒரு மாதகாலம் அருந்தி வர மேலே சொன்ன குறைபாட்டை கட்டுபாட்டில் வைத்துக்கொள்ளலாம்.
கொத்துமல்லி விதை எண்ணைய்:
இந்த எண்ணை வாத வலியைப் போக்கும். கல்லீரலை பாதுகாக்கும். புற்றுநோய் செல்களை அழிக்கும். கொழுப்பைக்கரைக்கும். ரத்தக்குழாய் அடைப்பை கரைக்கும். குடல் புண், தசைப்பிடிப்பு, வயிற்றுவலி போக்கும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்


19 . சர்க்கரைக்கு உகந்தது வெந்தயம்

இது கீரை வகையைச் சேர்ந்தது. காஷ்மீர், பஞ்சாப், மேல் கங்கை சமவெளிகளில் அதிகமாக பயிரிடப்படுகிறது. சென்னையில் வீட்டு உபயோகத்திற்காக வீட்டைச்சார்ந்த காலி மனைகளில் பயிரிடப்படுகிறது.
வெந்தயம் மெந்தியம், மேதி, வெந்தை என்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறது.
வெந்தயத்தின் இலை, விதை மருத்துவக்குணம் உடையவை. இது கசப்பு சுவை உடையது.
செய்கை:
கீரை: குளிர்ச்சி உண்டாக்கி, மலமிளக்கி
விதை: உரமாக்கி, சிறுநீர் பெருக்கி, உள்ளழலாற்றி, துவர்ப்பி, வறட்சியகற்றி, காமம் பெருக்கி, அகட்டுவாயகற்றி.
வெந்தயத்திலுள்ள ஊட்டச்சத்துக்கள்:
அமினோ அமிலங்கள், கொழுப்பு அமிலங்கள்
கால்சியம், இரும்பு சத்து, மெக்னீசியம், மாங்கனீசு, பாஸ்பரஸ், பொட்டாசியம், செலினியம், விட்டமின் பி1,பி2,பி3 மற்றும் விட்டமின் சி, துத்தநாகம் இவையுடன் பீட்பா கரோட்டீன், சப்போனின், கனுமாரின், லெசிதின், மீத்தைல்அமைன், டயாஸ்ஜெனின்,பிசைட்டோஸ்பீரால், லுõட்டியோலின் என வெந்தயத்தில் உயிர் வாழ இன்றியமையாத தாது உப்புக்கள், உயர்சத்துக்கள் அதிக அளவில் காணப்படுகிறது.

மருத்துவ குணம்:
கீரை: வயிற்றுப் பொருமல், மந்தம், வாதமிகுதி, கபம், இருமல், சுவையின்மை இவைகளை குணப்படுத்தும்.
விதை: குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் கணக்காய்ச்சல்,பேதி,சீதபேதி குணமாகும். மேகம் என்றழைக்கப்படும் வெள்ளை நோயை குணப்படுத்தும்.
மேலும், குருதியழல்,கணம்,அத்திசுரம்,அதிவேட்கை,வேக இருமல்,கயம்,ஆண்மையின்மை குணப்படுத்தும்.
வெந்தயகீரை பயன்படுத்தும் முறை:
* வெந்தயத்துடன் பருப்பு சேர்த்து மிளகு,சீரகம்,குழம்பாக உண்ண அசீரணம், வயிற்று பொருமல் குணமாகும்.
*வெந்தயத்தை பொரியல்,கூட்டு, துவையல் என உண்ண பித்தம் நீங்கி, உடல் குளிர்ச்சி அடையும்.
* பெண்களுக்கு மாதாந்திர பூப்புசுழற்சிமாதவிடாய் காலத்தில் ஏற்படும் வயிற்றுவலி குறைய ஒரு தேக்கரண்டி வெந்தயத்தை 100 மில்லி மோருடன் கலந்து உட்கொள்ள வயிற்று வலி குறையும்.
* வெந்தயம், கறிவேப்பிலை சம அளவு எடுத்து உலர்த்தி பொடித்து கொண்டு தினமும் காலையில் வெறும் வயிற்றில் ஒரு தேக்கரண்டி வீதம் உட்கொள்ள சர்க்கரை நோய் மட்டுபடும்.
*தினமும் ஒரு லிட்டர் நீரில் ஒரு தேக்கரண்டி கொத்துமல்லி,அரை தேக்கரண்டி வெந்தயம்,அரை தேக்கரண்டி சீரகம் சேர்த்து கொதிக்க வைத்து வடிகட்டி பருக குருதி அழுத்தம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்.
* ஒழுங்கற்ற மாதவிடாய், மாதவிடாயில் அதிகஅளவு குருதிபோக்கு உடைய மகளிர் வெந்தகளி(வெந்தயம்+உளுந்து+ராகி) சேர்த்து சமைத்து உண்ண மாதவிடாய் கோளாறு நீங்கும். இது கர்ப்பப்பையை பலப்படுத்தும். வெந்தயத்தில் ஈஸ்ட்ரோஜன் இருப்பதால் இது பெண்களுக்கு சிறந்த உணவு.
* வெந்தயக்கீரையை பருப்புடன் சேர்த்து சமைத்து நெய்யுடன் சேர்த்து உண்ண உடல்சூடு தணியும். உடல் எடைகூடும். தோசையில் வெந்தயம் அதிகஅளவில் சேர்த்து உண்ண உடல் பருமன் அதிகரிக்கும்.
* வெந்தயம், கொள்ளு இரண்டையும் சமஅளவு எடுத்து வேக வைத்து தினமும் உண்ண உடலில் உள்ள அதிகமான கொழுப்புசத்து குறைந்து உடல் எடை குறையும்.
*வெந்தயக்கீரையுடன் கோழி முட்டை, தேங்காய் சேர்த்து நெய்யில் சமைத்து உண்ண இடுப்புவலி தீரும்.
* வெந்தயக்கீரையை வேகவைத்து தேன்விட்டு கடைந்து உண்ண இருமல், மார்புவலி, மூலம் குணமாகும்.
*வெந்தயக்கீரையுடன் சீமைப்புளி, அத்திபழம், திராட்சை சேர்த்து குடிநீரிட்டு தேன் சிறிது கலந்து சாப்பிட மூச்சடைப்பு, மார்புவலி தீரும்.
*கீரையுடன் வாதுமை* பருப்பு,கசகசா, கோதுமைபால், நெய்,பால், சர்க்கரை சேர்த்து கிண்டி உட்கொள்ள உடல் வன்மை அதிகரிக்கும். ஆண்மை பெருகும்.
* வெந்தயம் 15 கிராம் பச்சரிசி 300கிராம் சேர்த்து பொங்கி சாப்பிட குருதி பெருகும்.
* வெந்தயம், உளுந்து, அரிசிசேர்த்து கஞ்சியாக காய்ச்சி உண்ண பால்சுரப்பு அதிகரிக்கும்.
*வெந்தயத்தை பாலில் சேர்த்து அரைத்து தலையில் தடவி, குளித்து வந்தால்,பொடுகு நீங்கும், முடி உதிர்வது குறையும்,முடி மினுமினுக்கும்.
* வெந்தயம், மஞ்சள்,கடுகு, காயம் சேர்த்து பொடித்து நெய்விட்டு கலந்து லேகியமாக்கி <உண்ண கல்லீரல் வீக்கம் குறையும்.
*தினமும் வெந்தயத்தை ஒரு தேக்கரண்டி உணவில் சேர்த்துக்கொண்டால், நாட்பட்ட வயிற்றுவலி குணமாகும்.
* வெந்தயத்தை உளறவைத்து, திராட்சையுடன் சேர்த்து உண்ண மலச்சிக்கல் தீரும்,
*வெந்தயம் வறுத்து பொடித்து கறிவேப்பிலை சேர்த்து மோரில் பருக நாட்பட்ட பேதி, கழிச்சல் குணமாகும்.
* வெந்தயக்கீரை அரைத்து சுட்டப்புண்ணில் கட்ட புண் ஆறும்.
இவ்வளவு மருத்துவக்குணம் உள்ள வெந்தயத்தை நாம் வீட்டில் தினமும் சாம்பார்,ரசம்,கூட்டு, பொரியல், என எல்லாவற்றிலும் சேர்த்துக்கொண்டால் ஆரோக்கியமாக வாழலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

20 .தோல் நோய்க்கு கவசம் மஞ்சள்

மங்களகரமான பொருட்களில் ஒன்று மஞ்சள். மக்கள் மஞ்சளுக்கு தரும் மதிப்பு பெரியது. அதனுடைய மகத்துவம் அறிந்தே முன்னோர்கள் அதை மதிப்பான இடத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள். மஞ்சளுடைய மருத்து பயன்பாட்டை விரிவாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
இது கிழங்கு வகையைச் சேர்ந்த தாவரம். இந்தியா, சீனா, இலங்கை, தைவான், ஆஸ்திரேலியா முதலிய நாடுகளில் பயிரிடப்படுகிறது. இந்தியாவில் வெப்பமான பகுதிகளில் பயிரிடப்படுகிறது. மஞ்சள் தரையடி தண்டு மூலம் வளர்க்கப்படுகிறது.
மஞ்சளுக்கு அரிசனம், கான்சனி, நிசி, பீதம், ஹால்டி, மன்னால், நிஷா, ஹரிடிரா என பலவாறு ஒவ்வொரு மொழியிலும் அழைக்கப்படுகிறது.
மஞ்சளுக்கு ஒருவித மணமுண்டு. மஞ்சள் கப்பு மஞ்சள், கறி மஞ்சள் என இருவகைப்படும்.
கப்பு மஞ்சள் கிழங்கின் பெரும்பாகங்களை எடுத்து உலர்த்தி, நல்லெண்ணையில் பக்குவம் செய்யப்படுகிறது. கறி மஞ்சள் கிழங்கின் பக்கங்களில் கிளைக்கும்.
மஞ்சள் கார்ப்பு, கைப்பு சுவை உடையது. தன்மை வெப்பம்.
செய்கை: அகட்டு வாயுவகற்றி, வெப்ப முண்டாக்கி, ஈரல் தேற்றி, மணமூட்டி.
மஞ்சளின் பொதுகுணம்:
மஞ்சளை உடலில் பூசி குளிக்க உடலுக்கு பொன்னிறம் தரும். புலால் நாற்றத்தை நீக்கும். ஆண்களின் மனத்தை கவரச் செய்யும். பசியை உண்டாக்கும். வாந்தியை போக்கும். பித்தம், வாதம், கபத்தை போக்கும்.
தலைவலி, வீக்கம், வண்டுகடி, பெரும்புண் குணமாகும். வியர்வை நீங்கும். கற்றாழை நாற்றமும், முகத்திலுண்டாகிற நோய்களும் தீரும்.
மஞ்சளில் உள்ள வேதிப்பொருள்கள்:
புரதம் 6.3%, கொழுப்பு சத்து 5%, கனிமங்கள் 3.5%, கார்போஹைட்ரேட் 69.4%, ஈரப்பதம் 13.1%, ஆவியாகும் எண்ணை 5.8%, பிளான்டிரின்1%, சினியோல்1%, போர்னினால் 0.5%.
மருத்துவப் பயன்கள்:
உடலில் உள்ள கழிவுப்பொருட்களை வெளியேற்றுகிறது.
வயிற்று வலியை போக்குகிறது.
தோல் நோய்களான முகப்பரு, ஒவ்வாமை, கரப்பான், படையைப் போக்கும்.
வாத நோய்களான ரத்தவாதம், கீல்வாதம், தசைபிடிப்புகளை குணமாக்கும்.
பசியின்மையை குணமாக்கும்.
புற்றுநோயை ஒழிக்கும்
கல்லீரலைப் பாதுகாத்து பலப்படுத்தும்.
வீக்கங்களைப் போக்கும்.
மஞ்சளிலுள்ள கர்குமின் எனும் பொருள் பாக்டிரிய எதிரியாக செயல்படுகிறது.
பித்த நீர் சுரப்பினை உலர்க்குவிக்கக்கூடியது.
வாந்தி, மயக்கத்தினை தடுக்கும்.
ஆயுர்வேதம் மற்றும் சீன மருத்துவத்தில் மஞ்சள் காமாலை, ஜீரண கோளாறுகள், வயிற்றின் அமிலம் ஆகியவற்றை போக்கப் பயன்படுகிறது.
மூல நோயில் மலக்குடல் வெளிவருவதால் ஏற்படும் நோயினைப் போக்க களிம்பு தயாரிக்க பயன்படுகிறது.
கொலாஸ்டிரால் அளவினைக் குறைக்கும் திறன் கொண்டிருக்கிறது.
புற்று நோய் செல்களை தடுக்கும் அரணாக உள்ளது.
குடல் புழுக்களை ஒழிக்கும்.
மலச்சிக்கலை குணப்படுத்தும்.
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
மஞ்சள் பொடியில் 520 மிகி 650 மிகி அளவு உட்புகட்ட வயிற்றுப்பொருமல், வயிற்று வலி, சுரம் போக்கும். குடலை படுத்தும்.
மஞ்சள் நீரை அருந்த காமாலை குணமாகும்.
மஞ்சள் அரைப்புடன் சுண்ணாம்பு, பொட்டிலுப்பு கூட்டி சுடவைத்து சுளுக்கு, அடிப்பட்ட புண் இவைகளுக்குப் பூசலாம்.
பச்சை மஞ்சள் ரசத்தை பூச அட்டைக்கடி, நஞ்சு, காயப்புண், புண்வீக்கம் இவை போகும்.
வேப்பிலையுடன் மஞ்சளை சேர்த்தரைத்து அம்மை கொப்புளத்தின் மீது பூச, அவைகள் பழுத்துடைவதுடன் எளிதில் ஆறிப்போகும்.
மஞ்சளை பொடித்து புண்கள் மீது துõவ அவைகள் ஆறும்.
மஞ்சளுடன் ஆடாதொடையிலை சேர்த்து, பசுவின் நீரைவிட்டரைத்து பூச சொறி, சிரங்கு, நமைச்சல் படைகள் தீரும்.
மஞ்சள் பசையுடன் எலுமிச்சை சாறு சேர்த்து சுளுக்கு மற்றும் சிராய்ப்பு காயங்களுக்கு பூசப்படுகிறது.
மஞ்சளை அரைத்து ஒரு வெள்ளைத்துணியில் பூசி நிழலில் உலர்த்தி, அந்தத்துணியில் கண்துடைத்து வந்தால் கண்சிகப்பு, கண்வலி, கண்ணில் நீர்க்கோர்த்தல், கண்வலி போன்றவை தணியும்.
மஞ்சள் மகிமை அடுத்த வாரமும் வரும்.

மஞ்சளும் முக்கிய நோய்களும்:

சீரண கோளாறுகள்:
இந்தியர்கள் மஞ்சட்பொடி ஒரு சிட்டிகை எல்லாவகை கறிவகைகளில் பயன்படுத்துகின்றனர். இதற்கு முக்கிய காரணம் மஞ்சள் சிறந்த கிருமிநாசினி மேலும் இது அகட்டுவாய்வு அகற்றியாக செயல்படும். எனவே உணவு பொருட்களில் உள்ள மந்த தன்மையை போக்கும். வாயுவை தடுக்கும். வயிற்று பொருமலை குணமாக்கும்.
உணவு உண்டவுடன் ஒரு சிலருக்கு ஏற்படும் உடற்சோர்வை மஞ்சள் போக்கும்.
சுவாச நோய்கள்:
மஞ்சள் பொடியை மிளகு துõள், பனை வெல்லம் சேர்த்து பாலில் தினம் ஒரு வேளை அருந்த இருமல், சளி, ஆஸ்துமா தீரும்.
ஒரு டீஸ்பூன் மஞ்சள் பொடியுடன் கால் டீஸ்பூன் சீரகத்துõள், தேன் சேர்த்து சுடுநீரில் பருக நாட்பட்ட இருமல், மூச்சு திணறல், வறட்டு இருமல் குணமாகும்.
நீரிழிவு:
ஒரு டீஸ்பூன் மஞ்சள் பொடியை நெல்லிக்காய் சாற்றில் கலந்து தினமும் பருக வேண்டும். இது ரத்தத்தில் உள்ள சர்க்கரை அளவை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும்.
கொலஸ்டீரால் குறைய:
மஞ்சள் கல்லீரலின் செல்களுடன் செயல்பட்டு கெட்ட கொழுப்பை உடலிலிருந்து அகற்றும். மேலும் மஞ்சளில் குர்குமின் இருப்பதால் அதில் உள்ள விட்டமின் பி6 கொலஸ்டீரால் ஆக்ஸிகரணத்தை தடுத்து இதயத்தில் கொழுப்பு படிவதை தடுக்கிறது. இதனால் மாரடைப்பு, பக்கவாதம் வராமல் தற்காத்துக்கொள்ளலாம்.
வாத நோய்கள்:
ரத்த வாதம் குணப்படுத்தும். உடலில் வீக்கம், வலியை ஏற்படுத்தும் புரதத்தை மஞ்சள் தடுக்கிறது. தினமும் உணவில் மஞ்சளை தவறாமல் சேர்த்துக்கொண்டால் மூட்டுக்களின் வீக்கம் குணமாகும்.
உடல் பருமன் குறைய:
மஞ்சள் பித்த நீர் சுரப்பை அதிகரிக்கும். இது கல்லீரலில் பித்த நீர் சுரப்பை அதிகரித்து பித்தப்பையில் பித்தநீரை அனுப்புகிறது. இதனால் உணவில் உள்ள கொழுப்பு முழுவதும் உடைக்கப்பட்டு சீரணிக்கப்படுகிறது. இதனால்,அதிக உடல் பருமன் குறைகிறது.
முகப்பரு நீங்க:
தோலில் எண்ணைப் பசை ஏற்படும் ஸ்பேம் அதிகளவு சுரப்பதை மஞ்சள் தடுக்கிறது. மஞ்சள் பொடியை உட்கொண்டு, வெளிபிரயோகமாக பயன்படுத்த மஞ்சளின் கிருமிநாசினி குணத்தால் முகப்பரு குணமாகும்.
ஒரு சிட்டிகை மஞ்சள் பொடியை தேங்காய் எண்ணை அல்லது பாலுடன் கலந்து பற்றிட முகப்பரு குணமாகும். மேலும், முகப்பருவால் ஏற்படும் தழும்புகளும் குணமாகும். இந்தியர்கள் தங்கள் தோலை பாதுகாக்கவும், தேவையில்லாத ரோமங்களை அகற்றவும், உடலில் வியர்வை நாற்றம் நீங்கவும், நறுமணம் கமழவும், தோல் நோய்கள் வராமல் தடுக்கவும் நம் நாட்டு பெண்கள் தினமும் மஞ்சள் பூசி நீராடுகின்றனர்.
வெண்படை:
மஞ்சள் பொடியை கடுகு எண்ணையுடன் கலந்து பயன்படுத்த வெண்படை குணமாகும்.
500 கிராம் உலர்ந்த மஞ்சள் வேரை பொடித்து 8 லிட்டர் நீரில் ஒரு இரவு முழுவதும் ஊரவைக்கவும். பின் மறுநாள் அதை கொதிக்க வைத்து 8ல் 1 பங்காக வற்றியவுடன் அதை வடிகட்டி 500 மில்லி கடுகு எண்ணையுடன் சேர்த்து வடிகட்டி அந்த எண்ணையை தினமும் 2 வேளை வெண்படை உள்ள இடங்களில் தடவிவரவும். 3 மாதம் தொடர்ந்து உபயோகிக்க நல்ல பலனைப் பெறலாம்.
வயது முதிர்ந்தோர் தினமும் உணவில் தவறாமல் மஞ்சளை பயன்படுத்தினால் நரம்பு கோளாறு, மூளை பாதிப்பு, நினைவு தடுமாறல், ஞாபகமறதி பாதிப்பு இவற்றிலிருந்து விடுபடலாம்.
காயங்கள்:
இந்தியாவில் அதிகஅளவு அடிப்பட்ட காயங்களுக்கும் ரத்த கசிவு காயங்களுக்கும் மஞ்சள் பொடி தடவப்படுகிறது.
வயிற்று புழுக்கள் நீங்க:
மஞ்சள் பொடியை கறிவேப்பிலை இலையுடன் சேர்த்து தினமும் உண்ண குடல் கிருமிகள் அழியும்.
தோல் அரிப்பு நீங்க:
மஞ்சள் பொடியுடன் வேப்பிலை, துளசி சேர்த்து தினமும் உண்ண தோல் அரிப்பு நீங்கும்.
புற்று நோய்கள்:
பல மருத்துவ ஆய்வு கட்டுரையின் முடிவுகளின்படி மஞ்சள், மார்பக, நுரையீரல், புரஸ்தகோள புற்று நோய்களை குணப்படுத்துவதாக கூறப்பட்டுள்ளது. மஞ்சள் புற்று நோய் ஏற்படுவதை தடுக்கிறது. மேலும் புற்று பிற இடங்களில் பரவுவதை மஞ்சள் தடுக்கிறது. பெருகும் புற்று நோய் கிருமிகளை அழித்து, பிற உறுப்புகளில் பரவாமல் காக்கிறது. எனவே. புற்று நோய் பாதித்தவர்கள் அதிக அளவு மஞ்சளை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
மஞ்சள் சில சுவராஸ்ய தகவல்கள்:

இந்தியாவில் ஈரோட்டில் தான் உலகிலேயே அதிக அளவு மஞ்சள் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. அதனால் தான் ஈரோட்டிற்கு மஞ்சள் நகர் என்ற சிறப்பு பெயரும் உண்டு.
ஒரு நாளைக்கு மஞ்சள் 100 கிராம் வரை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். இந்தியர்கள் ஒரு நாளைக்கு 80200 கிராம் மஞ்சளை பயன்படுத்து கின்றனர்.
இந்தியாவில் ஒரு ஆண்டிற்கு 480,000 டன் மஞ்சள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்தியாவில் ஆண்டு ஒன்றிற்கு 600,000 டன் மஞ்சள் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இது உலகத்தில் செய்யப்படும் மஞ்சள் உற்பத்தியில் 75 சதவீதம்.
மஞ்சள் குறித்து 1730 ஆய்வு கட்டுரைகள் வெளியாகி உள்ளன. அவற்றில் 599 கட்டுரைகள் புற்று நோய் குறித்தும், 23 கட்டுரைகள் ஆர்திரிட்டீஸ் பற்றியும், 16 கட்டுரைகள்அல்ன்மீர் நோய்பற்றியும், 78 கட்டுரைகள் நீரிழிவு பற்றியதுமாகும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

21 . காயம் காக்கும் வெங்காயம்!

மனிதர்கள் ஆரோக்கியமாக, நிம்மதியாக இருக்க"டயட், கொயட், மெர்சி' இந்த மூன்றையும் பின்பற்ற வேண்டும் என்பது ஒரு ஆங்கில பழமொழி. டயட் இன் ஹெல்த் என்பார்கள் நல் உணவே நல்மருந்தாகும்.
ஆகவே, நம் ஆரோக்கியத்தைக் காக்க, அன்றாட வாழ்க்கை முறையில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய உணவு முறை மற்றும் உணவு வகைகள் எவை எவை என்பதை வர்மா குருகுலம் சீப்டாக்டர் வேல்விழி "உணவே மருந்து' என்ற இத்தொடரில் பெண்கள் மலர் வாசகிகளுக்கு விரிவாக சொல்ல இருக்கிறார்.



வெங்காயத்தை தமிழில் ஈருள்ளி என்பர். ஆங்கிலத்தில் ஆனியன் என்கிறார்கள். இது யூனியோ என்ற லத்தீன் வார்த்தையிலிருந்து வந்ததாகும். இதற்கு பெரிய முத்து என்று அர்த்தம். வெங்காயத்தில் புரதச்சத்துக்கள், தாது உப்புகள், விட்டமின்கள் உள்ளன. எனவே, வெங்காயம் நம் உடம்புக்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்தைத் தருகிறது. பல நாடுகளில் வெங்காயத்தை மருந்துப்பொருளாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இந்தியாவில் பாட்டி வைத்தியத்திலும், வெங்காயம் முக்கிய இடம்பிடித்திருக்கிறது.
வெங்காயத்தின் காரத்தன்மைக்குக் காரணம் அதில் அலைல் புரோப்பைல் டை சல்பைடு என்ற எண்ணை காரணமாகும். இதுவே வெங்காயத்தின் நெடிக்கும், கண்களில் கண்ணீர் வரவும் காரணமாக இருக்கிறது.
சிறிய வெங்காயம், பெல்லாரி வெங்காயம் இரண்டும் ஒரே தன்மையை உடையன. ஒரே பலனைத்தான் தருகின்றன. சரி, இனி வெங்காயத்தை எப்படி பயன்படுத்தினால், என்ன பலன் கிடைக்கும் என்பதைப் பார்க்கலாம்.
வெங்காயத்தில் கந்தகசத்து, நீர் சத்து, அலுமினோக்ஸைடு, ஹார்போஹைட்ரேட் ஆகியன அடங்கி உள்ளன.
வெங்காயத்தின் பகுதி உறுப்புகளாக இருப்பவை பூ, தாள், கிழங்கு, விதை ஆகும்.
வெங்காயத்தின் அடிப்படை மருத்துவ குணங்களாக இருப்பவை வெப்பமுண்டாக்கி, சிறுநீர்ப்பெருக்கி, சூதகமுண்டாக்கி, காமம் பெருக்கி, கோளையகற்றி ஆகும்.
வெங்காயத்தை வினிகருடன் சேர்த்து சமைத்துண்ண காமாலை, ஈரல் வளர்ச்சி குறையும்.
வெங்காயத்துடன் 23 மிளகு சேர்த்துண்ண வயிற்று வலி, டென்ஷன் குறையும்.
நாலைந்து வெங்காயத்தை தோலை உரித்து அதோடு சிறிது வெல்லத்தைச் சேர்த்து அரைத்து சாப்பிட பித்தம் குறையும். பித்த ஏப்பம் மறையும்.
வெங்காயச் சாற்றையும், வெந்நீரையும் கலந்து வாய் கொப்பளித்து, வெறும் சாறை பஞ்சில் நனைத்து பல் ஈறுகளில் தடவிவர பல்வலி, ஈறுவலி குறையும்.
வெங்காயத்தை வதக்கிச் சாப்பிட உஷ்ணத்தால் ஏற்படும் ஆசனக் கடுப்பு நீங்கும்.
வெங்காயச் சாறு சில வயிற்றுக் கோளாறுகளை நீக்கும். இதை மோரில் விட்டுக் குடிக்க இருமல் குறையும். வெங்காயத்தை அவித்து, தேன்,கற்கண்டு சேர்த்து சாப்பிட உடல் பலமாகும்.
வெங்காயத்தை வதக்கி வெறும் வயிற்றில் சாப்பிட்டுவர நரம்பு தளர்ச்சி குணமாகும்.
வெங்காய ரசத்தை நீர் கலந்து குடிக்க நன்கு துõக்கம் வரும்.
வெங்காயச் சாற்றோடு சிறிது உப்பு கலந்து அடிக்கடி சாப்பிட்டுவர, மாலைக்கண் நோய் சரியாகும்.
வெங்காயச் சாற்றுடன், கடுகு எண்ணை கலந்து கீல் வாயு காரணமாக மூட்டுகளில் ஏற்படும் நேரத்தில் தடவி வர வலி நீங்கும்.
வெங்காயத்தை அடரத்து தொண்டையில் புற்றுப்போட ஏற்படும் தொண்டை வலி குறையும்.
ஆறு வெங்காயத்தை அரை லிட்டர் நீரிலிட்டு பருகினால் சிறுநீர் கடுப்பு, எரிச்சல் நீங்கும்.
வெங்காயச் சாறோடு சர்க்கரை சேர்த்துக்குடிக்க மூலநோய் குணமாகும். வாத நோய் குணமாகும்.
வெங்காயத்தோடு, வெற்றிலை அரைத்து நகசுத்திக்கு போட்டு வந்தால் நகசுத்தி குணமாகும்.
சிறிய வெங்காயத்தில் இன்சுலின் உள்ளது. நீரிழிவு நோயாளிகள் இதை அதிகமாக பயன்படுத்த வேண்டும்.
வெங்காயத்தை விளக்கெண்ணையில் வதக்கிச் சாப்பிட மலச்சிக்கல் நீங்கும்.

பெண்களுக்கு உற்ற தோழி வெங்காயம்:

வெங்காயத்தில் கொழுப்பைக்குறைக்கும் குணம் இருப்பதால் குண்டாக இருப்பவர்கள் தொடர்ந்து உணவில் வெங்காயத்தைப் பயன்படுத்தினால் மெலியலாம்.
நறுக்கிய வெங்காயத்தை முகப்பரு உள்ள இடத்தில் தேய்த்தால் முகப்பரு நீங்கி, முகத்தில் அழகும், பொலிவும் உண்டாகும்.
தலையில் உள்ள பொடு நீங்க, முடி உதிர்வதை தடுக்க, முடி வளர, முடி போசுக்குடன் பளிச்சிட வெங்காயத்தை அரைத்து தலைக்கு பூசி வரவேண்டும்.
தினமும் மூன்று வெங்காயம் சாப்பிட்டு வர பெண்களுக்கு ஏற்படும் உதிரச்சிக்கல் நீங்கும்.
வெங்காயத்தில் சூதகமுண்டாக்கி செய்கை இருப்பதால் இதனை வயதாகியும் ருதுவாகாத பெண்கள், மாதவிடாய் கோளாறு உடைய பெண்கள் வெங்காயத்தை பச்சையாக சாப்பிட மாதவிடாயை துõண்டும்.
குழந்தையில்லாத பெண்களுக்கு வெங்காயத்தில் உள்ள கந்தக சத்து கர்ப்பப்பை புழுவை நீக்கும், மலட்டுதன்மையை நீக்கும்.
வெளி உபயோகம்:
காயம், புண், சீழ் இவைகளுக்கு வெங்காயத்தை மஞ்சள், வேப்பிலையுடன்அரைத்து தடவி வர விரைவில் காயம் நீங்கும்.
வெங்காய சாறு காதுகளில் விட்டால் காது வலி நீங்கும்.
தேமல், படை, சொரி இவைகளுக்கு வெங்காய சாறு பூசிவந்தால் குணமாகும்.
பொதுவாக வெங்காயம் வாத நோய், மூல நோய், குன்ம நோய், இதயநோய்,அல்சர் மலட்டு தன்மை, மாதவிடாய் முதலிய நோய்களுக்கு வெங்காயம் உகுந்த மருந்து பொருளாகும்.
எனவே, தினசரி உணவில் வெங்காயத்தை ரசம், குழம்பு, சாம்பார், பொரியல், வத்தல்,சட்னி இவைகளிலும் தோசை, அடை,வடை என பல வகைளில் உணவில் வெங்காயத்தைச் சேர்த்து வந்தால் உணவே மருந்தாகும்!
தொகுப்பு: தேவராஜன்

22 . மாதவிடாய் வலி நீக்கும் புதினா!

"அருசி யொடுவாந்தி யக்கினி மந்தங்
குருதி யழுக்குமலக் கொட்ட விரியுந்
துதியதன்று சோறிறங்குந் தொல்லுலகில் நாளும்
புதியனல் மூலி புகல்' அகத்தியர் குணவாகடம்
புதினாவின் பெருமை பற்றி கூறும் பாடல் இது. இந்தப் பாடலின் பொருள் புதினா, பசியின்மை, வாந்தி, வயிற்றுமந்தம், செரியாமை, குருதியழுக்கு முதலிய நோய்கள் தீர்க்கும் என்பதாகும்.

புதினா சிறுசெடி வகையைச் சேர்ந்தது. இது இமாலயத்தைச் சேர்ந்த மேற்கு சாரல் நாடுகளிலும், தென்னிந்தியா, வங்காளம் முதலிய இடங்களிலும் பயிரிடப்படுகிறது. புதினாவின் கீரை, இலை என முழுமையும் மருத்துவம் குணம் கொண்டவை. புதினாவின் சுவை கார்ப்பு, துவர்ப்பு.
புதினாவில் உள்ள வேதிப்பொருட்கள்:
அஸ்கார்பிக் அமிலம்
ரிபோபிளவின்
தையமின்
அமினோ அமிலங்கள் மற்றும்
மென்தால்
ஐசோமென்தோன்
மென்தைல் அசிட்டேட்
மென்தோ பியுரான் முதலியன புதினாவில் இருக்கிறது.
செய்கை:
பசித்துõண்டி வயிற்றில் அசீரணத்தை போக்கி பசியை அதிகப்படுத்தும். சிறுநீர்ப்பெருக்கி நீர்ப்பெருக்கி செய்கை இருப்பதால் கல்லடைப்பு நோயினர் பயன்படுத்தலாம்.
வெப்பமுண்டாக்கி உடலில் ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரித்து வெப்பத்தை உண்டாக்கும்.
அகட்டுவாயகற்றி வயிற்று பொருமலை நீக்கி வாயுவை அகற்றும்.
இசிவகற்றி வயிற்றுவலியை போக்கும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
காமாலை நோய்க்கு:
இதனை உலர்த்தி குடிநீரிட்டு 30 மில்லி முதல் 60 மில்லி வீதம் கொடுக்க காமாலை குணமாகும்.
வாந்திக்கு:
புதினா இலை, சீரகம், ஓமம் இவற்றை ஒரு தேக்கரண்டி அளவு எடுத்து அரைத்து, மோரில் அருந்திவர வாந்தி குணமாகும்.
சூதகக்கட்டு நீங்க:
புதினா இலையுடன் பெருங்காயத்தை சேர்த்து அரைத்து விழுதாக்கி ஒரு மாதம் தொடர்ந்து உண்ண சூதககட்டு என்று சொல்லப்படுகின்ற மாதவிடாய் கோளாறு குணமாகும்.
துõக்கத்துக்கு:
புதினா இலை, கற்பூரப்புல் இரண்டும் சம அளவு எடுத்து குடி நீரிட்டு அருந்த நல்ல துõக்கம் ஏற்படும்.
வாய்துர்நாற்றம்:
புதினா இலை, துளசி இலை, ஏலம், கிராம்பு இவை சமஅளவு எடுத்து பொடித்து நீரில் கலந்து ஒரு வாரம் அருந்த வாய்துர்நாற்றம் நீங்கும்.
தோல் நோய் நீங்க:
அருகம்புல், புதினா, இலை, வேம்பு இலை, துளசி இவை 5 கிராம் வீதம் எடுத்து 5 மிளகு இவற்றுடன் 100மில்லி நீருடன் சேர்த்து, 10 நிமிடம் கொதிக்க வைத்து வடிகட்டி ஒரு மாதம் வெறும் வயிற்றில் அருந்தி வர ரத்தத்தில் அழக்கு இருப்பதால் ஏற்படும் தோல் அரிப்பு, படை முதலியன நீங்கும். ரத்த சுத்திக்கு இது சிறந்தது.
இருமல், சளி குணமாக:
புதினா இலை, ஆடாதோடை இலை இரண்டும் கசாயமாக்கி ஒரு சிட்டிகை மஞ்சள் சேர்த்து 3 நாட்கள் அருந்த இருமல் சளி குணமாகும்.
வயிற்று வலி நீங்க:
புதினா இலை, ஓமம், சீரகம் சேர்த்து கசாயமாக்கி குடித்து வர 30 நிமிடத்தில் வயிறு வலி நீங்கும். இது மாதவிடாய் காலத்தில் வரும் வயிற்று வலிக்கும் மிகச்சிறந்தது. ஏனெனில், இதில் உள்ள புதினா, ஓமம் இரண்டுமே சிறந்த இசிவகற்றி.
முகப்பரு நீங்க:
கருவளையம், பரு நீங்க புதினா இலையை பாலில் கசகசாவுடன் சேர்த்து அரைத்து தொடர்ந்து பற்றிட்டு அரைமணிநேரம் கழித்து முகத்தை சுத்தமான நீரில் கழுவவும்.
புதினாவை உணவில் பயன்படுத்தும் முறை:
புதினாவை கீரையாக சமைத்து உண்ணலாம். இட்லி, தோசை முதலியவற்றுக்கு சட்னியாக பயன்படுத்தலாம். மேலும் ஊறுகாய், துவையல் செய்து உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளலாம். இட்லிபொடி, பருப்புபொடி,கறிவேப்பிலை பொடியுடன் புதினாவை பொடித்து இவற்றுடன் சேர்க்கலாம். குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே புதினாவை கொடுத்து வந்தால் வயிறு தொடர்பான நோய்கள் வராமல் காக்கலாம்.
புதினா சிறந்த கிருமி நாசினி எனவே, சமையலில் சாம்பார், ரசம், எல்லா வகை பொரியல், கூட்டு கொத்தமல்லியுடன் பயன்படுத்தி நோயின்றி நலமாக வாழலாம்.
காபி,டீ அருந்துவதற்கு பதில் மின்ட் டீ அருந்த மூளை புத்துணர்ச்சி பெறும். ஞாபகசக்தியும் பெருகும்.
புதினா எண்ணை:
புதினாவிலிருந்து மணமிக்க தைலம் எடுக்கப்படுகிறது. இதில் மென்த்தால் நிறைந்திருக்கும். இந்த எண்ணை தலைவலியை குணமாக்கும். நரம்பு வலி, இடுப்பு வாத நோய், கீல் வாத நோய்களை குணமாக்கும்.
புதினா எண்ணை தனியாகவோ அல்லது யூகலிப்டஸ் தைலம் மற்றும் கற்பூரம், பாரபின் முதலியவற்றோடு சேர்த்து தலைவலி, மூட்டுவலிக்கு தடவலாம்.
சுரம்,தும்மல் நீங்க புதினா எண்ணையை வெந்நீரில் போட்டு ஆவி பிடிக்கலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

23 . இருமல்,சளி நீக்கும் எலுமிச்சை

எலுமிச்சை என்று நினைத்தாலே நாவில் எச்சில் ஊறும்; உடல் புளிப்புணர்வில் சிலிர்க்கும். அறுசுவையில் ஒன்று புளிப்பு. உணவில் சமச்சீர் சுவை இருக்க வேண்டும். புளிப்பு சுவையைஎலுமிச்சை தருகிறது.எலுமிச்சம் ஊறுகாய் உண்ண பிடிக்கா மல் இருந்தாலும் ஒருபிடிஉணவையும் சாப்பிட வைக்கும். எனவே,அன்றாட உணவில் புளிப்பு சுவை சேர்க்க எலுமிச்சை சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
வாந்தி,பித்தம்,சுரம் என்றாலே ஒரு துண்டு எலுமிச்சையை சாப்பிடு. தாகமா,உடம்பு சூடுதணிக்க வேண்டுமா ஒரு கிளாஸ் லெமன் ஜூஸ் குடி என்பது பாட்டி வைத்தியம்.

எலுமிச்சை வெப்பமண்டல பகுதிகளில் விளையக்கூடிய ஒரு பயிர்வகை. இது இந்தியாவில் வெப்பமண்டலப்பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக, மேற்கு வங்காளம்,உத்திரப்பிரதேசம்,பஞ்சாப்,மத்தியபிரதேசம்,மகாராஷ்டிரம்,கர்நாடகம்,ஆந்திரா மற்றும் தமிழகத்தில் அதிகம் பயிரிடப்படுகிறது.
எலுமிச்சை இலை,காய்,பழம்,பழரசம்,எண்ணை மருத்துவ குணம் கொண்டவை. இலை புளிப்பு சுவை கொண்டது. இது குளிர்ச்சி உண்டாக்கியாக செயல்படுகிறது.
காய்,பழம் புளிப்பு சுவை கொண்டவை. இதுவும் குளிர்ச்சி உண்டாக்கி.
தோல் பளிப்பு சுவை உடையது. இது தடிப்புண்டாக்கி,அகட்டுவாயகற்றி.
எலுமிச்சையில் உள்ள சத்துப் பொருட்கள்:
100கிராம் பழத்தில், 28 கலோரி,நீர்சத்து 90%,புரதசத்து0.8கிராம்,கொழுப்புசத்து0.5 கிராம்,கார்போஹைட்ரேட்8.2 கிராம்,நார்ச்சத்து0.6 கிராம்,சாம்பல் சத்து5.4 கிராம்.
தாது உப்புக்கள்:
கால்சியம்33மி.கி.,பாஸ்பரஸ்15மி.கி.,இரும்புசத்து0.5மி.கி., மெக்னீசியம்0,சோடியம்3மி.கி.,பொட்டாசியம்137மி.கி.
உயிர்சத்துக்கள்:
விட்டமின்எ12மி.கி.,விட்டமின்பி10.5மி.கி.,விட்டமின்பி20.02மி.கி.,விட்டமின்சி52மி.கி.,நியாசின்0.1மி.கி. மேலும், இதில் 30க்கும் மேற்பட்ட எளிதில் ஆவியாகும் எண்ணைகளும் இருக்கிறது.
ஆல்கஹால்கள்,ஆல்டிஹைடுகள்,அஸ்டர்கள்,ஹைட்ரோகார்பன்,கீட்போன்கள்,சிட்ரிக் அமிலம்,சிட்ரால்,டெர்பினால்கள் உள்ளன. பழச்சாற்றில் சிட்ரிக் அமிலம் அதிகம் காணப்படுகிறது.
பொது குணம்:
அகத்தியர் குணவாகடம் பாடல் மூலம் எலுமிச்சையில் இது முக்குற்றத்தை போக்கும்,சூலை எனசொல்லப்படுகின்ற கொடிய வலியையும்,வாதகப சூலையையும் குணமாக்கும்.
வாந்தியை போக்கும். குன்மம் என்கிற வயிற்றுவலி, அல்சரை குணமாக்கும். மருந்தீடு என்றழைக்கப்படும் ஈடுமருந்தை போக்கும்.
அழல்பித்தவெப்பு தணிக்கும்.
எலுமிச்சம் பழத்தினால், தாகம்,மயக்கம்,வாந்தி,வாய்குமட்டல்,நீர்வேட்கை,வெறிநோய்,கண்நோய்,காது வலி,நகச்சுற்றை ஆகியவை குணமாகும்.
எலுமிச்சம் பழத்தை ரசமும்,ஊறுகாயுமாக உணவில் பயன்படுத்திவர,திரை,பிடிப்பு.பெருவயிறு,பக்கசூலை,முடம்,வெறிநோய்,மயக்கம்,மனசோர்வு நீங்கும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
1. விட்டமின் சி குறைவால் வரும் ஸ்கர்வி நோயை போக்கும். மேலும் வராமல் தடுக்க இது சிறந்த தடுப்பு மருந்து. கனிகளின் சாற்றிலுள்ள சிட்ரிக் அமிலம் ஸ்கர்வி நோயை போக்கும்.
2.பசியை துõண்டும்.
3.வயிற்று வலியை போக்கும்.
4.வாந்தியை,பித்தத்தை நிறுத்தும்.
5.வாய்புண்ணை நீக்கும்.
6.கணையை பெருக்க நோய்களுக்கு சிறந்தது.
7.நுரையீரல் நோய்களை போக்கும்.
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
இருமல்,சளி குணமாக: எலுமிச்ச பழச்சாற்றில், தேன் சேர்த்து வெந்நீரில் அருந்த இருமல்,சளியை போக்கும்.
வாந்தி நீங்க: எ<லுமிச்சம் பழச்சாற்றில் நீர்,உப்பு சேர்த்து பருக வாந்தி குணமாகும்.
ஆஸ்துமாவை போக்க:
எலுமிச்சை பழசாறு,ஆடாதோடை இலை,துளசி இலை,இஞ்சி சேர்த்து டீயாக கொதிக்க வைத்து பருக ஆஸ்துமா,மூக்கடைப்பு குணமாகும்.
நாட்பட்ட கழிச்சல் தீர:
சீரகத்தை தேன்விட்டு வறுத்து அதனுடன் பழசாறு சேர்த்து நீர்விட்டு காய்ச்சி தர கழிச்சல் ,வாந்தி குணமாகும்.
பற்களின் ஈறுபலமடைய:
எலுமிச்சம் பழசாற்றில் நீர்,உப்பு சேர்த்து கொப்புளிக்க பற்களின் ஈறு பலப்படுவதோடு ஈறுகளில் குருதிகசிதல் நிற்கும்.
முகம் பொலிவு பெற:
எலுமிச்சம் பழச்சாற்றில் சிறிது தேன் சேர்த்து தடவி,அரை மணிநேரம் கழித்து குளிர்ந்த நீரில் கழுவ முகத்தில் எண்ணை வடிதல்,கரும்புள்ளிகள் மறையும். வாரம் ஒரு முறை செய்தால்கூட போதும்.
நீர் வேட்கை தணிய:
நீரிழிவு நோயாளிகளுக்கு ஏற்படும் தாகத்தை போக்க எலுமிச்சம் பழச்சாற்றில் உப்பு சேர்த்து தரலாம்.
இதயபடபடப்பு நீங்க:
தினமும் 10 மில்லி எலுமிச்சம்பழச்சாறு பருக இதய படபடப்பு நீங்கும்.
வாத நோய்களுக்கு:
எலுமிச்சம் சாறு வாதநோய்,நரம்பு வலிகளுக்கு சிறந்தது.
பொடுகு நீங்க:
எலுமிச்ச பழசாற்றை தலையில் ஊறவைத்து பின் தலைமூழ்க பொடுகு நீங்குவதுடன் உடல் வெப்பமும் தணியும்.
ஆகவே, வீட்டுத்தோட்டத்தில் ஒரு எலுமிச்சை மரம் இருந்தாலே, அந்தக்குடும்பத்தில் ஆரோக்கியம் பெருகும்.எலுமிச்சை மரம் தோட்டத்தில் இல்லாதவர்கள் மலிவு விலையில் கிடைக்கும் போது எலுமிச்சையை வாங்கி ஊறுகாய் போட்டு வைத்துக்கொள்ளலாம். எப்படியோ வாரத்தில் ஒரு நாளாவது எலுமிச்சம் பழத்தை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டால் போதும் தொட்டதுக்கெல்லாம் மாத்திரை சாப்பிடுவதை தவிர்க்கலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

24 . ஞாபக சக்தியை அதிகப்படுத்தும்
வெண்டைக்காய்!


"வெண்டைக்காய் சாப்பிட்டால் மூளை வளரும்' என்று ஒரு பேச்சுக்கு குழந்தைகளிடம் சொல்வோம். வெண்டைக்காயை பச்சையாகக் கூட சாப்பிடலாம். இது கை விரல் போல நீண்டு இருப்பதால் ஆங்கிலத்தில் லேடிஸ் பிங்கர் என்றழைக்கின்றனர். இந்தியில் பிண்டி என்றும், சமஸ்கிருதத்தில் கோஜிவாஹா என்றும் கூறப்படுகிறது.
வெண்டைக்காயின் இலை, காய், விதை எல்லாம் மருத்துவகுணம் கொண்டவையாகும்.
"கண்ட கிராணி வடிய அதிசாரம்
விண்டவெண் சீதரத்தம் மேவுங்காண் ஒண்டொடியே
வண்டற்காம் வெய்யகப வாதமிகும் வாய்க்குணவாம்
வெண்டைக்காய் உண்பார்க்கு விள்'
என்ற இந்த சித்தர் பாடல், நாட்பட்ட கழிச்சல், பெருங்கழிச்சல், குருதிகழிச்சல், வாதமும், கபமும் குணமாகும் என்று கூறுகிறது.
ஊட்டச்சத்துக்கள்:
வெண்டைக்காயில் விட்டமின் சி2, விட்டமின் ஏ, விட்டமின் பி அதிகளவு உள்ளது.
மேலும் இதில் இரும்புச்சத்து, கால்சியம் உள்ளது. மற்றும் வெண்டைக்காயில் நார் சத்து அதிகமாக இருக்கிறது.
மருத்துவ பயன்:
நீர்ச்சுருக்கு குணமாக:
வெண்டைக்காயை உலர்த்தி வற்றலிட்டு, கஷாயமாக்கி குடிக்க நீர் எரிச்சல் குணமாகும்.
வெள்ளை நோய்க்கு:
பெண்களுக்கு அதிக உடல் சூட்டினால் ஏற்படும் வெள்ளை படுதலை குணமாக்க, வெண்டைக்காயின் வழுவழுப்பான சவ்வுடன் சோற்றுகற்றாழை சேர்த்து இரண்டையும் சமஅளவில் அரைத்து ஒரு தேக்கரண்டி மோருடன் பெரிய நெல்லிக்காய் வீதம் ஒரு மாதம் தொடர்ந்து உண்ண உடல் சூடு தணியும். வெள்ளை நோய் குணமாகும்.
உடல் சூடு தணிய:
வெண்டைக்காய் விதையை பொடித்து சீரகத்துõளுடன் சேர்த்து உண்ண உடல் சூடு தணியும். கண் எரிச்சல் குணமாகும்.
நாட்பட்ட கழிச்சல் குணமாக:
வெண்டைக்காயின் வழுவழுப்பான சவ்வை மாதுளம்பழம் சாற்றில் ஒரு தேக்கரண்டி வெந்தயதுõள் சேர்த்து அருந்த ஏழு நாளில் நாட்பட்ட கழிச்சல் முழுவதுமாக குணமாகிவிடும்.
பால்வினை நோய்க்கு:
ஆண்களுக்கு ஏற்படும் பால்வினை நோய்களான சிபிளிஸ், கோணரியோவுக்கு பிஞ்சு வெண்டைக்காய் சிறந்தது. வெண்டைக்காய் பிஞ்சை சூப்பாக வைத்து பருக நீர்தாரை எரிச்சல் குணமாகும்.
தோல் வறட்சி நீங்க:
வெண்டைக்காயை வாரம் 3 வேளை உணவில் சமைத்து உண்ண தோல் வறட்சி, தோல் வெடிப்பு நீங்கும். தோலுக்கு நல்ல நிறமுண்டாகும்.
நரம்பை வலுப்படுத்த:
வெண்டைகாயை வற்றலிட்டு ஊறுகாயாக பாகம் செய்து உண்ண நரம்பை வலுப்படுத்தும். ஞாபகசக்தியை அதிகப்படுத்தும்.
ஞாபக சக்தியை அதிகரிக்க:
வெண்டைகாய், சிறுகீரை, முறுங்கை கீரை இவை முறையே ஒவ்வொரு நாளாக சமைத்து உண்ண ஞாபகசக்தியை அதிகப்படுத்தும். மூளைக்கு அதிக குருதியை பாயச்செய்து மூளையை புத்துணர்ச்சியாக வைத்திருக்கும்.
பாலுணர்வு அதிகரிக்க:
வெண்டைகாயை ஆண், பெண் இருபாலரும் பொரியல், சாம்பாராக உணவில் அதிகம் சேர்த்துக்கொள்ள உடல்சூட்டை குறைத்து பாலுணர்வை அதிகரிக்கும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்


25 . நஞ்சு முறிக்கும் துளசி!

துளசியை ஒரு தெய்வீக சின்னமாக எண்ணி வழிபடும் வழக்கம் நமக்கு உண்டு. நம் மூதாதையர்கள் துளசியில் எண்ணரிய பயன்பாடுகள் உள்ளதை அறிந்ததால்தான் அதை மறைமுகமாக தெய்வீக சின்னமாக உருவகப்படுத்தி நமக்கு சொல்லாமல் சில அர்த்தங்களை சொல்லிச் சென்றிருக்கிறார்கள். வீட்டுக்கு ஒரு துளசி செடி இருந்தாலே அது, ஒரு மினி பார்மசிக்கு ஈடாகிடும்.
இது நாடு முழுவதும் பயிராகும் ஒரு மணமுள்ள செடி. இதற்கு காரமும், மணமும் உண்டு. அரி, ராமதுளசி, கிருஷ்ணதுளசி, திருந்துளாய், வனம், விருந்தம், மாலலங்கல், துழாய் என்றும் துளசி அழைக்கப்படுகிறது. துளசியில் நற்றுளசி, கருந்துளசி, செந்துளசி, நிலத்துளசி, கல்துளசி, நாய்த்துளசி, முள்துளசி என பலவகையுண்டு.
துளசி இலை, விதை கொண்ட முழுதாவரம். இதன் சுவை கார்ப்பு.
செய்கை:
இலை: வெப்பமுண்டாக்கி, கோழையகற்றி, வியர்வை பெருக்கி
விதை: உள்ழைலாற்றி
வேதிப் பொருட்கள்: கற்பூரம், பி.கேரியோபில்லீன், சினியோல், டெசில் ஆல்டிஹைடு, யூஜினால், பால்மிடிக் அமிலம், ஸ்டியாரிக் அமிலம், அஸ்கார்பிக் அமிலம், காம்பீன், ஒரியான்டில் மற்றும் இலைகளில் உர்சோலிக் அமிலம் உள்ளது.
துளசியின் பொது மருத்துவ குணம்:
துளசியை உட்கொள்ள, அதுவெறிநோயை போக்கும். மூக்கிலிருந்து நீர்பாயும்(பீனிச) நோயை தடுக்கும். உடலின் வெப்பத்தை அகற்றும். துளசி இலை ரசத்தால் சுரநோய் போகும். வாதம் தொடர்பான நோய்களை அகற்றும்.
நற்துளசி:
கபத்தை போக்கும். வயிற்று வலி குணமாகும். அத்திசுரம் குறையும். தாகத்தை நீக்கும். மந்தத்தை நீக்கும். சுவையின்மையை போக்கும். உடலுக்கு வெப்பத்தை தந்து கபத்தை போக்கும்.
நிலத்துளசி:
தாய்ப்பாலால் குழந்தைகளுக்கு வரும் மாந்தத்தை போக்கும். கணச்சூடு நீக்கும். கபசுரம், பித்த சுரம், குளிர் சுரத்தை போக்கும்.
நாய் துளசி:
கபத்தை நீக்கும். குத்திருமல், சன்னி நோய் போக்கும். துளசியின் ரசம், கற்பம் இவைகளை உட்கொண்டாலும், வேரின் ரசத்தை நல்லெண்ணையுடன் கூட்டி தைலமாய் உபயோகித்தாலும் பயித்தியம், வாதப்பிணி, கபப்பிளி, சன்னி முதலியன நீங்கும்.
கல் துளசி:
இது தீச்சுரம், கட்டி, வண்டுகடி, காணாக்கடி, கோழையைத் தள்ளுகின்ற ஐயசுரத்தை போக்கும்.
முள் துளசி:
எலி நஞ்சு, வெட்டுப்புண், கபம் இவைகளுக்கு முள்துளிசி மருந்தாகும்.
செந்துளசி:
விஷத்தை தீர்க்கும். கபத்தை போக்கும். சைனசை போக்கும்.
கருந்துளசி:
இருமல், இரைப்பு குணமாகும். செருமல் நீங்கும். வயிற்றுபுழு நீங்கும். மார்புசளி, சூலை குணமாகும்.
துளசியின் மருத்துவ பயன்கள்:
துளசியின் இலை சுவாசப் பாதையில் உள்ள தொற்று நோய் கிருமிகளை அழிக்கிறது.
அலர்ஜியினால் வரும் ஒவ்வாமையை நீக்குகிறது.
நுரையீரலைப் பலப்படுத்துகிறது.
ரத்தத்தில் உள்ள சர்க்கரை அளவை கட்டுப்பாட்டில் வைக்க உதவுகிறது.
வயிற்று வலியை போக்குகிறது. அதிகுருதி அழுத்தம் குறைய உதவுகிறது. இருமல், ஆஸ்துமா உபாதைக்கு தீர்வாக இருக்கிறது. மனஅழுத்தம், அல்சர், தோல் நோய்கள், முகம் பொலிவிழப்பு இவைகள் நீங்க உதவுகிறது.
சுரத்தை போக்கும் அற்புத மூலிகை துளசி.
பயன்படுத்தும் முறை:
துளசி சாறு, இஞ்சி சாறு சம அளவு எடுத்து, அதனுடன் மிளகு துõள் ஒரு சிட்டிகை சேர்த்து தேனில் அருந்த மூக்கடைப்பு, தும்மல், நெஞ்சு சளி குணமாகும்.
ஆஸ்துமா குணமடைய தினமும் துளசி சாறு 15 மில்லி, ஒரு தேக்கரண்டி தேனுடன் அருந்த சுவாசப் பாதையில் உள்ள அடைப்புகளை நீக்கி சுவாசம் நன்கு ஏற்பட உதவும். துளசி விதையை பவுடராக்கி பாலில் அருந்த உடல் உரமடையும். பாம்பு கடி, தேள் கடிக்கு துளசி சாறுடன் வேப்பம் இலை சாறு, மிளகு சேர்த்து அருந்தி, கடிவாயில் பூச நஞ்சு முறிவு ஏற்படும்.
துளசி, சுக்கு, பனை வெல்லம், பால் சேர்த்து தயாரிக்கப்படும் டீயை அருந்த சோர்வு நீங்கும், மூளையை சுறுசுறுப்பாக்கும். துளசி வேரை பொடித்து நெய்யோடு கலந்து அருந்த ஆண்மை அதிகரிக்கும்.
மனசோர்வு நீங்க தினமும் காலையில் 15 துளசி இலை, 3 பாதாம் பருப்புடன் சேர்த்து அருந்த மனசோர்வு நீங்கி உடல்,உள்ளம் பலமடையும். ஆ ழ்ந்த உறக்கம் ஏற்படும். துளசியை பாலிட்டு காய்ச்சி உண்ண கபம் நீங்கும்.
துளசி இலையை நீர் சேர்த்து காய்ச்சி ஆவி பிடிக்க சுரம் நீங்கும். விதையை நீரில் அரைத்து உண்ண குத்திருமல், பெண்களுக்கு ஏற்படும் வெள்ளை நோயை போக்கும். கொசுக்கள் ஒழிக்க துளசி புகை சிறந்தது
துளசி இலை கஷாயம் மலேரியாவுக்கு சிறந்தது.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

26 . பித்தத்தை போக்கும் நெல்லிக்காய்!

நெல்லிக்கனி என்றதுமே மன்னர் அதியமான், அவ்வையார் நட்பின் பெருமை நம் நினைவுக்கு வந்துவிடும். அவ்வையார் நீடுழி வாழ வேண்டும் öன்று ஆசைப்பட்ட மன்னர் அதியமான் அவ்வையாருக்கு பரிசாக நெல்லிக்கனியைக் கொடுத்தார். இதன் மூலமே ஆரோக்கியத்துடன் நீண்ட காலம் வாழ நெல்லிக்கனி உதவும் என்பதும்,நெல்லிக்கனி உள்ளத்துக்கு மட்டுமல்ல; உடலுக்கும் ஆரோக்கியமானது என்றும் புரியும். ஒரு ஆப்பிளில் இருக்கும் சத்து ஒரு நெல்லிக்கனியில் இருக்கிறது என்று கூறுவார்கள் மருத்துவர்கள்.
நெல்லிக்கனியின் தாயகம் இந்தியா என்றபோதிலும், இது சீனா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் வளர்க்கப்படுகிறது.
நெல்லிக்கனிக்கு ஆமலகம், ஆம்பல், மிறுதுபலா, தாத்தாரி, அமலா என்ற சிறப்பு பெயர்களும் உண்டு.
மருத்துவ பயன்பாடுடைய பாகங்கள்:
இலை, பூ, பட்டை, வேர், காய், விதை எல்லாம் ஒவ்வொரு மருத்துவ குணம் கொண்டவையாகும்.
இதன் புளிப்பு, துவர்ப்பு, இனிப்பு சுவை பல விதங்களில் உடலுக்கு ஆரோக்கியத்தைக் கொடுக்கிறது.
இலை, பட்டை, பழம் துவர்ப்பு சுவைக் கொண்டவை.
பூ: குளிர்ச்சி உண்டாக்கி, மலமிளக்கி.
நெல்லிக்கனியில் உள்ள வேதிப்பொருட்கள்:
பாலிப்பினால், டேனின்கள், பிளேவனாய்டுகள், ஆவியாகும் மற்றும் ஆவியாகாத எண்ணை சத்துக்கள், கரோடின், நிகோடினிக் அமிலம், ரிபோபிளேவின், டி குளுக்கோஸ், பெக்டின் ஆகியவை அடங்கியிருக்கின்றன.
நெல்லிக்கனியால் குணமாகும் நோய்கள்:
பித்தம், பீனிசம், வாய்நீர்கரப்பு, வாந்தி, மயக்கம் முதலியன தீரும். மேலும் நெல்லிக்கனியில் உள்ள இனிப்பு சுவையால் பித்தம் நீங்கும். புளிப்பு சுவையால் வாதம் நீங்கும், துவர்ப்பு சுவையால் கபம் குணமாகும். இதுமட்டுமல்லாமல் மேக நோய்களான மதுமேகம், சர்க்கரை நோய் குணமாகும்.
நெல்லிக்கனி வேர்: நெல்லிமர வேர் வாந்தி, சுவையின்மையை நீக்கும்.
நெல்லி முள்ளி: உலர்ந்த நெல்லிக்காய்க்கு நெல்லி முள்ளி என்று பெயர். இதனால் உடல் சூடு, பித்த வாந்தி குணமாகும்.
என்புருக்கி, இளைப்பு நோய், விந்து நஷ்டம் குணமாகும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
* ரத்தத்தில் உள்ள அதிக சர்க்கரை அளவைக் குறைக்கும்.
*கொழுப்பை குறைக்கும்
*கல்லீரலை ஊக்குவித்து பலப்படுத்தும்.
* செரிமான சக்தியை அதிகப்படுத்தி பசியை துõண்டும்
*ரத்தத்தில் உள்ள சிவப்பணுக்கள், வெள்ளையணுக்கள் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தும்
*மலச்சிக்கலை போக்கும்
*குளிர்ச்சியைத் தரும்
*மூளையை பலப்படுத்தி அறிவை பெருக்கும்
*இருமல், சளி, ஆஸ்துமாவை குணப்படுத்தும்
*இதயத்துக்கு இதமானது
*தலைமுடி வளர்ச்சியை அதிகரிக்கும்
*தோல் வறட்சியை நீக்கும்
*புற்றுநோய் வராமல் தடுக்கும்
* பற்கள், எலும்புகளை பலப்படுத்தும்
*சுரத்தை போக்கும்
பயன்படுத்தும் முறை:
கண்பார்வை அதிகரிக்க: தினமும் காலையில் ஒரு நெல்லிக்கனியை உண்டு, இரவு நெல்லிக்காய் பவுடர் ஒரு தேக்கரண்டி உண்ண கண்பார்வை அதிகரிக்கும்.
கண் எரிச்சல் நீங்க: நெல்லிக்கனியை பச்சையாக அரைத்து தலையில் தேய்த்து, ஊறவைத்து பின் தலை குளிக்க கண் எரிச்சல், தலைபாரம் நீங்கும்.
அஜீரணம் நீங்க: 2 ஸ்பூன் நெல்லிச் சாற்றில் 30 மில்லி சீரக தண்ணீர் சேர்த்து 10 நாட்கள் பருக அஜீரணம் நீங்கி, பசி அதிகமாகும்.
இருமல், சளி நீங்க: நெல்லிச்சாற்றில் தேன் சேர்த்து 2 வேளை அருந்த கபம் தீரும்.
உடல்வறட்சி நீங்க: டீயில் நெல்லிக்கனி ஒரு துண்டு இஞ்சி சேர்த்து கொதிக்க வைத்து சர்க்கரை, பால் சேர்த்து தினமும் ஒரு வேளை அருந்த உடல்வறட்சி நீங்கும்.
மூலம் நீங்க: நெல்லி வற்றல், சுண்டை வற்றல் உலர்த்தி பொடி செய்து தினமும் உறங்கு முன் 2 ஸ்பூன் வெந்நீரில் அருந்த மூலம், மலச்சிக்கல் குணமாகும்.
ரத்த சுத்திக்கு: தினமும் பச்சை நெல்லிக்காய் சாற்றை 15 மில்லி 100 மில்லி பாலில் ஒரு மாதம் பருக ரத்தம் சுத்தியாகும்.
மாதவிடாய் வயிற்று வலி குணமாக: நெல்லிக்காயை வேகவைத்து அரைத்து அதனுடன் தேன் சேர்த்து பருக வயிற்று வலி நீங்கும்.
சர்க்கரை நோய் குணமாக: நெல்லிக்காய் வற்றலை வெந்தயம் சேர்த்து தினமும் 2 ஸ்பூன் வெறும் வயிற்றில் உண்ண கணையம் பலப்படும். சர்க்கரை அளவு குறையும்.
மேலும், நெல்லிக்காயை துவையலாக உண்ண மயக்கம் தீரும். நெல்லி இலைகொழுந்தை அரைத்து மோரில் பருக, கழிச்சல் நீங்கும். நெல்லி வற்றலை குடிநீர் செய்து, சர்க்கரை, பால் சேர்த்து சாப்பிட வாந்தி,பிறப்புறுப்பு ண், சூடு தீரும்.
நெல்லிச்சாற்றை பாலுடனும் தேனுடனும் கலந்து பருக உடல் எடை அதிகரிக்கும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்


27 . தொழுநோயை குணப்படுத்தும் வல்லாரை!

வல்லாரை கீரைக்கு "யோசனை வல்லி' என்ற சிறப்பு பெயரும் உண்டு. இது நம்நாட்டில் நீர்நிலைகளிலும், தோட்டங்களிலும் அதிகம் காணப்படும். இது பூண்டு வகையை சேர்ந்தது.
இதன் இலை வடிவமானது மூளை, இதயம், சிறுநீரகத்தின் வடிவை ஒத்து காணப்படும். இதன் அமைப்பிலிருந்தே இதன் மருத்துவப்பயனை அறியலாம். மூளை வடிவில் இருப்பதால் நினைவாற்றல், அறிவை பெருக்கும். இதய வடிவில் இருப்பதால் இதயத்தை பலப்படுத்தி ரத்த அழுத்தத்தைக் குறைக்கும். சிறுநீரக வடிவில் இருப்பதால் அதிக யூரியா, பாஸ்பேட் உப்புகளை வெளியேற்றி சிறுநீரக பாதிப்பை தடுக்கும்.

பொதுவான மருத்துவ குணம்:
வாய்ப்புண், கழிச்சல், ரத்தகழிச்சல், வயிற்றுக்கடுப்பு முதலியனவற்றை குணமாக்கும் சக்தியைக் கொண்டிருப்பது வல்லாரையின் அம்சமாகும்.

மருத்துவ பயன் உடைய பகுதிகள்:
இலை, தண்டு, விதைகள் அனைத்தும் மருத்துவ பயன் உடையது.

செய்கை:
உடல்தேற்றி, உடல் உரமாக்கி, சிறுநீர் பெருக்கி, வெப்பமுண்டாக்கி, நரம்புரமாக்கி

மருத்துவ பயன்கள்:
மூளை மற்றும் நரம்பு மண்டலம்:
மூளையின் செயல்திறனை அதிகரித்து, நரம்புகளை துõண்டி நினைவாற்றல், ஆளுமைத்திறனை அதிகரிக்கிறது. மேலும் டென்ஷன், மன உளைச்சல், துõக்கமின்மை ஆகியவற்றை தடுத்து புத்துணர்ச்சியை தருகிறது.
இதயம் மற்றும் ரத்த ஓட்டம்:
ரத்த அணுக்களின் உற்பத்தியை அதிகரித்து இதயத்தை பலப்படுத்தும். இதய படப்படுப்பு, அதிக ரத்த அழுத்தம் மற்றும் கொலஸ்டிராலை போக்கும்.
வயிறு மற்றும் கல்லீரல்:
பசியைத்துõண்டி கல்லீரலை துரிதப்படுத்தி சீரணத்தை அதிகரிக்கும்.
தோல், நகம் முடி:
இது தோல்களில் உள்ள கழிவை அகற்றி, தோலை பலப்படுத்துகிறது. இதை தொடர்ந்து உண்ண கரப்பான், காளாஞ்சகப்படை வராமல் தடுக்கலாம். வயது முதிர்ச்சி அடையாதவாறு தடுக்கிறது. நகம் மற்றும் முடி வளர்ச்சியை அதிகப்படுத்தும்.
காயகற்பம்:
இது ஒரு காயகற்பம். இது உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்து, நரை,திரை,பிணி,மூப்பு இன்றி நீண்டகாலம் வாழச்செய்கிறது.

பயன்படுத்தும் முறைகள்:
*சுரம் நீங்க வல்லாரை இலை, துளிசி இலை, மிளகு சமஅளவு எடுத்து அரைத்து, மிளகு அளவு உருட்டி காலை,மாலை உண்ண எல்லா வகையான சுரம், ஆஸ்துமா குணமாகும்.
* வயிற்று நோய், நரம்பு நோய் நீங்க வல்லாரை இலைச் சாறு, பசுவின்பால், அதிமதுரத்துõள் சேர்த்து கொடுக்க பலன்கிடைக்கும்.
*கோடைக்காலத்தில் உண்டாகும் வியர்க்குரு,கொப்புளம் தீர வல்லாரை இலையுடன், கருஞ்சீரகம், தேங்காய் எண்ணை சேர்த்து பூச கொப்புளம் மறையும்.
* ஞாபக சக்தியை அதிகரிக்க வல்லாரை இலையை நிழலில் உலர்த்தி, பொடித்து 300 மில்லி பசும்பாலில் கலந்து கொடுக்க மன குழப்பம், டென்ஷன் குறைந்து நல்ல உறக்கம் கிடைக்கும். நல்ல நினைவாற்றல் வரும்.
* கரப்பான், காளாஞ்சகபடை, மதுமேக புண், படுக்கை புண், அடிப்பட்ட புண் குணமாக வல்லாரை இலையை அரைத்து, அதனுடன் மஞ்சள் சேர்த்து, நல்லெண்ணையுடன் தடவலாம். இது தொழுநோய்க்கு நல் மருந்து.
*புற்றுநோய் வராமல் தடுக்க வல்லாரை கீரையை வாரம் 3 முறை உணவில் பொரியலாக, குழம்பாக சேர்த்து கொள்ளலாம்.
*ஆறாத புண்களுக்கு வல்லாரை இலை 56, மிளகு 5, பூண்டு 1திரி எடுத்து எல்லாம் சேர்த்து அரைத்து காலை வேளை மட்டும் சாப்பிட்டு, மோரும் சோறுமாக 2040 நாட்கள்உண்டு வர புண்கள் ஆறும்.
*யானைக்கால் நோய்க்கு வல்லாரையை அரைத்து கட்டி வர யானைக்கால், விரைவீக்கம், வாயுவீக்கம், கட்டி வீக்கம் குணமாகும்.
* குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் கழிச்சலுக்கு வல்லாரை இலை 34 எடுத்து, சீரகம், சர்க்கரை கூட்டி அரைத்து தர சீதக்கழிச்சல், குருதி கழிச்சல், வயிற்றுகடுப்பு தீரும்.
* வல்லாரை இலையுடன் வெந்தயம் சேர்த்து குடிநீரிட்டு 12 சங்கு வரை குழந்தைகளுக்குப் புகட்ட சுரம், வயிற்று கோளாறுகள் போகும்.
*வல்லாரை இலையுடன் வேப்ப இலை, மஞ்சள், துளசி சேர்த்து பொடித்து 1முதல் 2 ஸ்பூன் தேனில் கலந்து 2 வேளை 1 மாதம் சாப்பிட்டு வர தொழு நோய், தோல் நோய்கள் குணமாகும்.
* குழந்தைகளுக்கு உண்டாகும் படைக்கு வல்லாரைச் சாறு, பசுவின்பால், அதிமதுரத்துõள் சேர்த்து கலந்து கொடுத்து வர படைகள், குருதிக்கேடு, நரம்பு நோய்கள் குணமாகும். மேலும் இது முதிர்ந்த வயதுடையோருக்கு உண்டாகும் மேகம், சுரத்தையும் குணப்படுத்தும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்
=



28 . கேன்சர், ஹார்ட் அட்டாக்கை தவிர்க்க
பூண்டு சாப்பிடுங்க!

இன்று மேற்கத்திய நாகரீகம் தலைவிரித்தாடும் நிலையில் நாம் அவர்கள் உணவு வகைகளைச் சாப்பிட்டு வருகிறோம். துரித உணவு, அவியல் உணவு, ரெடிமேடு உணவுகளை சாப்பிடுவது என்பது பெரும்பாலோர்க்கு பழக்கமாகிவிட்டது. இத்தகைய உணவை சாப்பிடுவதால் எதிர்காலத்தில் கேன்சர், மாரடைப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆதலால், குடும்பத்தலைவிகள் தினமும் வீட்டில் சமையலில் பூண்டை சேர்த்து உங்கள் குடும்பத்தை காத்துக் கொள்ளுங்கள்.
வெங்காயத்தைக் காட்டிலும் கொஞ்சம் காரத்தன்மை அதிகம் கொண்டது பூண்டு. தமிழ் நாட்டில் நீலகிரி பூண்டுக்கு பெயர் பெற்ற இடம். ஆங்கிலத்தில் கார்லிக் என்றும், சமஸ்கிருதத்தில் லெசுனா, ஹிந்தியில் லஷன் என்றும் தமிழில் உள்ளி, பூண்டு, வெள்ளைப்பூண்டு, வெள்ள வெங்காயம், காயம் என இதற்கு பல பெயர்கள் உண்டு.
ஆரம்ப காலத்தில் பூண்டு மத்திய ஆசியாவில் பயிரிடப் பட்டது. இன்று உலகெங்கும் பயிரிடப்படுகிறது. இந்தியா மட்டுமல்ல; உலகெங்கும் பூண்டு சமையலுக்கும், மருத்துவத்திற்கும் உபயோகப்பட்டு வருகிறது.
பூண்டு கிழங்கு வகை இனத்தைச் சேர்ந்த தாவர வகை. இது பல பருவ குறுஞ்செடியாகும். இதன் தரைக்கீழ் தண்டு சிமிழ் ஒரு மீட்டர் நீளம் வளரக்கூடியது. இந்த பசுமையானத் தண்டு உருளை வடிவில் இருக்கும். மலர்கள் வெள்ளையாக குடைபோல இருக்கும்.
தரையடித் தண்டான சிமிழும், பூவும் மருத்துவப் பண்புகள் கொண்டிருக்கின்றன.
பூண்டின் உலர்ந்த வேர்ப்பகுதியில்(100 கிராம்) 360 கலோரி, புரோட்டீன் 13.5, கொழுப்பு 0.7, ஹார்போஹைட்ரேட் 82 கிராம், பைபர் 3 கிராம், ஆஸ் 3.5 கிராம் அடங்கி உள்ளன.
மேலும் தாது உப்புக்களான கால்சியம் 65 மி.கி., பாஸ்பரஸ் 400மி.கி., அயன் 4.3 மி.கி., மெக்னிஷியம் 0 மி.கி., சோடியம் 53 மி.கி., பொட்டாசியம் 1250மி.கி. அடங்கி உள்ளன.
உயிர்சத்துக்கள் (விட்டமின்கள்) தையாமின்(பி1) 0.7 மி.கி., ரிபோபிளைவின் (பி2) 0.2 கி., நியாசின் 1.25மி. கி., விட்டமின் சி 35 மி.கி. உள்ளன. மேலும் பூண்டில் கந்தக சத்து, விட்டமின்6, மங்கனீசு, செலினியம் ஆகிய சத்துகள் அதிக அளவு இருக்கிறது.

பூண்டின் மருத்துவ செயல்:
அகட்டுவாயகற்றி: அதாவது அகடு என்றழைக்கப்படும் வயிற்றில் உள்ள வாயுவை அகற்றி, வயிற்று உப்பிசம், வாயுகோளாறுகளை நீக்கும்.
கோழையகற்றி: நுரையீரலில் உள்ள சளியை வெளிப்படுத்தும். ரத்தத்தில் இருக்கும் கொழுப்பை குறைக்கும். புற்றுநோயை எதிர்க்கும் பண்பும் உண்டு. புழுக்கொல்லி. நோய் நுண்ணுயிர்களை அழிக்கும் ஆற்றல் உண்டு.

மருத்துவ பயன்கள்:

பூண்டில் உள்ள கந்தக சத்து பூண்டிற்கு மணத்தைக் கொடுக்கிறது. இந்த சத்துதான் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை கொடுக்கிறது. ஆதலால் தான் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் தயாரிக்க பூண்டு பயன்படுகிறது. டைபாய்டு, டி.பி.நோய் ஆகியவற்றை குணப்படுத்தவும், முதல் உலகப் போர்க்காலத்தில் காயங்களுக்கு கட்டுப்போடவும் பயன்பட்டது.

இதய நோய்கள்:

பூண்டை அதிக அளவில் உணவில் சேர்த்துக் கொள்பவர்களுக்கு அதிக ரத்த அழுத்தம், ரத்தத்தில் அதிக அளவில் கொழுப்பு சேருவதில்லை! தொடர்ந்து பூண்டை சாப்பிட்டு வர, நைட்ரிக் ஆக்சைடு உற்பத்தியைத் துõண்டுவதால் ரத்தக்குழாய்கள் சுருங்குவதில்லை. இதன்காரணமாக ரத்தக்குழாய் அடைப்பு தவிர்க்கப்படுகிறது. சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு ஏற்படும் இதயநோய், பக்கவாதம் தவிர்க்கப்படுகிறது. பூண்டில் உள்ள கந்தகக்கூட்டுப்பொருளுடன் விட்டமின் சி, விட்டமின் 6, செலினியம், மங்கனிசியம் இருப்பதால் கொலஸ்ட்ரால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. இதய நோய், புற்று நோய்க்கு எதிராகவும் செயல்படுகிறது.
புவியியல் வல்லுநர்கள் ஆய்வுப்படி இத்தாலி மற்றும் ஸ்பெயின் நாட்டினர் உணவில் பூண்டை அதிகம் பயன்படுத்துவதால் ரத்தக்குழாய் சுருங்குதல் போன்ற நோய்களால் அவதிப்படுவதில்லை என்று தெரியவருகிறது. ஸ்டிரோக் வருவதற்கு முதல்காரணம் ரத்தத்தில் கொழுப்பு சத்து அதிகமாகி ரத்தக்குழாயில் படிவதால் ரத்தக்குழாய் சுவர் தடிமனாகி விடுவதுதான். அதை பூண்டு சரிசெய்கிறது.

சர்க்கரை நோயாளிக்கு நண்பன் பூண்டு:
பூண்டு சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு வரப்பிரசாதமாகும். இவர்கள் பூண்டை அதிகம் சேர்த்துக்கொண்டால், ரத்த சர்க்கரை அளவு குறைவதுடன் ஹார்ட் அட்டாக்கிலிருந்து தங்களை பாதுகாத்துக்கொள்ளலாம். பூண்டு ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கச் செய்து சர்க்கரை நோயாளிகளுக்கு ஏற்படும் உள்ளங்கால், உள்ளங் கை எரிச்சல், மரத்து போதல் போன்ற உபாதைகளை குணமாக்குகிறது.

பயன்படுத்தும் முறைகள்:

*ரத்தத்தில் உள்ள அதிக கொழுப்புச்சத்து குறைய, ரத்தக்குழாய் அடைப்பு குறைய தினமும் 20மி. பாலில் + 30மி.நீர்+10 பூண்டு பற்கள் சேர்த்து வேகவைத்து தினமும் வெறும் வயிற்றில் குடித்துவரலாம்.
*அஜீரணம், வாயுதொந்தரவு நீங்க வெள்ளைப்பூண்டுதிரி, மிளகு, சீரகம், கறிவேப்பிலை, சிறிது உப்பு சேர்த்து துவையலாக வாரம் இரு முறை உண்ணலாம்.
* பூண்டுசாற்றை தொடர்ந்து 3 மாதம் வாரம் இரு முறை வீதம் குழந்தை முதல் பெரியோர் வரை உண்ண வைரஸ் போன்ற கிருமிகளால் ஏற்படும் நுறையீரல் நோய்களான ஆஸ்துமா, காசநோய்க்கு அது சிறந்த தடுப்பு மருந்தாக அமையும்.
* வயிற்று வலி, அல்சர் நோய்களுக்கு பூண்டு ரசம், பூண்டு சட்னி, பூண்டு குழம்பை தினமும் ஒன்று வீதம் சாப்பிடலாம்.
* மூட்டுகளில் ஏற்படும் வலி, நரம்பு வலி, முகவாதம், பக்கவாதம், குழந்தைகளுக்கு ஏற்படம் வலிப்பு, தலைவலி முதலிய உபாதைகளுக்கு பூண்டு சிறந்த மருந்து. மூட்டு வலிக்கு காரணமான என்சைம்களை அழிக்கிறது. எனவே வாத நோய்களுக்கு பூண்டை தினமும் உணவில் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். மேலும் வலிகளுக்கு பூண்டு அரைத்து அந்த இடங்களில் பற்றாக போடலாம்.
* பூண்டு சாற்றை 12 துளி காதில்பிழிய செவிடு குறை நீங்கும்.
*தொண்டையில் வளரும் சதைக்கு பூண்டு சாற்றை துளசிசாற்றுடன் சேர்த்து ஒரு மாதம் தொடர்ந்து பூச உள்நாக்கு வளர்வது நீங்கும்.
*பூண்டுசாற்றை 2030 துளி வீதம் தினம் இருமுறை உண்ண இருமல், இரைப்பு குணமாகும்.
* கடுகு அல்லது தேங்காய் எண்ணையுடன் பூண்டு சேர்த்து காய்ச்சி பூசினால் குடைச்சல், உடல்வலி, நரம்பு வலி, வாத நோய்கள் தீரும்.
* நாள்பட்ட பீனிசம் நோயினால் தலைவலி, தும்மல் இருப்போர் பூண்டை அரைத்து நெற்றியில் பற்றிட ஒருவாரத்தில் தலைபாரம் நீங்கி குணமாகும்.
*பூண்டு அரைத்து உப்புடன் சேர்த்த தடவ சுளுக்கு குணமாகும்.
*பூண்டுடன் மிளகு, சீரகம் சேர்த்து துவையலாக அரைத்து காலை உணவிற்கு குழந்தைகளுக்கு கொடுத்தால், வயிற்றில் உள்ள புழுக்கள் ஒழியும்.
*பூண்டை அரைத்து அதனுடன் பனைவெல்லம் சேர்த்து காலை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ள உடலில் ரத்த அணுக்கள் பெருகி ரத்த சோகை குணமாகும்.
* நாள்பட்ட புண் குணமாக பூண்டுடன் மஞ்சள், வேப்பிலை அரைத்து போட்டு வந்தால் ஒருவாரத்தில் புண் ஆறும்.
*உணவில் பூண்டை எந்த வழியிலாவது தினமும் 25கிராம் சாப்பிட வேண்டும். அவ்வாறு ஓராண்டு காலம் உண்டால் புற்றுநோய், மாரடைப்பு நோயிலிருந்து நம்மை காத்துக்கொள்ளலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்


29 . பால் சுரப்பு அதிகரிக்கும் கலியாண முருங்கை!

கிராமங்களில் இன்றும் மருத்துவ பயன்பாட்டிற்கு பயன்படும் மரம் கலியாண முருங்கை. இதன் இலை உணவுப்பொருளாகப் பயன்படுகிறது.
கலியாண முருங்கை வங்காளத்திலும், இந்தியாவின் பல இடங்களில் வேலியாகவும், தோட்டங்களில் பயிரிடப்படுகிறது. இந்தியாவின் இலையுதிர் காடுகளிலும், அந்தமான், கடலோர தீவுகளில் இயல்பாக வளர்கிறது. பொதுவாக அலங்கார மரமாக வளர்க்கப்படுகிறது. தோட்டங்களில் வெற்றிலை கொடி, மிளகு கொடி, திராட்சைக்கொடி படர்ந்து வளர்வதற்கு பயிரிடப்படுகிறது.
கலியாண முருங்கைக்கு முள் முருக்கு, கிஞ்சுகம் என வேறு பெயர்களும் உண்டு.
கலியாண முருங்கையின் இலை, பூ, விதை, பட்டை மருத்துவப்பயன்பாட்டிற்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
இதன் சுவை: கைப்பு, கார்ப்பு. தன்மை: வெப்பம்.
பொது குணம்: பித்தமகற்றி, கோழையகற்றி, வெப்பமகற்றி, புழுக்கொல்லி
சிறப்பு குணம்:
இலை: சிறுநீர்ப்பெருக்கி, மலமிளக்கி, ருதுஉண்டாக்கி, பால் பெருக்கி.

கலியாணமுருங்கையில் உள்ள ரசாயனங்கள்: இலை மற்றும் விதைகளில் எரித்ரலின், எரித்ரினைன், எரிசோப்பின், எரிபிடின், பெருலிக் அமிலம், கபியிக் அமிலம்.
மருத்துவ குணம்:
இலை: கலியாண முருங்கை இலை வாந்தி, வயிற்று வலி, பித்தசுரம், அக்கரம், அனல், வாய்வேக்காடு இவைகளை நீக்கி உடலிற்கு வன்மையை தரும்.
பூ: பெண்களுக்கு கருப்பையில் கட்டிய ரத்த குன்மத்தை விலக்கும்.
பட்டை: இது துவர்ப்பு சுவை கொண்டிருக்கும். சுரத்தை போக்கும், பூச்சிகளை அகற்றும், பாம்புகடிக்கு மருந்தாகும், ஈரல் நோய்களுக்கும், கண் நோய்களுக்கும் மருந்தாக பயன்படும்.
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
வயிற்று புழுவுக்கு:
இலைசாறு 1 டீஸ்பூன் எடுத்து ஒரு மேசைகரண்டி விளக்கெண்ணைய் சேர்த்து காலை மட்டும் 3 நாள் சாப்பிட பேதியாகும். வயிற்று புழுக்கள் வெளிப்படும். வாதத்தை குறைக்கும்.
பால் சுரக்க:
இலையை தேங்காய் எண்ணையில் சமைத்து புசித்தால் பிள்ளைப் பெற்ற தாய்மார்களுக்கு பால் சுரப்பு அதிகமாகும்.
நீர் எரிச்சல் தீர:
இலை சாறு 12 டீஸ்பூன் வரை காலை மாலை 2 வேளை அருந்த சிறுநீர் எரிச்சல், சிறுநீர் வெளியாகும் தடை விலகும்.
உடல் பருமன் குறைய:
கலியாண முருங்கை இலையை தொடர்ந்து 23 மாதம் காலை, மாலை உட்கொள்ள மாதாந்திர சூதகத்திலுண்டாகும் வயிற்றுவலியை போக்கி, மிக பருத்த உடலை இளைக்கச் செய்து, மலட்டு நோயையும் நீக்கும்.
குன்ம நோய்க்கு :
கலியாண முருங்கைப் பூவை குடிநீருட்டு குடித்தாலும் அல்லது கருப்பைக்கு நேராக அடிவயிற்றில் வைத்து கட்டினால் ரத்த குன்மத்தை போக்கும். குடி நீரிட்டு கொடுக்க குன்ம நோய் ( வயிற்று வலி) தீரும்.
நாடாப் புழுக்கு :
விதையின் மேல் தோல் நோக்கி காய வைத்து, பொடித்து 65 மில்லி கிராம் 130 மில்லி கிராம் இரவு படுக்கு முன் சர்க்கரை சேர்த்து சாப்பிட்டு மறுநாள் காலை விளக்கெண்ணைய் சாப்பிட மலக்கிருமி, நாடாப்புழு அழியும்.
நீரிழிவுக்கு:
வேர் பட்டையை குடிநீரிட்டு அருந்த சர்க்கரை நோய் தீரும்.
மூட்டு வலிக்கு:
இலையை அடையாக அல்லது கீரையாக உண்ணலாம். இலையை விளக்கெண்ணையில் வதக்கி ஒற்றடமிட மூட்டு வலி தீரும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்


31 . மார்க்கண்டே மருந்து கற்றாழை
குமரி, கன்னி என்று சித்தர்களால் அழைக்கப்படும் கற்றாழை இந்தக் கோடைக்கு உகந்த கண் கண்ட மருந்து.
இந்த கற்றாழை கிழக்கு மற்றும் மேற்கு ஆப்பிரிக்காவினைச் சார்ந்தது. பொதுவாக வெப்ப மண்டலப் பகுதிகளில் வளர்கிறது. இந்தியாவில் தென்னிந்திய கடற்கரை ஓரங்களில் இயற்கையாக காணப்படும். மேலும், ஆற்றங்கரையிலும், சதுப்பு நிலங்களிலும், தோட்டங்களிலும் பயிராகும். இது சிறுகற்றாழை, பெருங்கற்றாழை, பேய்க்கற்றாழை, கருங்கற்றாழை, செங்கற்றாழை என பலவகையாக இருந்தாலும் இதன் செய்கை முதலியன சற்றேறக்குறைய ஒத்தேயிருக்கும்.
பயன்படும் உறுப்புகள்: பால், மடற்சோறு, சாறு, வேர்
சுவை: கசப்பு, தன்மை தட்பம்.
செய்கை: உரமாக்கி, உடற்றேற்றி, நீர்மலம் போக்கி, ருது உண்டாக்கி
கற்றாழையில் உள்ள வேதிப்பொருட்கள்:
ஆந்த்ரோ குயினோன்கள் ஆலோயன், ஆலோ எமோடின், ரெசின்கள், டேனின்கள், பாலிசாக்கரைடுகள், ஆலோக்டின் பி.
பொதுகுணம்:
இது ஒரு காயகற்ப மூலிகையாகும். என்றும் இளமை தோற்றத்தை அதாவது முதுமையை தடுத்து உடலை பலப்படுத்தும் சிறப்பு குணம் கற்றாழைக்கு இருப்பதால்தான் இதை "கன்னி' "குமரி' என்று அழைக்கின்றனர்.
கற்றாழையை உலர்த்தி முறைப்படி பொடி செய்து உண்ணும் பொழுது நரை, திரை, மூப்பு இன்றி இளமையாக வலுவுடன் நுõறாண்டு வாழலாம்.
கற்றாழையால் வாதமேகம் தீரும், கிருமி குத்தல் போகும், கருமேகம் தீரும், பெருவியாதி, மூலம் தீரும், குன்மம் தீரும், பித்தக்கிரிச்சரம் போகும்.
பேய்க்கற்றாழை: மிகுநீரை போக்கும், உடல் எரிச்சலை குணப்படுத்தும், சுரத்தை போக்கும்.
செங்கற்றாழை: உள் சூட்டை தணிக்கும், தாய்க்கு நிகராக உடலை பாதுகாக்கும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
* இலையில் காணப்படும் சோறு(ஜெல்) காயங்களை குணப்படுத்தும்
* பித்த நீர் சுரப்பினை ஊக்குவிக்கும்
* மலத்தை இளக்கும்
*வீக்கங்களை கரைக்கும்
*வயிற்றுப்புண்ணை ஆற்றும்
*பெண்களுக்கு காணும் வெள்ளைபடுதலை குணமாக்கும்
* உடல்சூட்டை தணிக்கும்
* தீப்புண்கள், நாட்பட்ட காயங்கள் ஆகியவற்றின் மீது ஒரு படலம்போல படிந்திருந்து பாதுகாக்கிறது. புண் ஆறுவதை துரிதப்படுத்தும்.
*ஜெல்லில் காணப்படும் ஆலோக்டின் பி எனும் பொருள் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியினைத் துõண்டி செயல்படுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
*தோலினை பாதுகாத்து குறிப்பாக முகத்தினை அழகுப்படுத்தும்.
*மேலை நாடுகளில் 1950க்குப் பிறகே அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. பாதிப்பை உண்டு பண்ணும் கதிர் வீச்சுப் புண்களை ஆற்றும் சக்தி கற்றாழைக்கு உண்டு.
* தீப்புண், சிராய்ப்பு புண்கள் சூரிய ஒளியின் தாக்கம் ஆகியவற்றுக்கு முதலுதவியாக பயன்படுகிறது. இலையினை உடைத்தால் வெளியேறும் ஜெல்லினை புண்களின் மீது தடவ வேண்டும். தோல் இறுக்கத்திற்கு சுகமளிக்கும் மருந்தாகும்.
* இலையின் அடிப்பகுதியிலிருந்து கிடைக்கும் மஞ்சள் வண்ணச்சாறு சேகரிக்கப்பட்டு உலர்த்தப்படுகிறது. இதனை "ஆலோ கசப்பு' என மருந்தாக பயன்படுத்துவர். இதில் ஆந்த்ரோகுயினோன்கள் இருப்பதால் மலமிளக்கியாக செயல்படுகிறது. பெருங்குடலை சுருங்க வைத்து மலம் வெளியேற உதவுகிறது.
* இந்திய மருத்துவத்தில் பேதி மருந்தாகவும், மாதவிடாய் சுழற்சியை ஒழுங்கு படுத்தும் மருந்தாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
* இலையின் சோறு தலைமுடிக்கு கருப்பிடவும் (டை) தலைமுடி வளர்ச்சிக்கு பயன்படுகிறது.
* இலையுடன் வெல்லப்பாகு கலந்து மூலநோய்க்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
*நீரில் கழுவிய சோறு சிறிது சுடப்பட்ட படிகாரத்துடன் சேர்த்து வலிப்பு நோயாளிக்கு மருந்தாகக் கொடுக்கப்படுகிறது.
* கற்றாலை சாறுடன் பன்னீர் கலந்து கண்நோய்க்கு தடவலாம்.
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
*இளமடலுடன் சீரகம், கற்கண்டு சேர்த்து அரைத்து உண்ண குருதி கழிச்சல், சீதக்கழிச்சல் குணமாகும்.
*இளமடலுடன் மஞ்சள் சேர்த்து அரைத்து தர ஆரம்ப பிலீக வளர்ச்சி குணமாகும்.
*கற்றாழை சோற்றை வெறும் வயிற்றில் உண்ண உடல் சூடு தணியும்
*கற்றாழை சோற்றுடன் வெந்தயம் சேர்த்து அருந்த பெண்களுக்கு காணும் வெள்ளை நோய், மாதவிடாய் ஒழுங்கின்மையை குணமாக்கும்
*சோற்றை நல்லெண்ணையில் காய்ச்சி தலையில் தடவ கண் எரிச்சல் நீங்கும். நல்ல துõக்கம் உண்டாகும். தலைமுடி நன்கு வளரும்.
* தோல் வறட்சி நீங்க, முகம் பளபளக்க, தோல் சுருக்கம் நீங்க இதன் சோற்றை வாரம் 2 முறை முகத்தில் தடவி குளிர்ந்த நீரில் கழுவ முகம் பொலிவடையும்.
உடலுக்கு ஆரோக்கியத்தையும், என்றும் இளமையை தரும் கற்றாழையை மார்க்கண்டேய மருந்து என்றே சொல்லலாம். இந்த கோடையில் கற்றாழையை அதிகம் பயன்படுத்தினால் தோல், முகம் பாதுகாக்கலாம். உடல் சூட்டை தணிக்கலாம்!
தொகுப்பு: தேவராஜன்

32 .சிறுநீரகம் காக்கும் நாவல்

நாவல் பழத்தை "கடவுளின் பழம்' என்றே சொல்லலாம்!
தமிழ் இலக்கியங்களிலும், புராணங்களிலும், தெய்வ வழிபாட்டிலும் இடம் பெறும் பழம் இது!
வனவாசம் சென்ற ராமன் காட்டில் நாவல் பழங்களை விரும்பி சாப்பிட்டதாக காப்பியத்தில் கூறப்படுகிறது. கிருஷ்ணனுக்கும் பிடித்த பழம் இது! நாவல் பழத்தை விரும்பி சாப்பிட்டதால்தான் கிருஷ்ணன் நீல நிறவண்ணனாக இருக்கிறான் என்று கூறுவாரும் உண்டு.
அவ்வையிடம் முருகன், "சுட்டப்பழம் வேணுமா? சுடாத பழம் வேணுமா?' என்று கேட்டதும்,
திருவானைக்காவல் சர்வேஸ்வரன் நாவல் மரத்தடியில் வீற்றிருந்து நம்மை எல்லாம் இறையாட்சி செய்து வழிநடத்துகிறான் என்று புராணங்கள்சொல்கின்றன.
மேலும், விநாயகர் சதுர்தி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி இவைகளில் இன்றும் நாவல் பழம் முக்கிய இடம் பெறுகிறது.

தென் ஆசியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவினைச் சார்ந்தது நாவல் மரம். இந்தியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் இந்தோனேசியாவின் வெப்ப மண்டலப் பகுதிகளில் வளர்கின்றன. இதனுடைய கனிகளுக்கு வாணிப ரீதியாக வளர்க்கப்படுகிறது.
வெள்ளை நாவல், கொடி நாவல், குழி நாவல், கரு நாவல், சம்ப நாவல் என பலவகை உள்ளன.
நாவலின் எல்லா உறுப்புகளும் உபயோகப்படுகிறது.

பொது குணம்:
சுவை துவர்ப்பு
தன்மை குளிர்ச்சி
பழம்: பசித்துõண்டி, சிறுநீர்ப் பெருக்கி, உடலுரமாக்கி, குருதிப் பெருக்கி
ரசாயனப் பொருட்கள்: பினால்கள், டேனின்கள், ஜாம்போசைன் என்னும் ஆல்கலாய்டு, யூஜினியா டிரைடெர்பினாய்டுகள், மாலிக் அமிலும், பிற ஆவியாகும் எண்ணைய்கள்.
மருத்துவ குணம் :
பட்டை : வாயில் தோன்றும் நோய்கள், இருமல், ஈளை, குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் நோய்களைத் தீர்க்கும்.
வேர்: வாத நோய்கள், கரப்பான், புண், நீரிழிவு, குருதிக்கழிச்சல், சுரம் இவை குணமாக்கும்.
பழம்: நாவல் பட்டை பொடியுடன் படிகாரம் இந்துப்பு சேர்த்து உண்ண பெரும்பாடு தீரும்.
மருத்துவ பயன்கள்:
*இலைகள் : வயிற்று போக்கினை கட்டுப்படுத்தும்
* கனிகளின் சாறு சிரண சக்தியை துõண்டும்
* வயிற்று வலி தீரும்
* சிறுநீர்ப்போக்கினை துõண்டும்
* கணையம் வீங்கி நோய் வருதலை தடுக்கும்
* விதைகள் நீரிழிவு நோயினை குணப்படுத்தும். ரத்தத்தின் சர்க்கரை அளவை குறைக்கும்.
* ஆயுர்வேதத்தில் மாங்காய் விதையுடன் சேர்த்து பொடியாக்கி சீத பேதி, வயிற்று போக்கு குணப்படுத்த பயன்படுகிறது.
* பொடிக்கப்பட்ட விதை தினமும் வெறும் வயிற்றில் ஒரு தேக்கரண்டி வீதம் நீரில் உண்ண நீரிழிவு நோய், அதில் ஏற்படும் அதிக சிறுநீர் போக்கை தடுக்கும்.
* நவீன ஆய்வுகள் நாவல் விதைகள் குருதியின் குளுகோஸ் அளவினை குறைப்பதை உறுதிபடுத்தியுள்ளன.
*பட்டை கசாயம் ஏலம், இலவங்க பட்டையும் சேர்த்து உண்ண நாள்பட்ட வயிற்று போக்கை கட்டுப்படுத்தும்
* தென்கிழக்கு ஆசியநாடுகளில் நாவல் வேர் கை,கால் வலிப்பு நோயை குணப்படுத்த பயன்படுகிறது.
* மூலத்தொந்தரவு உள்ளவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அந்த தொந்தரவில் இருந்து விடுபட நாவல் பழம் உதவுகிறது.
* நாவல் பழம் பல நோய்களுக்கு மருந்தாக உள்ளது. பித்தத்தைத் தணிக்கும், மலச்சிக்கலைக் குணப்படுத்தும், இதயத்தை சீராக இயங்கச் செய்யும். ரத்த சோகை நோயைக் குணப்படுத்தும். சிறுநீரகத்தில் ஏற்படும் வலøயையும் நிவர்த்தி செய்யும். சிறுநீரக கல் கரைய உதவும். தொழுநோய், மண்ணீரல் கோளாறுகளை சரி செய்யும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

33 . சளி விரட்டும்ஆடாதோடை
ஆடா தொடை செடிவகை தாவரம். இச்செடி இந்தியா முழுவதும் பொதுவாக காணப்படும். குறிப்பாக வெப்பமண்டல பகுதிகளில் அதிகம் உள்ளது.
ஆடாதோடை, ஆடாதொடை, வாசை, வாசகா, அருசா என பல பெயர்களில் அழைக்கப்படும் இதன் இலை மா இலை, நுணாயிலைகளை போல தோற்றத்தில் இருக்கும். இன்றும் கிராமப்புறங்களில் கைவைத்தியத்தில் ஆடாதொடை பயன்பாட்டில் உள்ளது.
பயன்படும் உறுப்பு: இலை, பூ, பட்டை, வேர்
சுவை: கைப்பு
தன்மை: வெப்பம்
செய்கை: இசிவகற்றி
கோழையகற்றி
நுட்புழுகொல்லி
சிறுநீர்பெருக்கி
செயல்திறன் வேதிப்பொருட்கள்:
ஆடா தொடையின் எல்லா பாகங்களிலும் வாசிசின் உண்டு. மேலும், அராக்கிடிக்கிக், பெஹினிக், லிக்னோ செரிக், லினோலிக் மற்றும் ஒலியிக் அமிலங்கள் விதைகளில் உள்ளன.
வாசிசினோன், பி. சைட்டோஸ்டீரால், பெரால், ஆடாதோடைன், அடாவாசினோன், வாசிக்கோலினோன் முதலியன உள்ளன.
பொதுகுணம்:
சளி, சளிதொடர்பான பிரச்னைகளை போக்கம்.
வாததொடர்பான நோய்கள், பற்பல சுரம், முப்பிணி தீரும்
வயிற்று நோய், குருதியழல் தீரும்
இருமல், மேலிளைப்பு குணமாகும்
வாந்தி, விக்கல்,சூலை, அண்ட வாயுவை போக்கும்
பாடக்கூடிய நல்ல குரலொலியைத் தரும்
வேரின் மருத்துவ குணம்:
இருமலை போக்கும்
மந்தம், பித்தம் தீரும்
கடினமூச்சு, கழுத்து வலி தீரும்
மருத்துவ பயன்:
மார்புச்சளியை போக்குவதில் இது மிகவும் பயனுள்ள மருந்தாகும்.
கனி, மலர், இலை :
பூச்சிகளை அகற்றும்
நுண்கிருமிகளை அகற்றும்
வலி அகற்றும்
கபம் வெளியேற்றும்
மயக்க மருந்தாக பயன்படும்
தீராத மார்புசளி, இருமல், மூச்சுதிணறல், ஜலதோஷம், கக்குவான் இருமல் ஆகியவற்றிற்கு நல்ல மருந்து
மலர் :
கண்சிகிச்சை, ரத்த ஓட்டத்தை சீர் செய்தல் ஆகியவற்றில் பயனுள்ளதாக உள்ளது.
இலைகள்:
புண், காயம், வீக்கம், நரம்புவலி, கட்டிகள் இவைகளுக்கு இலைகளின் பொடிபற்றாக பயன்படுகிறது.
அடர்ந்த கஷாயம் சிரங்குகளுக்கு தடவும் மருந்தாக பயன்படும்.
இலைசாறு வயிற்று போக்கு, சீதபேதி, மாதவிடாய் ஊக்கியாக பயன்படுகிறது.
வேர்:
கர்ப்பபைக்கு நல்ல மருந்து
கஷாயம் மூச்சு திணறலை போக்கும்
தீராத மார்பு சளி, இருமல், கறுநோய் போக்கும்
வேர்பட்டையிலிருந்து கிடைக்கும் வாசிசின் என்ற ஆல்களாய்டு ஆக்ஸிபோசின் மருந்து பிள்ளை பேற்றின் போதும், கருச்சிதைவு ஏற்படுவதையும் தடுக்கும்.
பயன்படுத்தும் முறை:
இலையை உலர்த்தி சுருட்டாக சுருட்டி புகைபிடிக்க இரைப்பு நோய் தீரும்
இலை, வேர் சம அளவு எடுத்து மிளகு சேர்த்து ஊறல் குடிநீர் செய்து கொடுக்க இரைப்பு, இருமல், சுரம், உப்பிசம் தீரும்
பூவை வதக்கி கண்களில் கட்ட கண் எரிச்சல் தீரும்
பட்டையை குடிநீராக்கி அல்லது பொடித்து உண்ண இரைப்பு, இருமல் தீரும்
ஆடாதோடை வேர், கண்டங்கத்திரி வேரையும் குடிநீரிட்டு திப்பிலி பொடி சேர்த்து கொடுக்க இருமல் நீங்கும்
ஆடாதோடை வேர், கண்டங்கத்திரி வேர் , சுக்கு, கொள்ளு சேர்த்த குடிநீர் இரைப்பிருமலை போக்கும்
ஆடாதோடை, மிளகு, கற்பூரவல்லி, துளசி சேர்த்து கஷாயமாக்கி அருந்த இருமல், ஆஸ்துமா தீரும்.
ஆடாதோடை பொடி தேனில் சேர்த்து உண்ண வெள்ளைபடுதல், கழுத்து வலி, இடுப்பு வலி தீரும்.
கக்குவான் இருமல், இளைப்பு நோயுள்ளோர் ஆடாதோடையை தினமும் 3 இலை உண்டுவந்தால் நல்ல பலனை பெறலாம்
தும்மல், மூக்கடைப்பு, தலைவலி தீர ஆடாதோடை, துளசி சாறு தேன் கூட்டி அருந்த குணமாகும்.
நம் வீடுகளில், தோட்டங்களில், வயல்காடுகளில் தான்தோன்றியாக வளரும் ஆடாதொடையை பயன்படுத்தினால் உடல் ஆரோக்கியத்தை பெறலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்



34 . உடலுக்கு வலிமை சேர்க்கும் பிரண்டை!

கிராமப்புறங்களில் இன்றும் பாட்டி வைத்தியத்தில் இடம் பெற்றிருக்கும் உணவுப்பொருளில் பிரண்டையும் உண்டு. ""செரிமானம் ஆகலையா பிரண்டை துவையல் சாப்பிடு. காது வலியா பிரண்டையை சூடு செய்து சாறு பிழிந்து காதில் ஊற்று. சரியாகிடும்'' என்று கைவைத்தியம் செய்யும் தாய்மார்கள் இருக்கிறார்கள்.
கொளுத்தும் கோடையில் அதிக உஷ்ணத்தால் சிலர் வாய்ப்புண், வயிற்றுவலி, அல்சர், மூலம் போன்ற நோய்களால் அவதிபடுவதுண்டு. அவர்களுக்கு பிரண்டை ஒரு வரப்பிரசாத மருந்து என்றே சொல்லலாம்.
இந்தியாவில் வெப்பமண்டல பகுதிகளில் காணப்படும் தோட்டங்களில், வேலிகளில் பிரண்டை வளர்க்கப்படுகிறது.
பிரண்டையில் ஓலைப்பிரண்டை, உருண்டைப் பிரண்டை, முப்பிரண்டை, சதுரப்பிரண்டை, களிப்பிரண்டை, தீம்பிரண்டை, புளிப்பிரண்டை என வகைகளுண்டு. மெலிந்த, இளைத்த உடலை தேற்றும் குணம் அதாவது வஜ்ராயுதம் போன்ற வலிமையை தருவதால் பிரண்டையை வச்சிரவல்லி என்றும் அழைப்பதண்டு.

பயன்படும் பகுதிகள்: தண்டு, வேர்.
சுவை: கார்ப்பு
தன்மை: வெப்பம்
மருத்துவ குணம்: உடலைத் தேற்றும். ருது உண்டாக்கும். பசியைத் துõண்டும்.
பிரண்டையில் உள்ள ரசாயனப் பொருள்கள்: டி அமைரின், டி அமிரோன், பி சிட்டோசிரஸ், விட்டமின் சி.
பொது குணம்: ஆசனவாய் எரிச்சல், ரத்த மூலம், குன்மம், குருதிக்கழிச்சல் ஆகியவற்றைக் குணமாக்கும். சீதக்கழிச்சல், கபம், கால் குடைச்சல் ஆகியவற்றை நீக்கும். பசியைத் துõண்டும். ஜீரணப் பிரச்னை, மாந்தம், வயிற்றுவலி பிரச்னைகளைத் தீர்க்கும்.
வச்சிரவல்லி பிரண்டையை உணவில் சேர்த்தால் கப நோய்களும், செரியாமையும் நீங்கும்.
களிப்பிரண்டையைச் சாப்பிட கபம், கரப்பான், காணாக்கடி நீங்கும். சிலந்தி விஷம் நீங்கும். ஆண்மை உண்டாகும். உடலுக்கு வலிமை தரும்.
இனிப்பு பிரண்டையால் செரியா மாந்தம், சீதக்கழிச்சல், இரைப்பு, கொட்டாவி, விக்கல் நீங்கும்.
புளிப்பிரண்டையால் உடல்வெளுப்பு, மார்பு நோய், வயிற்றுவலி, இருமல் விலகும்.

மருத்துவ பயன்கள்

இலைகளும், இளம் தண்டு பகுதியும் உடல் நலத்தை தேற்றும். வயிற்று வலி நீக்கும்.
இதன் பொடி சீரண கோளாறுகளுக்கு சிறந்த மருந்தாகும்.
தண்டின் சாறு எலும்பு முறிவுகளில் மருந்தாகிறது.
முறையற்ற மாதவிலக்கை முறைப்படுத்தும்.
ஆஸ்துமாவை குணப்படுதும். வேரின் பொடி எலும்பு முறிவில் கட்டுப்போட உதவுகிறது.

பயன்படுத்தும் முறைகள்

இதன் இளம் தண்டை நெய்விட்டு வதக்கி, அரைத்து துவையல் செய்து உண்பது நாட்டு வழக்கு. இதனால் சுவையின்மை, வயிற்றுப்பொருமல் முதலியன போகும்.
பிரண்டையை நெய்விட்டு வறுத்து, அரைத்து கொட்டைப்பாக்கு அளவு 3 நாள் காலை, மாலை சாப்பிட்டு வர ஆசனவாய் நமைச்சல், குருதிபோக்கு குணமாகும்.
இளம் தண்டை இலையுடன் உலர்த்திப் பொடித்து, சுக்குடன், மிளகுதுõள் சிறிது சேர்த்து சாப்பிட வயிற்று நோய், செரியாமை நீங்கும். இதையே பாலில் கலந்து சிறிது கற்கண்டு சேர்த்து அருந்த உடலை தேற்றி வலிமையைக்கொடுக்கும்.
பிரண்டையை சிறிது தீயிலிட்டு வதக்கி, சாறு பிழிந்து காதில் 2 துளி விட காது சீழ் நீங்கும். மூக்கில் விட மூக்கில் வடியும் குருதி மாறும். இந்தச் சாற்றை தகுந்த அளவில் அருந்த மாதவிடாய் கோளாரை சரியாக்கும்.
வேரை உலர்த்தி பொடித்து 2 கிராம் கொடுத்து வர முறிந்த எலும்புகள் சீக்கிரம் கூடும். இதை வெந்நீரில் குழைத்து மேலுக்கு பற்றிடலாம்.
களிப்பிரண்டையை கணு நீக்கி உணவு பொருளான மிளகு, உப்பு சேர்த்து சாப்பிட்டு வந்தால் நோய்களால் இளைத்த உடல் வலிமை பெறும்.
இதன் இலைப்பொடியை மோரில் 45 நாட்கள் அருந்த வயிற்று புண், அல்சர் குணமாகும்.
பிரண்டை, சீரகம், கறிவேப்பிலை, உப்பு சேர்த்து அரைத்து வடகமாக்கி தினமும் 2 வீதம் உண்ண அஜீரணம், பித்தமயக்கம், பசியின்மை குணமாகும்.
வெள்ளைபடுதல், வயிற்றுவலி, இளைப்புநோய் முதலிய நோய்களால் உடல் மெலிந்தவர்கள் பிரண்டை துவையல், பிரண்டை வடகம், பிரண்டை வற்றல், பிரண்டை பொடி இதில் எதாவது ஒன்றை தொடர்ந்து 3 மாதம் பயன்படுத்தினால் உடல் பலமடைந்து ஆரோக்கியத்துடன் வாழலாம்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

35 . உடலுக்கு குளிர்ச்சி தரும் சந்தனம்!

இந்தியாவில் சந்தனம் சமயச்சடங்குகளிலும், மருத்துவத்திலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. குறிப்பாக தமிழகத்தில் சிறுதெய்வங்கள், அம்மன்களுக்கு சந்தனக்காப்பும், மற்ற தெய்வங்களுக்கு அபிஷேகப்பொருளாகவும் பயன்படுகிறது. இறந்தவர்களிஞூ உடலை தகனம் செய்ய சந்தனம் பயன்படுகிறது.

சந்தனம் மரம் இந்தியாவில் கிழக்குப்பகுதியான கர்நாடக, தமிழக காட்டுப்பகுதியிலும் இதர பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது.
இதில் செம்மை, மஞ்சள், வெண்மை என மூன்று வகை உண்டு.
பயன்படும் உறுப்பு: மரம், எண்ணைய்
சுவை: கைப்பு, சிறு துவர்ப்பு, தன்மை: தட்பம், வெப்பம்
குணம்:
உடற்றேற்றி, சிறுநீர்ப்பெருக்கி, வியர்வைப் பெருக்கி, வெப்பமுண்டாக்கி, அழகல்மணமகற்றி, துவர்ப்பி, குளிர்ச்சி உண்டாக்கி.
வேதிப்பொருட்கள்:
சந்தனக்கட்டையில் 36 சதவீதம் எளிதில் ஆவியாகும் எண்ணைய், ரெசின் மற்றும் பேனின்கள் உள்ளன.
எண்ணையில் அல்பா, பி சேன்டலால், செஸக்யூ டெர்பினால்கள் உள்ளன.
வகை பயன்பாடு:
சிவப்பு நல்லது
மஞ்சள் நடுத்தரமானது
வெள்ளை பயனற்றது
மரம்:
சந்தனமரக்கட்டையை நன்முறையில் வழங்கின் அறிவும், மனமகிழ்ச்சியும், உடலழகும், ஒளியும், மாதரிடத்து இச்சையும் உண்டாகும். வெள்ளை நோய் நீங்கும்.
சந்தனம்:
முக்குற்றம், மனக்கலக்கம், உட்சூடு, வெள்ளை நீங்கும். நாவறட்சி, நமைச்சல் நீங்கும். உடல் வலிமை பெறும்.
மருத்துவப் பயன்கள்:
* சந்தனக்கட்டையும், öண்ணையும் குளிர்ச்சி தருபவை
* வியர்வை துõண்டி, உடல் அசடுகளை அகற்றும்.
*சிறுநீர்ப் போக்கை அதிகப்படுத்தும்.
*தீப்புண், தலைவலி, தோல் வியாதிகள், வெப்பம் மற்றும் வியர்வையினால் ஏற்படம் தோல் மாற்றங்களை கட்டையினை அரைத்து தயாரித்த பசை போக்குகிறது.
* மூல வியாதிக்கு கட்டையின் கசாயத்துடன் சுக்கு சேர்த்து கொடுக்கப்படுகிறது.
*சந்தன எண்ணைய் பால்வினை நோய்க்கு நல்ல மருந்து.
* சிறுநீர்க்கழித்தலில் ஏற்படம் தொல்லையினையும் போக்கும்.
* சந்தன எண்ணையுடன் சமஅளவு கடுகு எண்ணைய் கலந்து மேற்பூச்சாக மூக்கில் ஏற்படும் பருக்களுக்கு தடவினால் மறையும்.
* சீனாவில் மார்பு மற்றும் அடிவயிற்று வலியினை போக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது.
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
* சந்தன கட்டையை பொடி செய்து காய்ச்சிய குடிநீர் மாந்தம், சுரங்கம், மார்புதுடிப்பு இவைகளை போக்கும்.
* சந்தன அரைப்பை கலக்கித் தெளிந்த நீர் 24 கிராம் தேன், சர்க்கரை கலந்து உட்கொள்ள வயிற்றுப்பொருமல், சீதக்கழிச்சல், வெப்பம், நீர்வேட்கை தணியும்.
* கட்டையை எலுமிச்சம் பழச்சாறு விட்டரைத்து நமைச்சல், சொறி, சிறங்கு, அக்கி, படர்தாமரை, தேமல் வீக்கம் இவைகளுக்கு மேல் பூசலாம்.
* சுரத்தில் காணும் தலைவலி, புருவத்தின் வலி இவைகளுக்கு தேனில் அரைத்த நெற்றியில் போடலாம்.
*சந்தனத்துõளை மைபோலரைத்து பாலில் கலந்து சீழ் வெள்ளைக்கு தர குணமாகும்.
* நீர்வேட்கை நீங்க இளநீரில் சந்தனதுõளை ஊறப்போட்டு வடித்து கொடுக்கலாம்.
* சந்தன தைலம் வெள்ளை நோயை போக்கும்.
*சந்தன ஊறல் குடிநீர் பித்தம், கண் எரிச்சல் நீங்கும்
*சந்தன மணப்பாகு குடிக்க மூலம், வெள்ளை தீரும்.
*வியர்வை, துர்நாற்றம் நீங்க சந்தனத்துõள், கஸ்துõரி மஞ்சள், வெட்டிவேர், பூலான் கிழங்கு பொடியை குளியல் பொடியாக பயன்படுத்தலாம்.
*பசும்பாலில் உரைத்துப் புளியங்கொட்டையளவு காலை, மாலை சாப்பிட்டுவர வெட்டைச் சூடு, மேக அனல், சிறுநீர்ப்பாதை, ரணம், அழற்சி ஆகியவை நீங்கும்.
*கட்டையை எலுமிச்சம் பழச்சாற்றில் உரைத்துத் தடவ முகப்பரு, தவளைச் சொறி, சொறி படர், தாமரை, வெண்குட்டம், கருமேகம், வெப்பக்கட்டிகள், தீர்ந்து வசீகரம் அழகும் உண்டாகும்.

முகப்பூச்சு, நறுமணத் தைலம், சோப்புகள், ஊதுவத்திகள், அலங்கார பொருட்கள், மாலைகள் என மருத்துவம் சாராத பகுதிகளில் பயன்படுத்த பட்டாலும், கிருமி நாசினி செய்கை, உடல் அழற்சியை குறைக்கும் தன்மையை சந்தனம் கொண்டிருக்கிறது.
தொகுப்பு: தேவராஜன்



36 . கல்லீரல் காக்கும் பாகற்காய்!
ஒருகொடியை துõக்கத் துõக்க ஓராயிரம் பாவக்காய் என்பது பழமொழி. கொத்துக் கொத்தாகக் காய்க்கக்கூடியது பாகற்காய்.
இது வெப்பப்பிரதேச காய்.
தென்கிழக்கு ஆசியா இதன் பிறப்பிடம். ஆசியர்கள் மிக அதிகமாக சாப்பிடும் உணவு பொருள்இது.
சீனர்கள் பழங்காலத்திலிருந்தே பாகற்காய் சாப்பிட்டு வந்தனர். முதலில் இது தன்னிச்சையாக வளர்ந்து கிடந்தது. வறட்சிக்காலத்தில் வேறு உணவு கிடைக்காதப்போது இதை உண்டனர்.
பயன்படும் உறுப்பு: இலை, பழம், விதை
மருத்துவக் குணம்:
இலை: புழுக்கொல்லி, பால் பெருக்கி
பழம்: உடல் பலமாக்கி, பசித்துõண்டி, வெப்பம் உண்டாக்கி, பித்தத்தை சமன்படுத்தும், மலமிளக்கும், உடலைமெருகேற்றும்.
விதை: புழுக்கொல்லி
100கிராம் பாகற்காயில் இருக்கும் உணவுச்சத்து:
கலோரி 25, கால்சியம் 20 கிராம், பாஸ்பரஸ் 70 மி.கிராம், புரோட்டின் 1.6 சதவீதம்,கொழுப்பு 0.2 சதவீதம், இரும்புச்சத்து 1.8 மி.கிராம், மினரல்ஸ் 0.8 சதவீதம், பி. காம்ளெக்ஸ் 88 மி.கிராம், நார்ச்சத்து 0.8 சதவீதம், கார்போஹைட்ரேட் 4.2 சதவீதம் சிறிதளவு விட்டமின் சி.
இலை: அதிகரித்த வாத, பித்த, கபத்தை நடுநிலைப்படுத்தும். கழிச்சல் உண்டாக்கும். புழுக்களை வெளியாக்கும்.
பழம்: பழத்தினால் சுரம் நீங்கும். வெள்ளை குணமாகும். இருமல், இரைப்பு தீரும். மூலம், குஷ்டம், வயிற்றுப் புழு நீங்கும்.
கொம்பு பாகற்காய்:
இது நல்ல மருந்துகளை முறிக்கும். பித்தம், வாதம் அதிகரிக்கும். தோல் நோயை உண்டாக்கும்.
நாய் பாகற்காய்:
இது பீசைத்தை (சைனீஸ்) நீக்கும்.
மிதிப் பாகற்காய்:
வாதம், பித்தம் அதிகரிக்கும்.
பாகற்காயின் பயன்கள்:
இது வயிற்றுப் புழுவை நீக்கும்
ரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவை குறைக்கும்
பசியை அதிகரிக்கும்
உடலை பலப்படுத்தும்
இருமல், இரைப்பை நீக்கும்
தோல் நோய்களைப் போக்கும்
கல்லீரல், மண்ணீரல் வீக்கத்தை குறைக்கும்
வாயுப் பிடிப்பை நீக்கும்
ரத்த ஓட்டத்தை அதிகரிக்கும்
பயன்படுத்தும் முறைகள்:
மிளகை இதன் இலை சாற்றுடன் அரைத்து கண்ணை சுற்றி பற்றி போட மாலைக்கண் நீங்கும்
கை,கால் எரிச்சலுக்கு இலைசாற்றை உள்ளங்கால், உள்ளங்கையில் பூச எரிச்சல் குறையும்
இதன் காயை வற்றலிட்டு உண்ண குடற் கிருமி நீங்கும்
இதன் பழத்தை சாறு பிழிந்து காமாலை க்குத் தரலாம்
பழச்சாற்றை சர்க்கரை கலந்து குடிக்க சூதகவலி நீங்கும்
இலையை உலர்த்தி பொடித்து தொழுநோய் புண்களுக்கு தடவலாம்
சர்க்கரை நோயாளிகள் வாரம் 2 முறை சேர்த்துக் கொள்ள நீரிழிவை கட்டுப்படுத்தும்

பாகல் இலைச் சாற்றை நிறையக்குடித்து வாந்தி எடுத்தால் அத்துடன் பாம்பு கடித்த விஷம் நீங்கும்.
பாகல் இலைச் சாறு ஓர் அவுன்ஸ் அரை அவுன்ஸ் நல்லெண்ணைக் கலந்து உட்கொண்டால் காலரா நீங்கும்.

மேற்கிந்திய தீவுகளில் சிறுநீரகக் கற்களுக்கும்,ஜூரத்துக்கும், குடல் புண்,வாயுத் தொல்லைகளுக்கு மருந்தாகிறது.
பாகற்காயின் விதையிலிருந்து எடுத்த எண்ணை காயங்களை ஆற்றும் மருந்தாக பயன்படுகிறது.
பெருநாட்டில் பாகற்காயை அம்மைக்கும், மலேரியாவுக்கும் மருந்தாக பயன்படுத்துகிறார்கள்.

2 டீஸ்பூன் பாகற்காய் ஜூசுடன் தண்ணீர் சேர்த்துக் குடித்தால் மஞ்சள் காமலை குணமாகும். இதைச் சாப்பிடும் போது கண்ணில் தெரியும் மஞ்சள் நிறமும் உடனே மறையும்.
3லிருந்து 8 வயதுள்ள குழந்தைகளுக்கு அரை டீஸ்பூன் பாகற்காய் ஜூஸ் கொடுத்து வந்தால் பிற்காலத்தில் எந்த கல்லீரல் பாதிப்பும் வராது.
தினம் 2 வேளை 1 டீஸ்பூன் பாகற்காய் ஜூசுடன் சர்க்கரை கலந்து சாப்பிட்டு வந்தால் மூலநோயினால் ஏற்படும் ரத்த போக்கு நின்றுவிடும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

37 . மார்பக புற்று நோய் தடுக்கும் தக்காளி

எப்படிப்பட்ட பெண்களின் முகத்தையும் அழகாக ஜொலிக்க வைக்கும் வித்தை தக்காளி வசம் உண்டு. பொலிவிழந்த, முரட்டுத்தனமான, கருவளையம் கொண்ட முகத்திற்கு தக்காளி பூசிவந்தாலோ, சாப்பிட்டு வந்தாலோ போதும். தக்காளி உங்கள் முகத்தை தங்கமென தகதகவென ஜொலிக்கவைத்துவிடும்.
ஆங்கிலத்தில் இதற்கு வழங்கும் பெயர் டொமேட்டோ. இந்தப் பெயர் நாஃகுவாட்டில் மொழிச் சொல்லான டொமாட்ல் என்பதில் இருந்து வந்த வேர்ச் சொல்லாகும்.
நம்மூர் கத்திரிக்காய், வெண்டைக்காய், கொடை மிளகாய் போன்று செடி இனத்தைச் சேர்ந்தது தக்காளி. இதை பூண்டு இனம் என்று கருதுவோரும் உண்டு.
தக்காளியின் தாயகம் தென்அமெரிக்கா, நடு அமெரிக்கா மற்றும் வட அமெரிக்காவைச் சேர்ந்தது. குறிப்பாக பெரு, மெச்சிக்கோவில் இருந்து அர்ஜெண்டைனா வரையான பகுதியில் மிகுதியாகக்காணப்படுகிறது. இது ஓராண்டு தாவரமாகும். 1 3 மீட்டர் உயரம் வளரக்கூடியது.
தக்காளியின் சுவை: இனிப்பு.
மருத்துவ குணம்: உடலை பலப்படுத்தும், சிறுநீரை அதிகரிக்கும், மலத்தை கழியச் செய்யும்.
சீமைத்தக்காளி:
இது அமெரிக்காவை பிறப்பிடமாகக் கொண்டது. இது உடலுக்கு குளிர்ச்சியைத் தரும். உடலை பலப்படுத்தும்.
தக்காளியில் அடங்கியுள்ள ஊட்டச்சத்துக்கள்:
நன்கு பழுத்த 100 கிராம் தக்காளியில் 18 கே கலோரி, கார்போஹைட்ரேட் 4 கிராம், சர்க்கரை 2.6 கிராம், நார்சத்து 1 கிராம், கொழுப்புச்சத்து 0.2 கிராம், புரதசத்து 1 கிராம், நீர்ச்சத்து 95 கிராம், விட்டமின்சி 13 கிராம்.
மினரல் சத்து: கால்சியம் 10 மி. கிராம், இரும்பு சத்து 0.27 மி.கிராம், மெக்னீசியம் 11 மி.கிராம், பாஸ்பரஸ் 24 மி.கிராம், பொட்டாசியம்237 மி.கிராம், சோடியம் 5 மி.கிராம், மாங்கனீசு 0.114 மி.கிராம்.
உயிர் சத்துக்கள்: விட்டமின்சி 12.7 மி.கிராம், தையாமின் 0.037 மி.கிராம், ரிபோளேவின் 0.019 மி.கிராம், நியாசின் 0.594 மி.கிராம், விட்டமின் பி6 0.080 மி.கிராம், விட்டமின்ஏ 42 மி.கிராம், கரோட்டீன் 449 மி.கிராம், லைகோபீன் 2573 மி.கிராம்,விட்டமின் இ 0.54 மி.கிராம்.
அமினோ அமிலங்கள்: லுõசின் 0.025 கிராம், லைசின் 0.027 கிராம், சிஸ்டின் 0.009 கிராம், அஸ்பார்டிக் அமிலம் 0.135 கிராம், குளுடாமிக் அமிலம் 0.431 கிராம்.
பொது குணம்:
தக்காளியில் அதிகளவு நீர்ச்சத்து இருப்பதால் உடலை குளிர்ச்சியடைய செய்யும்.
ரத்தத்தை சுத்திகரிக்கும்.
சீரணத்தை அதிகரிக்கும்.
கல்லீரலை சுத்திகரித்து பசியைத் துõண்டும்.
விட்டமின் சி அதிகளவு இருப்பதால் ஸ்கர்வி நோயை குணப்படுத்தும்.
தக்காளியின் பயன்கள்:
புற்றுநோயை நீக்கும்:
இதில் லைகோபேன் அதிகளவு இருப்பதால் புற்று நோயை விரட்டும்.
தக்காளியின் சிவந்த நிறத்திற்கு காரணம் லைகோபேன் ஆகும்.
இந்த சிவப்பு நிறமி சிறந்த எதிர்ப்பு சக்தி கொண்டது. எனவே, பெண்களுக்கு மார்பக புற்று, புரஸ்தகோள புற்று வராமல் தடுக்கும்.
புற்று நோய் கிருமிகளுக்கு எதிராக போராடும் தக்காளியை தினமும் 100 கிராம் முதல் 200 கிராம் வரை உணவில் பயன்படுத்தினால் புற்று நோய் வராமல் தடுக்கலாம்.
இது கழுத்து, தலை புற்று நோய்களைத் தடுக்கும்.
இதய நோய்கள் நீங்க:
தக்காளியில் நியாசின், இரும்பு சத்து, விட்டமின் பி6 இருப்பதால் இதய நோய் ஏற்படாமல் தடுக்கிறது.
நியாசின் ரத்தத்தில் உள்ள கொழுப்பை குறைக்கிறது. பொட்டாசியம் அதிக ரத்த அழுத்தம் வராமல் தடுக்கிறது.
பக்கவாதம் தடுக்க:
ஹர்னோசைஸ்டீன் இருப்பதால் ஹார்ட் அட்டாக், ஸ்ட்ரோக் வராமல் தடுக்கிறது.
முகப்பருவை நீக்கும்.
நரம்புகளை பலப்படுத்தும்.
ஆசனவாய் புற்றை தடுக்கும்.
தக்காளியும் குணமாகும் நோய்களும்:
முகப்பரு குணமாகும்.
ரத்த சோகைக்கு சிறந்தது.
மூட்டு வலியை போக்கும்.
உடல் துர்நாற்றத்தை நீக்கும்.
இருமலை போக்கும்.
கொழுப்பு சத்தை குறைக்கும்.
மலச்சிக்கலை நீக்கும்.
கருவளையத்தை போக்கும்.
கழிச்சலை குணமாக்கும்.
உடல் சோர்வை நீக்கும்.
மூலத்தை குணமாக்கும்.
துõக்கமின்மையை போக்கும்.
உடல் பருமனை குறைக்கும்.
வயிற்றுப் புண்ணை ஆற்றும்.
ஆகவே, பெண்கள் தினமும் உணவில் தக்காளி சேர்த்துக்கொண்டால் அழகும், ஆரோக்கியமும் கூடும்.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

38 .

ரத்த விருத்தி தரும் அத்தி!
அத்தி களிமண் நிலம் மற்றும் ஆற்றுப்படுகைகளில் நன்கு வளரும். தெய்வ அருள் பாவிக்கும் மரமென்று மக்களின் நம்பிக்கை. இதன் பூங்கொத்து வெளிப்படையாகத் தெரியாது. இதை, காணாமல் பூப் பூக்கும் கண்டு காய்க்கும் என்பதால் " அத்திப்பூத்தாற்போல' என்று பழமொழி அத்தி பற்றி சொல்லப்படுகிறது.
மர இனத்தைச் சேர்ந்தது அத்தி. இது இந்தியாவில் எங்கும் பயிராகிறது. இதற்கு அதம், அதவு, உதும்பரம், கோளி, சுப்பிரதஷ்டம் என்று வேறு பெயர்களும் உண்டு. மரத்தின் மேற்பட்டை வெளுத்தும், பிளவுபட்டும், சுரசுரப்பாக இருக்கும். அடி மரம் முதல் உச்சிக்கிளைகள் மட்டும் மரத்தையொட்டிக் காய்காய்க்கும்.
இதன் காய் உருண்டையாய், பச்சை நிறமாக, வழவழப்பாக இருக்கும். காயின் அடிப்புறம் குவிந்து மத்தியில் ஒரு சிறு துளையும், அதை சுற்றி செந்நிறக்கோடு இருக்கும். பழுத்தவுடன் அது செங்கல் நிறமாக மாறும். அதனுள் சிறு விதைகளும் பூச்சிகளும் அடங்கியிருக்கும்.
தென்னிந்தியாவில் இதன் பிஞ்சையும் காயையும் சமைத்து உண்பது வழக்கம். மருந்து உண்ணும் காலங்களில் இதைப் பத்தியப் பொருளாக வழங்குவதுண்டு.
அத்தியில் புரோட்டீன், சர்க்கரை சத்து, கால்சியம், பாஸ்பரஸ், இரும்பு சத்து,விட்டமின் ஏ,விட்டமின் சி ஆகிய சத்துக்கள் மற்ற பழங்களை விட அத்திப்பழத்தில் நான்கு மடங்கு உள்ளதாக ஆராய்ச்சி செய்த விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
பயன்படும் உறுப்பு:
பிஞ்சு, காய், பழம், பால், பட்டை
பிஞ்சு; துவர்ப்பு சுவை கொண்டது.
பிஞ்சினால் மூலவாயு தீரும். ரத்த மூலம் குணமாகும். வயிற்றுக்கடுப்பை போக்கும்.
காய்: துவர்ப்பு சுவைகொண்டது.
காயினால் வாத நோய் தீரும். சூலை உடல் வலி தீரும். உடல் வெப்பு, புண் குணமாகும். மலம் கழியும்.
பழம்: இனிப்பு சுவை உடையது.
செய்கை: குருதி பெருக்கி, மலமிளக்கி. இதனால் ரத்தம் பெருகும். கழியச் செய்யும்.
அத்திப்பால்:
சுவை: துவர்ப்பு
அத்திப் பாலால் நீரிழிவு தீரும். வெள்ளை குணமாகும்.
அத்திப்பட்டை:
சுவை: துவர்ப்பு.
ரத்தப் போக்கை கட்டுப்படுத்தும். சீதக்கழிச்சல் தீரும்.
அத்திக்கள்:
உடலை பலப்படுத்தும். இளைப்பு நோய் தீரும். பித்த மயக்கம் தீரும். உடல் பருக்கும்.
அத்தியில் உள்ள வேதிப் பொருட்கள்:
தாவரஸ்டீரால், ஹைடிரோ கார்பன், ஸ்டீரால், ப்ரைடெலின் உள்ளது.
மருத்துவப்பயன்கள்:
இலைகள் பொடி செய்யப்பட்டு தேனுடன் கலந்து பித்தத்தை குறைக்க பயன்படுகிறது.
லேடக்ஸ் பால் வயிற்றுப் போக்கு மற்றும் மூல நோய் போக்க பயன்படுகிறது.
வேர் மற்றும் கனி நீரிழிவு நோயில் குருதி சக்கரை அளவை குறைக்க பயன்படுகிறது.
வேரின் சாறு வயிற்றுப் போக்கினை கட்டுப்படுத்துவதில் சிறந்தது.
கனிகள் தசைகளை இறுக்கும் திறன் படைத்தவை.
அசீரணம், வயிற்று வலி, மாதவிடாய் காலத்தில் அதிக ரத்தப்போக்கை கட்டுப்படுத்த பட்டை குடி நீர் பயன்படும்.
அத்திக்காயை பருப்பு சேர்த்து சமைத்து உண்ண ரத்தம் பெருகும்.
ரத்த மூலம் நீங்க அத்திக்காயை பொடித்து மோரில் 10 நாள் தொடர்ந்து அருந்தலாம்.
சர்க்கரை நோயாளிகள் அத்திப்பட்டை, நாவல் கொட்டை, மாதுளை ஓடு, கறிவேப்பிலை, வெந்தயம் வறுத்து பொடித்து ஒரு தேக்கரண்டி உண்ண சர்க்கரை நோயை கட்டுப்படுத்தலாம்.
வெள்ளை தீர அத்திக்காயை பொடித்து மாதும்பழச்சாற்றில் அருந்த வெள்ளை குணமாகும்.
ரத்த சோகை நீங்க தினமும் அத்திகாயை வற்றல் போட்டு 2 துண்டு தேனில் ஊறவைத்து சாப்பிடலாம்.
அத்திப் பழத்தை உலர்த்தி பொடித்து ஒரு தேக்கரண்டி காலை, மாலை பாலில் உட்கொள்ள இதயம் வலுவாகும். ரத்தம் பெருகும்.
அத்திப் பழத்தை அப்படியே தினமும் 1020 என்ற அளவில் சாப்பிடலாம். காலை , மாலை சாப்பிட்டப் பின் பால் அருந்த வேண்டும். பதப்படுத்தி 5 நாட்கள் நிழலில் காயவைத்து தேனில் போட்டும் சாப்பிடலாம். உலர்த்தி பொடித்து சூரணமாக 10 15 கிராம் சாப்பிடலாம். இதனால் தாதுவிருத்தி, ஆண்மை ஆற்றல் பெருகும். ஆண்மலடு அகலும்.
பொதுவாக அத்தி உடல்பலவீனமாக இருக்கும் போதும், நோய்வாய்ப்பட்டு இருக்கும் போதும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தொகுப்பு: தேவராஜன்

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக